صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

دکتر داود آقایی

مصرف داخلی مصرف خارجی

در حقیقت بحث همه‌پرسی یک مسئله داخلی است که می‌تواند متضمن پیشبرد اهداف دولت باشد. از سویی دیگر نباید این مسئله را فراموش کرد که خیلی از اظهارنظرهایی که کشورها بیان می‌کنند برای اقناع مخالفان داخلی است اما می‌تواند زمینه‌ای باشد برای تهیه اسناد حقوقی.

کد خبر: 4045

تاکیدات اخیر رئیس‌جمهور، بدل به یک نقطه قوت برای چانه‌زنی‌ها در مذاکرات شد. این مسئله برای دولت و تیم مذاکره‌کننده یک پشتوانه ایجاد می‌کند، به این معنا که مردم خواستار تحقق این موضوع هستند و بر این اساس دولت می‌تواند برنامه‌های خود را در این چارچوب دنبال کند. در حقیقت بحث همه‌پرسی یک مسئله داخلی است که می‌تواند متضمن پیشبرد اهداف دولت باشد.
 
از سویی دیگر نباید این مسئله را فراموش کرد که خیلی از اظهارنظرهایی که کشورها بیان می‌کنند برای اقناع مخالفان داخلی است اما می‌تواند زمینه‌ای باشد برای تهیه اسناد حقوقی. برای مثال این اظهارات می‌تواند به شورای امنیت راه پیدا کند و در قالب قطعنامه به تصویب برسد یا در اسناد قابل انتشار در شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در صورت کسب آرای لازم مطرح شود، اما به تنهایی صرف بیان اظهارنظر نمی‌تواند از پشتوانه حقوقی لازم برخوردار شود و این تنها یک ادعاست که قابل تائید یا رد کردن است.
 
اگر دلایل قانع کننده‌ای وجود داشت قطعا آن ادعاها می‌تواند نادیده انگاشته و مرتفع شود اما صرف بیان نقطه‌نظرها و دیدگاهها لزوما بار حقوقی به دنبال ندارد. با این وجود این اظهارنظرها می‌تواند بهانه‌ای به دست مخالفان فرصت‌طلب دهد تا با استناد به این ادعاها و اظهارنظرهایی که از سوی نمایندگان 1+5 مطرح می‌شود اخلالهایی را در راه رسیدن به توافقنامه ایجاد کنند. قطعا این سخنان فرصت مناسبی را در اختیار مخالفان قرار می‌دهد تا بتوانند فشارهای لازم را به طرفین وارد سازند.
 
امروز رویکرد بین‌المللی نسبت به این موضوع یک رویکرد مثبت است، چراکه جامعه بین‌المللی در طول یک دهه گذشته دائما با این موضوع درگیر بوده و می‌توان این برداشت را داشت که دیگر افکار عمومی از طولانی شدن این پروسه خسته شده‌اند و همه در انتظار به سر می‌برند.
در حقیقت جامعه بین‌المللی منتظر است تا این پرونده به یک نقطه مطلوب برسد؛ به عبارت دیگر آنها می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که برنامه‌های هسته‌ای ایران به تائید جامعه بین‌المللی برسد و ابهامات در این رابطه کنار برود.
از سوی دیگر کشورهایی که به نوعی ناخواسته در این فرایند قرار گرفته‌اند مشمول فشارهای سیاسی و اقتصادی شده‌اند. آنهایی که علاقمند بودند با ایران همکاری های سیاسی و اقتصادی داشته باشند در فشار و تنگناهای تحریمی قرار گرفتند و به ناچار وادار شده‌اند از بسیاری از منافع خود صرف‌نظر و در فضای همکاریهای بین المللی حرکت کنند.
 
به عبارت مشخص‌تر، متعهد به اجرای قطعنامه‌های شورای امنیت شده‌اند؛ مسئله‌ای که قلبا نمی‌خواستند و نمی‌خواهند در چنین فشارهایی قرار بگیرند. آنچه مسلم است آنکه همه اعضای جامعه جهانی هم به لحاظ سیاسی و افکار عمومی و هم به لحاظ اقتصادی و تجاری طی سالها شرایط غیرعادی را مشاهده و تحمل کرده‌اند و حال علاقمند و منتظر فرصت هستند که هر چه زودتر این مسئله بین‌المللی حل و به یک سرانجام مطلوب برسد، تا در سایه آن هم فضا آرامتر شود و افکار عمومی به یک آرامش دست پیدا کنند و هم اینکه دولتهایی که متحمل ضرر و زیانهایی شده‌اند آنها هم یک شرایط عادی را پیش روی خود ببینند و همچون گذشته در تعامل با ایران قدم بردارند.

 

* استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه

منبع: روزنامه آرمان

نظرات بینندگان

ارسال نظر