صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

سرمقاله آرمان / دموکراسي و همه‌پرسي!

صحبت‌هاي رئيس جمهور در باره يکي از ظرفيت‌هاي مغفول مانده قانون اساسي بار ديگر ضرورت توجه به اين مقوله را بين مردم و روشنفکران به وجود آورده است. در واقع همه‌پرسي يکي از روش‌هايي است که در حکومت‌هاي دموکراتيک مي‌توان از آن براي سنجش نظرات مردم استفاده کرد. يعني همچنان که نمايندگان مجلس با راي به قوانين به صورت غيرمستقيم درباره آنها نظر مي‌دهند

کد خبر: 3180

«دموکراسي و همه‌پرسي!» عنوان يادداشت روز روزنامه ارمان امروز به قلم سيد محمد هاشمي (حقوقدان و استاد دانشگاه) است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

صحبت‌هاي رئيس جمهور در باره يکي از ظرفيت‌هاي مغفول مانده قانون اساسي بار ديگر ضرورت توجه به اين مقوله را بين مردم و روشنفکران به وجود آورده است. در واقع همه‌پرسي يکي از روش‌هايي است که در حکومت‌هاي دموکراتيک مي‌توان از آن براي سنجش نظرات مردم استفاده کرد. يعني همچنان که نمايندگان مجلس با راي به قوانين به صورت غيرمستقيم درباره آنها نظر مي‌دهند، همه‌پرسي اين فرصت را به وجود مي‌آورد تا اين نظرخواهي به صورت مستقيم انجام شود. چنانچه در حال حاضر نيز ممکن است برخي مسائل حساس مثل رابطه با برخي کشورهاي ديگر يا موارد ديگر به همه‌پرسي گذاشته شود. در واقع در نظام‌هاي دموکراتيک حق مردم براي نظر دادن در باره مسائل مختلف به رسميت شناخته شده است. در جامعه سياسي، خواه ناخواه مردم و حکومت، طرفين يک رابطه‌ سياسي و حقوقي هستند. سرنوشت مردم به کيفيت رابطه‌ آنان با يکديگر بستگي دارد و در چنين وضعيتي واقعيت اين است که مردم براي اداره‌ امور مشترکشان نيازمند حکومتند. پس اول مردم هستند، بعد حکومت. درست است که در عمل، حکومت بر مردم است ولي آرمان و کمال مطلوب آن است که حکومت براي مردم باشد. حکومت بايد برخاسته از مردم باشد. در غير اين صورت جز تضييع حقوق مردم، چيزي باقي نمي‌ماند. امروز اکثر کشورهاي دنيا بر اساس قانون اساسي، دموکراتيک هستند اما دموکراسي واقعي در کمتر کشوري به چشم مي‌خورد. به همين جهت است که قوانين اساسي در بسياري از کشورها نوشته‌اي بيش نيست. در واقع ، مثل اسکناسي است که بايد پشتوانه داشته باشد و پشتوانه‌ آن مردم هستند. اولين اصل دموکراسي، همگاني بودن مشارکت متفکرانه‌ مردم است، نه مشارکت توده‌اي. دموکراسي ديني بسيار زيباست. همچنان که نمونه‌ بارز حکومت ديني را در حکومت پيامبر(ص) و حضرت علي(ع) مي‌بينيم که ايشان در مقابل مداهنه و چاپلوسي‌هاي مردم ايستادگي کرد. اگر چه مردم در آغاز راه با احساسات پاي صندوق راي رفتند، اما با گذشت زمان متوجه ‌شدند که براي انتخاب شايسته، بايد فکر شايسته وجود داشته باشد و در اين حالت است که مردم به تدريج با توسعه‌ فکري به پاي صندوق‌هاي راي مي‌روند و راي متفکرانه مي‌دهند. در حال حاضر مردم به تدريج به اين نتيجه مي‌رسند که وجود ارزشمند مردمي بستگي به ميزان تفکر و شعور سياسي آنها دارد. البته کساني که داراي تفکرات تندروانه هستند، با اين توسعه‌ فکري موافق نيستند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر