صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

درس‌آموزي تونس از مصر

«باجي قائد السبسي» و «منصف المرزوقي» در شرايطي براي کسب سمت رياست‌جمهوري در انتخابات تونس حاضر شدند که با وجود رقيب‌بودن در اين مبارزه، وجه‌تشابه زيادي داشتند؛ هردو داراي تفکرات سکولار بودند. اما هم در شخصيت و هم در نوع نگرش به بايد‌هاونبايدهاي اسلام، با يکديگر اختلاف سليقه داشتند. المرزوقي برخاسته از جنبش‌هاي حقوقي حاضر در انقلاب اين کشور و ...

کد خبر: 877

شرق/ «درس‌آموزي تونس از مصر» عنوان يادداشت روز روزنامه شرق به قلم محمدعلي سبحاني (سفير پيشين ايران در لبنان) است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

«باجي قائد السبسي» و «منصف المرزوقي» در شرايطي براي کسب سمت رياست‌جمهوري در انتخابات تونس حاضر شدند که با وجود رقيب‌بودن در اين مبارزه، وجه‌تشابه زيادي داشتند؛ هردو داراي تفکرات سکولار بودند. اما هم در شخصيت و هم در نوع نگرش به بايد‌هاونبايدهاي اسلام، با يکديگر اختلاف سليقه داشتند. المرزوقي برخاسته از جنبش‌هاي حقوقي حاضر در انقلاب اين کشور و در حقيقت رييس‌جمهوري موقت انقلابيون بود؛ اما السبسي با وجود اينکه تحرکات زيادي در راستاي پيروزي انقلاب مردم تونس داشت، در سيستم «زين‌‌العابدين بن‌علي» رييس‌جمهور سرنگون‌شده تونس، هم حضور داشت. اما آن‌چيزي که باعث شد تا قائد السبسي توسط مردم به‌عنوان رييس‌جمهوري رسمي انتخاب شود، توجه مردم به اوضاع اقتصادي بود. ارزيابي‌ها اين را نشان مي‌دهد که «کانديدايي که سابقه دولتي‌بودن دارد» مي‌تواند کارنامه بهتر و موثرتري نسبت به «کانديدايي داشته باشد که وجهه‌اي انقلابي دارد»؛ البته برخي از ديدگاه‌ها هم حاکي از آن است که سبسي به‌لحاظ کاريزما و شخصيتي هم نسبت به مرزوقي برتري داشت. ترکيب آرا و اختلاف ۱۰درصدي نيز نشان مي‌دهد که فضاي انتخابات به‌شدت رقابتي بوده. اما سرنوشت انتخابات تونس در جاي و زمان ديگري رقم خورد. يعني زماني که «راشد الغنوشي» به‌عنوان رهبر حزب «النهضه» تونس در ماه‌هاي منتهي به انتخابات رياست‌جمهوري و به‌خصوص در انتخابات مجلس حاشيه‌نشيني را برگزيد تا حضور گروه متبوعش در بطن اتفاقات حساسيت‌برانگيز نشود. درواقع بايد گفت آنها از اتفاقات ليبي و مصر استفاده و راهي را انتخاب کردند تا کشور تونس بتواند در فضايي آرام وارد انتخابات مهم رياست‌جمهوري شود. حتي اينطور گفته مي‌شود که برنامه‌هاي خود را طوري طراحي کردند تا آنها متهم به اصلاح‌طلبي نشوند و حتي دنبال آن بودند تا «اقليت قدرتمند» باشند و ترجيحشان به‌دست‌آوردن «اکثريت مطلق» نبود. با توجه به نفوذ تفکر سکولاريسم در جامعه تونس، اسلامگرا‌ها به اين مساله اشراف داشتند که «اصرارشان به قدرت‌طلبي» هزينه‌هايي را براي گروهشان و همچنين کشور در پي خواهد داشت. دقيقا به همين دليل در اذهان تونسي‌ها هيچ‌گونه ذهنيت منفي‌اي درباره اسلامگرايان وجود ندارد و آنها در فضايي مطلوب، در مجلس نقش‌آفريني مي‌کنند. بايد گفت در اين شرايط مسلمانان تونسي، بسيار بهتر از اسلامگرايان مصري هستند که از طرف جامعه جهاني، متهم به کارشکني عليه توسعه و پيشرفت مي‌شوند. نکته ديگر در انتخابات تونس آن است که «اقتصاد» جايگاهي ثابت و شاخص در گفتمان انتخاباتي داشت. اين کشور هم از طريق صنعت توريسم و هم همکاري و تعامل تنگاتنگ با اروپا اقتصاد نسبتا پررونقي دارد که اين شرايط باعث شده تا تونس از ساير همسايه‌ها و هم‌منطقه‌اي‌هاي خود متمايز شود. طبق قانون نانوشته، «آرامش سياسي» و «امنيت» از ملزومات اصلي و حياتي «توسعه اقتصادي» هستند و به همين دليل تونسي‌ها سعي داشتند تا شرايطي را به وجود بياورند تا کشورشان همچنان از صنعت توريسم استفاده ببرد. به همين دليل راشد الغنوشي به‌طور رسمي اعلام کرد که به نوع رفتار شخصي مردم کاري ندارد و اسلامي که آنها دنبال مي‌کنند، اولويت را در آزادي و کرامت تعريف مي‌کند تا از اين طريق، غيرمسلمانان نگراني چنداني نداشته باشند.

از سوي ديگر، اتفاقات مصر نيز حساسيت اذهان عمومي در تونس را برانگيخت و به همين دليل الغنوشي تصميم گرفت در مسيري گام بردارد که انقلاب مردم تونس به سرنوشت آنچه در مصر اتفاق افتاد، دچار نشود. بنابراين در نهايت بايد گفت که در انتخابات ۲۲دسامبر سال ۲۰۱۴ميلادي، تشخيص راي‌دهندگان تونسي آن بود که «تفکر بازگشت به ثبات» بهتر از «تفکر انقلابي» است و به همين دليل در رقابتي کاملا فشرده، السبسي به‌عنوان نخستين رييس‌جمهوري رسمي تونس بعد از انقلاب ۲۰۱۱ انتخاب شد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر