صفحه نخست >> فرهنگی تعداد نظرات: 0

فريماه فرجامي: «فريدون جيراني به اعتمادم خيانت کرد»

فريماه فرجامي از بازگشت‌اش به سينما بعد از يک دهه مي‌گويد: «فريدون جيراني به اعتمادم خيانت کرد» فريماه فرجامي گفت: «جيراني از اعتمادم سوءاستفاده کرد و پس از آن مصاحبه هم ديگر سراغي از من نگرفت، از او به شدت دلگير و رنجيده خاطر هستم.

کد خبر: 3205

فريماه فرجامي از بازگشت‌اش به سينما بعد از يک دهه مي‌گويد: «فريدون جيراني به اعتمادم خيانت کرد»
فريماه فرجامي گفت: «جيراني از اعتمادم سوءاستفاده کرد و پس از آن مصاحبه هم ديگر سراغي از من نگرفت، از او به شدت دلگير و رنجيده خاطر هستم.
فريماه فرجامي بازيگر سال‌هاي دور سينماي ايران که اين روزها پس از 11 سال دوري از سينما و گذراندن يک دوره بيماري دوباره به عرصه سينما بازگشته و در فيلم «تاول» ساخته بهمن کاميار بازي کرده است، در گفت‌وگو با آنا در مورد چگونگي بازگشتش به سينما گفت: «آقاي کاميار بازي در فيلمشان را به من پيشنهاد دادند و من هم بعد از مدت‌ها که کار نکرده بودم، دوست داشتم دوباره فعاليت سينمايي‌ام را آغاز کنم. بنابراين پذيرفتم و با علاقه و جان و دل کار کردم.»

وي در مورد نقشش توضيح داد: «نقش زني به نام طلعت را بازي مي‌کنم که همسرش او را رها کرده و به کردستان عراق رفته و قول داده که برگردد. حالا سال‌ها گذشته و او هنوز بازنگشته است، اما طلعت همچنان منتظر بازگشت همسرش است. او که در خوابگاهي با شخصيت اول داستان (با بازي هستي مهدوي‌فر) هم اتاق است، با ماجراها و اتفاقاتي که براي اين دختر جوان مي‌افتد، همراه مي‌شود.»

وي در پاسخ به اين پرسش که بازگشت به عرصه بازيگري سينما بعد از سال‌ها دوري چگونه است، توضيح داد: «من دوربين را خيلي دوست دارم. اصلا برايم سخت نبود و به راحتي توانستم دوباره در برابر دوربين قرار بگيرم. هيچ نگراني و استرسي نداشتم و خيلي هم خوشحال بودم.»

فرجامي در ادامه در مورد مصاحبه‌اي که در تاريخ 7 بهمن 89 در برنامه «هفت» فريدون جيراني از شبکه 3 صدا و سيما پخش شد و در همان زمان مورد اعتراض امين تارخ، رخشان بني‌اعتماد و بسياري از ديگر اهالي سينما قرار گرفت و حتي موجب شد انجمن تهيه‌کنندگان برنامه «هفت» را تحريم کنند، گفت: «يادآوري آن برنامه و مصاحبه را اصلا دوست ندارم و خيلي ناراحتم مي‌کند. خيلي متاسفم بابت اين موضوع و دلم مي‌خواهد همه آن را فراموش کنند.»

وي افزود: «من اصلا دوست نداشتم در آن برنامه و مصاحبه شرکت کنم، اما با اصرار و پي‌گيري مداوم جيراني اين کار را قبول کردم.»

وي توضيح داد: «پيش از آن فيلم «آب و آتش» را با جيراني کار کرده بودم. فيلمنامه «آب و آتش» را خيلي دوست داشتم و برايم به نوعي کار متفاوت و غريبي بود و به همين دليل پذيرفته بودم در آن فيلم بازي کنم. بعد از آن وقتي جيراني براي مصاحبه بارها با کيک و شيريني به ديدنم آمد و خواست مصاحبه‌اي براي برنامه‌اش داشته باشيم، به واسطه اينکه قبلا با او کار کرده بودم، اعتماد کردم و گمان مي‌کردم او هم مثل ساير دوستان و همکارانم، همچون بهمن کاميار، هدفي خيرخواهانه دارد، اما متاسفانه اين‌گونه نبود.»

بازيگر فيلم‌هاي مطرحي همچون «مادر»، «سرب»، «پرده آخر» و «نرگس» در مورد احساسش به کساني که با آنها کار کرده است، گفت: «با فيلم «خط قرمز» ساخته مسعود کيميايي به صورت حرفه‌اي وارد عرصه بازيگري شدم و شروع به تجربه‌اندوزي کردم. فيلم «نرگس» ساخته رخشان بني‌اعتماد يکي از کارهايي است که خيلي دوست دارم. بني‌اعتماد بانوي نازنيني است که خاطرات بسيار خوبي از زمان بازي در فيلم او دارم. در مورد فيلم «مادر» بايد بگويم هنوز عاشق «مادر» هستم. به اعتقاد من هيچ کس مثل علي حاتمي نه مي‌تواند سناريو بنويسد و نه مي‌تواند کار کند. علي حاتمي يک استثنا است. من فکر مي‌کنم امکان ندارد که کسي مثل حاتمي باشد و بتواند مثل او کار کند.»

وي در مورد سال‌هاي دوري از سينما گفت: «انگار سينما که مي‌رود، روابط آدم‌ها نيز با هم قطع مي‌شود. سينما اين بدي را دارد که وقتي تو ديگر کار نمي‌کني فراموش مي‌شوي و روابطت با کساني که در زمان فعاليتت با آنها بسيار نزديک بودي هم قطع مي‌شود.»

فرجامي در مورد دليل دوري‌اش از عرصه بازيگري توضيح داد: «آخرين بار در فيلمي با عنوان «کاغذ ديواري زرد» به کارگرداني رامين لباسچي بازي کردم. پس از آن چند پيشنهاد داشتم که خوب نبود. فيلمنامه‌ها را مي‌خواندم اما به دلم نمي‌نشست؛ بنابراين ترجيح دادم بازي نکنم تا پيشنهاد خوبي از راه برسد که متاسفانه با گذشت زمان پيشنهادها کم و کمتر شد و نهايتا موجب 11 سال دوري از سينما شد تا زماني که بهمن کاميار پيشنهاد بازي در فيلمش را داد. فيلمنامه‌اش را خواندم و نقشي که پيشنهاد داده بود را پسنديدم. از طرف ديگر کاميار آدم باشخصيت و انسان خوبي بود و با اينکه اولين کار سينمايي‌اش را مي‌ساخت اما کارش را به خوبي بلد بود. در نهايت با توجه به تمامي اين موارد تصميم گرفتم دوباره برگردم و بازي کنم.»

وي تاکيد کرد: «خيلي خوشحالم که به سينما بازگشتم. من عاشق سينما هستم. به خاطر بازگشتم به سينما و دوباره در مقابل دوربين قرار گرفتن خيلي هيجان دارم و قلبم تند تند مي‌زند. نه تنها من بلکه تمام دوستان، همکاران و اطرافيانم هم از بازگشت دوباره‌ام به سينما و بازيگري خوشحال هستند و تشويق و ترغيبم مي‌کنند.»

وي در پاسخ به اين پرسش که در اين سال‌ها چه مي‌کرده و اگر باز هم پيشنهاد بازي داشته باشد مي‌پذيرد يا نه، گفت: «در اين سال‌ها بيشتر وقتم به مطالعه و خواندن سناريو و کتاب و همچنين ديدن فيلم‌هاي جديد و قديمي مي‌گذشت. دورادور سينما را که بسيار به آن علاقمند هستم، پي‌گيري مي‌کردم و حالا هم اگر فيلم‌هاي خوبي پيشنهاد شود، دوست دارم که باز هم بازي کنم.»

فريماه فرجامي در سال 1331 در تهران به دنيا آمد. او دانش‌آموخته دانشکده هنرهاي دراماتيک است و در سال 1356 از اين دانشگاه مدرک کارشناسي هنرهاي دراماتيک دريافت کرده است. او که از سال 1355 با گويندگي نمايش‌هاي راديويي و بازي در نمايش تلويزيوني «آدمک مومي» فعاليت هنري خود را آغاز کرده بود پس از فارغ‌التحصيلي در همان سال در مرکز مطالعات و هماهنگي فرهنگي «شوراي عالي فرهنگ و هنر» و فصلنامه «فرهنگ و زندگي» به عنوان ويراستار، محقق و پژوهشگر مشغول به کار شد.

در سال 1359 با فيلم «گفت هر سه نفرشان» به کارگرداني «غلامعلي عرفان» وارد عرصه سينما شد و پس از آن در فيلم‌هاي «خط قرمز» (مسعود کيميايي / 1360)، «تيغ و ابريشم» (مسعود کيميايي / 1364)، «اجاره‌نشين‌ها» (داريوش مهرجويي / 1365)، «بي‌پناه» (عليرضا داودنژاد / 1365)، «سرب» (مسعود کيميايي / 1367)، «مادر» (علي حاتمي / 1368)، «پرده آخر» (واروژ کريم‌مسيحي / 1369)، «نرگس» (رخشان بني‌اعتماد / 1370)، «راز گل سرخ» (حسن قلي‌زاده / 1371)، «تماس شيطاني» (حسن قلي‌زاده / 1371)، «باني چاو» (احمدرضا گرشاسبي / 1374)، «عشق گمشده» (سعيد اسدي / 1375)، «جوانمرد» (جمشيد آهنگراني / 1375)، «ساغر» (سيروس الوند / 1376)، «آب و آتش» (فريدون جيراني / 1379)، «زهر عسل» (ابراهيم شيباني / 1381) و «کاغذ ديواري زرد» (رامين لباسچي / 1382) و همچنين مجموعه‌هاي تلويزيوني «بخش چهار جراحي» (مسعود فروتن / 1367)، «باني چاو» (1375)، «پهلوانان نمي‌ميرند» (حسن فتحي / 1376)، «خانه سبز» (بيژن بيرنگ و مسعود رسام / 1377)، «راه سوم» (قاسم جعفري / 1377) و «روشن‌تر از خاموشي» (حسن فتحي / 1379) بازي کرد.
کافه سينما/

نظرات بینندگان

ارسال نظر