صفحه نخست >> هنر تعداد نظرات: 0

«آندري تارکوفسکي»؛ کارگرداني در ستايش سينماي معنا‌گرا

کد خبر: 1513

ايسنا/ «آندري تارکوفسکي» يکي از بزرگترين کارگردانان تاريخ سينما، بيست و هشت سال پيش و در بيست و نهم دسامبر 1986 در پاريس درگذشت.
«آندري آرسينوچ تارکوفسکي» متولد 4 آوريل 1932 بود که «اينگمار برگمن»، کارگردان نامي سوئد، زماني در توصيف وي گفت: «تارکوفسکي براي من بزرگ‌ترين کارگردان سينماست که زبان جديدي اختراع کرد و به ماهيت فيلم وفادار است.»
تارکوفسکي به‌غير از دو فيلم آخرش، تمامي آثارش را در روسيه ساخت که اکثرا مضامين متافيزيک و در رابطه با مسيحيت هستند. او از پدري شاعر و مترجم متولد شد و پس از پايان دوران دبيرستان، دانشجوي رشته فيلم‌سازي شد.
او نخستين فيلم بلندش را در سال 1962 باعنوان «کودکي ايوان» ساخت. «تارکوفسکي» با اين فيلم به شهرت جهاني رسيد و پانزده جايزه از جمله شير طلاي «ونيز» را کسب کرد.
در سال 1965، او با ساخت فيلم «زندگي آندري روبلف» که درباره‌ي نقاش بزرگ قرن پانزدهم روسيه بود، موفقيت‌هايش را ادامه داد، هرچند مقامات شوروي سابق حساسيت‌هايي را نسبت به آن نشان دادند. با اين وجود «تارکوفسکي» توانست با اين فيلم، جايزه فدراسيون بين‌المللي منتقدين فيلم را در سال 1969 از جشنواره کن کسب کند.
در سال 1972 تارکوفسکي ساخت فيلم جديدش با نام «سولاريس» را به پايان رساند، اين فيلم که اثري اقتباسي از يک رمان بود، در سال 1968 به جشنواره کن راه يافت و توانست جايزه بزرگ هيأت‌داوران و جايزه فيپرشي را به خود اختصاص دهد.
تارکوفسکي در سال 1974 فيلم «آينه» را که شرح‌حال خودش از دوران کودکي و تجسم برخي سروده‌هاي پدرش بود، ساخت که بازهم با مخالفت‌هاي مقامات شوروي سابق همراه شد. وي در سال 1976 نمايش‌نامه‌ «هملت» را در مسکو کارگرداني کرد و پس از آن آماده‌ي ساخت فيلم «استاکر» شد که آخرين فيلمي بود که او در داخل شوروي کارگرداني مي‌کرد.
ساخت اين فيلم به علت حمله قلبي تارکوفسکي تا سال 1979 انجام نشد. پس از ارايه‌ي اين فيلم به جشنواره کن، «تارکوفسکي» جايزه بهترين فيلم معنوي را از اين رويداد سينمايي کسب کرد.
تارکوفسکي در سفري که در سال 1979 به ايتاليا داشت، مستند «سفر در زمان» را ساخت و در سفر بعدي‌اش که سال بعد به ايتاليا داشت، نگارش فيلم‌نامه «نوستالژيا» را به پايان رساند و با وجود برخي مشکلات مالي، ساخت اين فيلم را در سال 1983 به پايان رساند و در جشنواره کن توانست جايزه بزرگ هيأت‌داوران، جايزه فيپرشي و جايزه بهترين فيلم معنوي را به‌دست آورد تا افتخارات سينمايي خود را کامل کند.

 

پس از آنکه مقامات شوروي سابق مانع از آن شدند که نخل طلاي کن در آن سال به «نوستالژيا» برسد، تارکوفسکي مصمم شد که ديگر در شوروي فيلم نسازد.
وي در سال 1985 با وجود ابتلا به سرطان، ساخت فيلم جديدش با نام «ايثار» را در سوئد به پايان رساند و در حضوري دوباره در جشنواره‌ي کن، جايزه بهترين فيلم معنوي و جايزه فدراسيون بين‌المللي منتقدين فيلم را کسب کرد اما تارکوفسکي به‌علت بيماري قادر به حضور در مراسم اعطاي جوايز نبود.
آندري تارکوفسکي روز 28 دسامبر 1986 در سن 54 سالگي در پاريس درگذشت و روز سوم ژانويه 1987 در آرامگاهي در پاريس به خاک سپرده شد.
وي اگرچه تنها 7 فيلم بلند ساخت اما کارنامه سينمايي‌اش سرشار از جوايز و افتخارات سينمايي است که کسب 9 جايزه از جشنواره کن، جايزه بافتا بهترين فيلم خارجي (ايثار- 1988) و شير طلاي ونيز تنها بخشي از کارنامه اوست.

نظرات بینندگان

ارسال نظر