صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

رجا نوشت: چرا دولتي‌ها سياست‌هاي آمريکا عليه ايران درباره نفت را سانسور مي کنند؟

ونزوئلا به دنبال ايجاد جبهه اقتصادي براي مقابله با توطئه نفتي آمريکا در سايه سکوت منفعلانه مقامات دولتي ايران. در حالي که قيمت نفت برنت در بازارهاي جهاني به مرز50 دلار سقوط کرده است، مقامات وزارت نفت و امور خارجه برنامه مشخصي با سياست هاي کاهش قيمت نفت ندارند و اين کشور ونزوئلا است که به ديپلماسي اقتصادي روي آورده و سعي در شکل دهي جبهه اي براي مقابله سياست هاي آمريکا براي پايين آوردن قيمت نفت دارد.

کد خبر: 4228

رجا/ متن پيش رو در رجا نيوز منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.


ونزوئلا به دنبال ايجاد جبهه اقتصادي براي مقابله با توطئه نفتي آمريکا در سايه سکوت منفعلانه مقامات دولتي ايران.

در حالي که قيمت نفت برنت در بازارهاي جهاني به مرز50 دلار سقوط کرده است، مقامات وزارت نفت و امور خارجه برنامه مشخصي با سياست هاي کاهش قيمت نفت ندارند و اين کشور ونزوئلا است که به ديپلماسي اقتصادي روي آورده و سعي در شکل دهي جبهه اي براي مقابله سياست هاي آمريکا براي پايين آوردن قيمت نفت دارد.
در اين راستا مادورا پس از سفر به چين و عقد قراردهاي اقتصادي به ويژه در صنعت انرژي به تهران آمد و طرح اقتصادي خود براي مقابله با کاهش سياسي قيمت نفت را به آقاي روحاني ارائه داد.

مادورا رئيس جمهور ونزوئلا در ديدار با رهبر معظم انقلاب که آقاي روحاني رئيس جمهور نيز در اين ديدار حضور داشت درباره سياست کاراکاس براي مقابله با توطئه نفتي آمريکا گفت:

در تلاش هستيم که اجماعي را براي کنترل قيمت نفت ميان کشورهاي عضو اوپک و همچنين ديگر کشورهاي صادرکننده نفت از جمله روسيه ايجاد کنيم تا با همکاري و بهره‌گيري از مکانيسم‌هاي نوين، قيمت نفت را به حد قابل قبولي بازگردانيم.

رهبر معظم انقلاب نيز با تاييد سياست کاراکاس براي مقابله با کاهش عجيب قيمت نفت ، اين موضوع را يک حرکتي سياسي و غير اقتصادي خواندند و افزودند: دشمنان مشترک ما از نفت بعنوان يک حربه سياسي استفاده مي‌کنند و قطعاً در اين کاهش شديد قيمت نفت نقش دارند.

رييس‌جمهور ونزوئلا براي مذاکره درباره کاهش قيمت نفت علاوه بر ايران قرار است به عربستان و الجزاير سفر کند.

عرضه نفت به بازارهاي جهاني توسط کشورهاي ايران، روسيه، عراق، الجزاير و ونزوئلا مجموعا 11 ميليون بشکه نفت در روز است و اتخاذ سياست هاي نفتي از سوي اين کشورها به صورت مستقيم و فوري بر قيمت نفت در بازارهاي جهاني اثر مي گذارد.

در واقع رئيس جمهور ونزوئلا به دنبال شکل دهي به يک ائتلاف نانوشته براي مقابله با سياست نفتي آمريکا با محوريت ايران و روسيه است. سياستي که عملا اوپک را در اختيار گرفته و برخلاف کارويژه تعريف شده براي آن يعني تامين منافع توليد کنندگان عمده نفت در مقابل قدرت هاي اقتصادي مصرف کننده همچون آمريکا، اين نهاد را به ابزار اعمال سياست هاي نفتي آمريکا مبدل کرده است.

هرچند بسياري از مقامات عالي نظام و کارشناسان، سياست هاي اقتصادي آمريکا به منظور تحت فشار گذاشتن ايران و روسيه را عامل اصلي کاهش قيمت نفت مي دانند با اين حال مقامات دولتي با ناديده گرفتن نقش آمريکا همچنان معتقدند که پشت پرده کاهش قميت نفت سياست هاي عربستان سعودي قرار دارد.

مقامات دولتي نيز علي رغم کاهش شديد قيمت نفت، سياست سکوت را در پيش گرفتند و عملا با رويکرد منفعلانه به دنبال کنار آمدن با شرايط موجود هستند.

در نشست اخير اوپک هرچند انتظار مي رفت مسئولان ايراني تلاش زيادي براي قانع کردن اعضاي اوپک براي کاهش سقف توليد اوپک کند اما کشورهاي حاشيه خليج فارس توانستند با اجرا کردن سياست هاي آمريکا جلوي اجراي اقدامات جدي براي افزايش قيمت نفت را بگيرند و زنگنه نيز بعد از پايان نشست اوپک، به خبرنگاران گفت: «از تصميم اوپک ناراحت نيستم!»

اين در حالي است که جيمز وولسي رئيس اسبق سازمان سيا در يک گردهمايي مسيحيان حامي رژيم صهيونيستي در واشنگتن (اواخر تير 93) گفت: «روزي که نفت به جاي 100 دلار به بشکه‌اي 60 دلار برسد، تاريک‌ترين روزي است که ايران تاکنون تصور کرده است. اگر ما مي‌خواهيم روي ايران اهرم فشار داشته باشيم تنها يک راه وجود دارد و آن رسيدن نفت به بشکه‌اي 60 دلار است.اين کاهش همچنين تاريک‌ترين روز براي پوتين خواهد بود. روسيه هيچ چيزي نمي‌سازد. آخرين باري که شما در بازار ايستاده‌ايد و يک کالاي «ساخت روسيه» ديده‌ايد چه زماني بوده است؟ روسيه با درآمد نفت و گاز سر مي‌کند. مساله‌ گاز قدري پيچيده است اما بحث نفت بسيار ساده است. نفت تنها منبع درآمد آنهاست. اگر قيمت اين منبع درآمد ناگهان نصف شود، مطمئنا آنها را بسيار ناراضي خواهد کرد.»

البته مقامات دولتي که باز شدن گره مشکلات اقتصادي را در مذاکره و توافق سياسي با «کدخدا» مي دانند، همچنان از اظهار اين مساله که عامل اصلي کاهش قيمت نفت بازي سياسي آمريکا براي تحت فشار گذاشتن ايران است ابا دارند.

ناديده گرفتن نقش آمريکا در سياست هاي خصمانه عليه ايران تنها به موضوع کاهش قيمت نفت مربوط نمي شود.

بي توجهي به نقش آمريکا در افزايش تحريم هاي جديد عليه ايران که پس از توافقنامه ژنو نيز ادامه يافته است نمونه ديگري از ناديده گرفتن سياست هاي خصمانه کاخ سفيد از سوي مقامات دولتي است.

مقامات آمريکايي پس از امضاي توافق ژنو تا کنون در 16 مرحله مقامات و نهادهاي مرتبط با ايران را تحريم کردند با اين حال مسئولان دولتي کشور با ابداع واژه «روح توافق ژنو»، تحريم هاي پس از توافق را برخلاف برنامه مشترک اقدام نداستند و تنها آن را مخالف با روح توافق اعلام کردند.

نکته قابل تامل آنکه تا رويکرد برخي افراد در توجيه و يا ناديده گرفتن سياست هاي خصمانه آمريکا عليه ايران که با سياست هاي کاهش قيمت نفت وارد مرحله جديدي شده است، تغيير نکند، نمي توان اميدي به احقاق حقوق ملت ايران در عرصه مذاکرات بين المللي و ديگر موضوعات مورد چالش داشت چرا که شرط اصلي موفقيت در اين عرصه ها شناخت صحيح از اهداف و برنامه هاي طرف مقابل است.

وقتي نقش آمريکا از «دشمن» به يک کشور «داراي منافع مشترک» تقليل داده مي شود، طبيعتا نمي توان انتظار داشت که نتيجه مذاکرات و اقدامات مشابه منافع ملي را تامين کند.

موضوعي که مذاکرات هسته اي نيز آن را تاييد کرده است، به گونه اي که علي اکبر صالحي رئيس سازمان انرژي اتمي گفته است: علي رغم آنکه ايران سالانه به 30 تن اورانيوم غني شده براي کاربرد در نيروگاه بوشهر احتياج دارد،مقامات آمريکايي با غني سازي موجود (2.5 تن در سال) نيز موافق نيستند.

آنچه که بايد کارشناسان و مقامات دولتي به آن پاسخ دهند آن است که آيا پيوند زدن سياست خارجي با اقتصاد مردم و سياست کنار آمدن با کدخدا به نفع کشور بوده است يا به ضرر مردم؟

نظرات بینندگان

ارسال نظر