صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

رفراندوم هسته‌اي به نفع چه کساني است؟

اين روز‌ها عمده نشريات و رسانه‌هاي طرفدار و مخالف دولت از همه‌پرسي صحبت مي‌کنند؛ عده‌اي در موافقت با آن و عده‌اي هم در مخالفت با آن. همه‌پرسي، اينک مانند‌‌ همان فيلي است که هر کسي در اتاق تاريک داستان مولوي، ‌تفسيري از آن دارد؛ شبيه يک جسم ناشناخته که بين جمعيتي انساني فرو آمده است. همه درباره آن صحبت مي‌کنند و هيچ کس هم نمي‌داند دقيقا درباره چه در حال صحبت است.

کد خبر: 3294

مطلبي که مي خوانيد در تابناک منتشر شده و انتشار آن الزاما به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.
اين روز‌ها عمده نشريات و رسانه‌هاي طرفدار و مخالف دولت از همه‌پرسي صحبت مي‌کنند؛ عده‌اي در موافقت با آن و عده‌اي هم در مخالفت با آن. همه‌پرسي، اينک مانند‌‌ همان فيلي است که هر کسي در اتاق تاريک داستان مولوي، ‌تفسيري از آن دارد؛ شبيه يک جسم ناشناخته که بين جمعيتي انساني فرو آمده است. همه درباره آن صحبت مي‌کنند و هيچ کس هم نمي‌داند دقيقا درباره چه در حال صحبت است.

برخي از طرفداران دولت و اصلاحات، مشخصا طرح همه‌پرسي را به برنامه هسته‌اي متصل ‌و مطالب متعددي در اين باره در روز‌هاي اخير منتشر کرده‌اند. بدون وارد کردن هيچ دليلي در رد همه‌پرسي و با پذيرش اين نکته که منع قانوني در‌باره همه‌پرسي هسته‌اي وجود ندارد و حتي دو‌سوم نمايندگان هم به همه‌پرسي رأي داده باشند، سؤال اينجاست که اکنون و در اين برهه، آيا زمان طرح همه‌پرسي هسته‌اي در کشور است؟

در ماه‌هاي گذشته، مذاکره کنندگان کشور درگير مذاکرات هسته‌اي بودند تا در چهارچوب اصول اساسي انقلاب اسلامي و توجه به منافع ملي کشور، حقوق قانوني و منافع مردم را با ابزار ديپلماتيک در مذاکره با شش قدرت جهاني حفظ کنند. مذاکره کنندگان تا کنون در مذاکره با طرف‌هاي غربي، طرح اقدام مشترک يا‌‌ همان توافق‌نامه ژنو را توافق کرده‌اند و به دليل اختلاف ديدگاه‌ها، نتوانسته‌اند به توافق جامع برسند و‌‌ همان طرح را تا اوايل تابستان آينده تمديد کرده‌اند؛ اين بدان معناست که هنوز مذاکره در جريان است و مذاکره کنندگان ايراني در حال کار بر‌ روي طرح‌ها و ايده‌هايي هستند تا به بهترين وجه، منافع کشور را در توافق جامع احتمالي در آينده تأمين کنند.

در ماه‌هاي آينده حمايت بي‌قيد و شرط و همه‌جانبه افکار عمومي و کار‌شناسان از تيم مذاکره‌کننده ايراني در مذاکرات هسته‌اي، پشتوانه بسيار خوبي جهت نيل به تأمين منافع حداکثري ملت ايران‌ تلقي مي‌شود؛ اما طرح زودهنگام و عجولانه همه‌پرسي از يک سو و گره زدن همه‌پرسي به مذاکرات هسته‌اي، طبيعتا در ميانه راه، فقط به نفع طرف غربي تلقي مي‌شود. وقتي طرف غربي احساس کند تا همين جاي مذاکرات، که تحريم‌ها هنوز بر جاي خود ‌مانده‌اند و آنان به حداقل حقوق ايران معترف شده‌اند و افکار عمومي هم با القائات برخي، خواهان مختومه کردن اين پرونده حتي از طريق همه‌پرسي هستند، چرا بايد امتيازات بيشتري بدهد؟

اگر تا به امروز طرف غربي با فشار افکار عمومي ايران با تيم مذاکره کننده ايراني مذاکره مي‌کرد، چه لزومي دارد ‌با خطي که برخي ‌مقامات و جناح‌هاي ايراني مي‌روند، اين فشار را احساس کند و تن به پذيرفتن منافع ملت ايران بدهد؟ برخي چنان با اشتياق همه‌پرسي را به مسأله هسته‌اي ارتباط مي‌دهند که گويي با يک رفراندوم هسته‌اي هم مسائل کشور حل مي‌شود و طرف غربي هم همه تحريم‌ها را بر‌مي‌دارد و همه مشکلات حل شده و ايران گلستان خواهد شد!

طرح مسأله همه‌پرسي و ربط دادن آن به مسأله هسته‌اي و القاي اشتياق ايرانيان براي کنار گذاشتن برنامه هسته‌اي، فقط يک عايدي دارد و آن ‌خالي کردن دست تيم مذاکره کننده ايراني است. اين عده اين بار‌، گل به خودي زده‌اند!

حتي اگر هيچ مانعي براي همه‌پرسي هسته‌اي نبود، اين عده بايد منتظر مي‌شدند تا تيم مذاکره کننده ايراني با اتکاي به حمايت افکار عمومي، همه تلاشش را براي به دست آوردن منافع حداکثري ملت ايران تا پايان مذاکرات انجام مي‌داد و اگر نتيجه‌اي قطعي حاصل مي‌شد که لازم بود مردم مستقيم‌ درباره آن نظر بدهند، آن موقع وارد اين مباحث مي‌شدند. نه در حين مذاکرات! ضرباتي که تيم مذاکره کننده از برخي حاميان داخلي مي‌خورد، بدون ترديد ‌گاه از کارشکني غربي‌ها و برخي کشورهاي عربي سخت‌تر است!

نظرات بینندگان

ارسال نظر