صفحه نخست >> ورزشی تعداد نظرات: 0

اينجا جاي يک «ظريف» خالي است!

ميزان کم نفوذ ورزش ايران در عرصه هاي بين المللي يکي از نقص هاي بزرگ اين حوزه به شمار مي رود.کرسي‌هاي بين‌المللي ورزش ايران يکي پس از ديگري از دست مي‌رود و مقامات عالي ورزش فقط و فقط نقش تماشاچي را دنبال مي‌کنند و چه بسا که براي بدرقه دستي هم تکان بدهند!

کد خبر: 4583

ميزان کم نفوذ ورزش ايران در عرصه هاي بين المللي يکي از نقص هاي بزرگ اين حوزه به شمار مي رود.
کرسي‌هاي بين‌المللي ورزش ايران يکي پس از ديگري از دست مي‌رود و مقامات عالي ورزش فقط و فقط نقش تماشاچي را دنبال مي‌کنند و چه بسا که براي بدرقه دستي هم تکان بدهند! علي مرادي، دبير کل اسبق کنفدراسيون وزنه برداري آسيا مدعي است که خودش را از پيش بازنده انتخابات جديد اين کنفدراسيون مي‌دانسته و به همين دليل از حضور در انتخابات دبيرکلي انصراف داده است.

اتفاقي که باعث شد تا فاتحه مهم‌ترين کرسي بين‌المللي ورزش ايران نيز خوانده شود و به آساني و راحتي هرچه تمام‌تر در اختيار يک عراقي قرار بگيرد. اگرچه علي مرادي مدعي شده دلارهاي اعراب و زد و بندهاي پشت پرده عامل ناکامي تعمدي او در انتخابات کنفدراسيون وزنه برداري آسيا بوده اما قطع به يقين بايد با ديدي وسيع و البته واقع بينانه‌تر به اين اتفاق تلخ نگريست و دنبال دلايل از دست دادن اين کرسي ارزشمند بين‌المللي گشت.
اگرچه نمي‌توان خرج شدن دلارهاي پشت پرده را در تمامي عرصه‌هاي ورزش و مجامع بين‌المللي رد کرد اما نبايد نقش مهم و تاثيرگذار ارتباط ديپلماتيک با مجامع بين‌المللي ورزش را ناديده گرفت. ارتباطاتي که در اکثر کشورهاي دنيا از سوي عالي‌ترين مقام ورزش صورت بگيرد و لابي‌هاي متعارفي را در مباحث مختلف ورزش رقم مي‌زند. موضوعي که متاسفانه ورزش ما به شدت در آن لنگ مي‌زند و حتي از کمترين حدممکن آن نيز برخوردار نيست. متاسفانه برخلاف عرصه سياست که به لطف تلاش و البته توانايي‌هاي ديپلماتيک محمد جواد ظريف پنجره‌ جديدي را در فضاي بين‌المللي به روي ايران گشود، متاسفانه در عرصه ورزش نه تنها شاهد حتي بازشدن روزنه‌هاي اميد هم به سمت‌وسوي عرصه‌هاي بين‌المللي نبوديم بلکه اندک بقاياي ارتباطات و کرسي‌هاي بين‌المللي را نيز از دست داديم. درست به مانند آنچه ظرف چند روز گذشته بر سر پست دبيرکلي کنفدراسيون وزنه برداري آسيا آمد و کاملا دست بسته نظاره‌گر وداع تلخ علي مرادي بوديم.
محمود گودرزي ظرف يکسال و اندي که از عمر مديريتي‌اش در وزارت ورزش و جوانان مي‌گذرد، به جز ديدارهاي نسبتا بي‌خاصيت و فرماليته‌اي که با مقامات رده چندم ورزش برخي کشور‌ها داشته، قدم مثبت ديگري براي گشايش باب مذاکرات و فراهم کردن زمينه لازم براي ارتباطات بين‌المللي بر نداشته است و در جريان مصاحبه‌هاي سريالي‌اش که بعضا با موضوعات پيش پا افتاده صورت گرفته، حتي اشاره چنداني به نقش مهم ارتباطات بين‌المللي نکرده است. اين در حالي است که قطع به يقين محمود گودرزي به عنوان فردي تحصيلکرده و علمي در شاخه ورزش، به خوبي از نقش مهم ارتباطات بين‌المللي در کسب کرسي‌ها، ميزباني‌ها، جانبداري از تيم‌ها و خيلي مسائل مهم مرتبط ديگر، آگاهي دارد و با ديدگاهي منصفانه و نقد پذير، ضعف چشمگير و عميق خود و وزارت متبوعش را پذيرا مي‌شود. بدون شک ورزش ايران براي فرار از عرصه باير بين‌المللي که در آن قرار گرفته، نيازمند نسخه‌اي جادويي است که ارتباطات ضعيف و کمرنگ امروزي را پررنگ و پررنگ‌تر کند. نسخه‌اي که تجويزش براي بعد بين‌المللي ورزش ايران ضروري و لازم به نظر مي‌رسد و مکتوب شدنش قطع به يقين نيازمند طبيبي حاذق و کاربلد چون دکتر ظريف است.
بدون شک با رويه فعلي که وزارت ورزش در پيش گرفته و عدم داشتن برنامه‌اي مدون و دقيق براي عرصه‌هاي بين‌المللي، در آينده‌اي نه‌چندان نزديک شاهد بسياري از اتفاقات تلخ ديگر در عرصه‌هاي بين‌المللي خواهيم بود. از جمله از دست دادن فرصت ميزباني جام ملت‌هاي آسيا در رشته فوتبال يا ميزباني مسابقات بين‌المللي واليبال که مهم‌ترين آنها مرحله ليگ جهاني اين رشته ورزشي خواهد بود. در بحث کرسي‌هاي بين‌المللي نيز قطع به يقين ادامه اين کاستي‌ها، مرثيه‌اي تلخ‌تر از آنچه بر کرسي بين‌المللي صفايي فراهاني گذشت را براي ورزش ايران مي‌سرايد و نمايندگان ايران تا ساليان سال ديگر رنگ و روي نازل‌ترين کرسي‌ها را هم نخواهند ديد!

منبع/ قانون

نظرات بینندگان

ارسال نظر