صفحه نخست >> فرهنگی تعداد نظرات: 0

گوته، حضرت محمد(ص) را با چه تعبيري در شعرش توصيف مي کند؟

گوته در شعري که براي پيامبر(ص) سروده، شخصيت ايشان را به رودي تشبيه مي کند که از کوهساران جاري شده و به دشت رسيده است تا همه رودها را با خود همراه سازد و به اقيانوس ببرد.

کد خبر: 508

خبرآنلاين/ گوته در شعري که براي پيامبر(ص) سروده، شخصيت ايشان را به رودي تشبيه مي کند که از کوهساران جاري شده و به دشت رسيده است تا همه رودها را با خود همراه سازد و به اقيانوس ببرد.

يوهان ولفگانگ فون گوته، شاعر، اديب و نويسنده آلماني بود که به تحصيل زبان‌هاي فارسي و عربي و همچنين قرآن پرداخت و شيفته اشعار حافظ شد. او همچنين با آشنايي با قرآن به حضرت محمد(ع) علاقه مند شد و و تحت تاثير شخصيت ايشان تراژدي اي سرود. آنچه در ادامه مي خوانيد، گلچين خبرآنلاين از نوشته محمد اخگري در کتاب «نغمه محمد، نگاهي به تاثير پذيري گوته از شخصيت حضرت محمد» است که به موضوع تراژدي گوته پرداخته است.

«تاثير پذيري گوته از مشرق زمين، به ويژه تاثير پذيري وي از فرهنگ و ادبيات اسلامي و ايراني نقطه عطفي در تاريخ بشريت است، چرا که چنين تاثير پذيري هايي در طول تاريخ کمتر سراغ داريم. کريستف بورگل، شرق شناس سوئيسي نيز همين عقيده را دارد و در کتاب سه رساله درباره حافظ، تاثيرپذيري گوته را از مشرق زمين يکي از نوادر تاريخ فرهنگ بشر به شمار مي آورد.

موضوع تاثير پذيري گوته از اسلام و قرآن نيز در ميان گوته پژوهان رايج بوده است. کاتارينا ممسن، استاد دانشگاه کاليفرنيا رساله دکتري خود را به اين موضوع اختصاص داده و دو کتاب با عناوين گوته و اسلام، گوته و جهان عرب منتشر کرده است. البته برخي گوته شناسان غربي نيز به اين موضوع علاقه مند نبوده و به سهو يا عمد از کنار آن عبور کرده اند.

وقتي سخن از دين اسلام و کامل بودن آن است، بي گمان هم انسان شرقي و هم انسان غربي را شامل مي شود و وقتي سخن از انسان کامل، حضرت محمد(ص) است بي گمان هر انسان عاقل و بي غرضي را به سوي خود جلب مي کند. گوته، شاعري در آن سوي گيتي، در سنين جواني به تصنيف تراژدي محمد دست مي يازد که متاسفانه ناتمام مي ماند. اما از اين تراژدي ناتمام ابياتي بسيار زيبا به جاي مانده است. گوته در اين سروده که به صورت ديالوگ تنظيم شده و گويندگان ديالوگ نيز حضرت علي و حضرت فاطمه هستند، به توصيف شخصيت پيامبر مي پردازد. او در اين اثر زيبا پيامبر را به رودي تشبيه مي کند که از کوهساران جاري شده و به دشت رسيده است تا همه رودها را با خود همراه سازد و به اقيانوس ببرد.

در اين شعر هفتاد بيتي که تمام آن در قالب تصوير است، زيباترين نمودهاي زندگي حضرت ختمي مرتب به تصوير کشيده شده و هر فراز از آن تفسيري جداگانه و مبسوط مي طلبد. تشبيه شخصيت حضرت محمد به آب و بهره گرفتن از اين تشبيه، بسيار جالب است. چرا که در آب هم در فرهنگ اسلامي و ايراني و هم در فرهنگ غربي، جايگاهي بس والا دارد و البته در همه فرهنگ ها از اين عنصر به عنوان نماد حيات و زندگي و آباداني و طهارت و پاکي و اعتدال استفاده مي شود.

گوته براي بيان شخصيت آن حضرت، از تصويري بسيار زيبا استفاده کرده است. در پايان مسير اين چشمه که روز به روز بر دامنه آن افزوده مي شود نيز اقيانوس وجود دارد و اقيانوس همان المحيط است که هم يکي از نام هاي خداست و هم در عرفان اسلامي، نماد انسان کامل محسوب مي شود.

پرفسور آنه ماري شيمل، درباره اين تصوير زيبا معتقد است که هيچ کس شخصيت پيامبر را به آب تشبيه نکرده است، مگر کليني. شيمل معتقد است که گوته، در آغاز جواني آشنايي کاملي با شخصيت پيامبر نداشته و بيگمان از اثر کليني نيز بي اطلاع بوده است، اما در قالبي بسيار زيبا بدون آن که بداند بهترين تصويرها و تعبيرها را درباره پيامبر به کار برده است.»

نظرات بینندگان

ارسال نظر