صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

انگيزه رييس‌جمهور از سخنان اخير چيست؟

آقاي حسن روحاني، رييس‌جمهوري است بسيار آگاه؛ آگاه‌تر از بسياري از کارشناسان و تحليلگران. در سخنراني‌هاي خود بسيار دقيق، منسجم و عقلاني طرح موضوع و مساله مي‌‌کند و راه‌حل‌هاي کلان و منطقي ارايه مي‌دهد.

کد خبر: 2937

«انگيزه رييس‌جمهور از سخنان اخير چيست؟» عنوان يادداشت روز روزنامه تعادل به قلم حسين حقگو (تحليلگر اقتصادي) است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

آقاي حسن روحاني، رييس‌جمهوري است بسيار آگاه؛ آگاه‌تر از بسياري از کارشناسان و تحليلگران. در سخنراني‌هاي خود بسيار دقيق، منسجم و عقلاني طرح موضوع و مساله مي‌‌کند و راه‌حل‌هاي کلان و منطقي ارايه مي‌دهد.

اين دقت و انسجام را هم در سخنراني ايشان در همايش «ارتقاي سلامت اداري و مبارزه با فساد» و هم در سخنراني در «نخستين کنفرانس اقتصاد ايران» مشاهده مي‌کنيم. در سخنراني اول «تجميع قدرت» را به‌عنوان نقطه کانوني بروز فساد ذکر مي‌کنند و بر ضرورت توزيع قدرت و نيز ايجاد فضاي رقابتي در عرصه اقتصادي تاکيد کرده و در سخنراني «نخستين کنفرانس اقتصاد ايران» نيز بر ضرورت مبارزه با «انحصار» تاکيد مي‌کنند و وجود شفافيت و رقابت را از مولفه‌هاي اساسي براي هر فعاليت اقتصادي بر مي‌شمرند. بر اين اساس سوال مطرح آن است که باتوجه به وجود چنين توانمندي فکري در ايشان به‌عنوان رييس دولت، چه ضرورتي به طرح اين مسايل در فضاي عمومي توسط ايشان وجود دارد و چرا رييس‌جمهوري و دولت ايشان اقدام به اجرايي کردن راهکارهاي دقيقي که خود بهتر از هر کسي بر آنها آگاهي و اشراف دارند، نمي‌کنند؟ به‌راستي مخاطبان سخنان رييس‌جمهوري چه کساني هستند؟

شايد دو يا سه پاسخ بيشتر نتوان به اين سوال داد. يک پاسخ عدم تکاپوي قدرت دولت براي انجام چنين اقدامات مهم و اساسي در حوزه‌هاي اقتصادي و سياسي است و ضرورت طرح اين مسايل جهت بسيج اجتماعي و کسب پشتوانه مردمي براي حرکت به سمت اجراي اين راهکارها. پاسخي که شواهد بسياري در سخنان ايشان در تاييد آن مي‌توان يافت. از ضرورت حضور احزاب و نهادهاي مدني و... در «مبارزه با فساد» در سخنراني يک ماه قبل تا طرح «همه‌پرسي» از مردم در سخنراني اخير. پاسخ دوم به سوال مي‌تواند، از باب، عقب نشاندن رقبا از حمله و هجوم به دولت ايشان و دست کشيدن آنها از انواع کارشکني‌ها و آزار و اذيت‌ها در مسير اجرايي شدن اهداف دولت باشد. درمورد اين پاسخ نيز شواهدي در سخنان رييس‌جمهور وجود دارد. چنانکه هم در کنفرانس «مبارزه با فساد» از تهمت‌زني برخي رسانه‌ها و کساني که به‌نام کار خير، فساد مي‌کنند به‌شدت انتقاد کردند و هم در سخنراني اخير عنوان داشتند که تا بحث ماليات‌گيري از نهادهاي خاص مطرح مي‌شود «بساطي درست مي‌شود.» فرض سوم درباره چرايي چنين سخن گفتن‌هايي توسط رييس‌جمهور، مي‌تواند ضمن در بر داشتن هر دو پاسخ گفته شده فوق، براي شکستن فضاي شايد تاحدودي راکد و ايجاد شور و حرکت در جامعه و پيام‌رساني به داخل و خارج از کشور براي توجه دادن به تغيير گفتمان اقتصادي و سياسي کشور ارزيابي شود. اما آنچه مي‌توان در مجموع درباره هر سه فرض فوق عنوان کرد، ريسک بالاي چنين حرکتي است. واقع آنکه، اگر فراخوان‌هاي رييس‌جمهور براي کمک طلبيدن از مردم و نهادهاي مدني و... در همراهي با سياست‌هاي دولت- به‌واسطه فقدان يا حداقل ضعف اين مجموعه‌ها براي حضور و مشارکت در اين جريان- نتواند شکل اجرايي به خود گيرد، در سخنراني‌هاي آتي اين حرکت به ضد خود تبديل شده و عملا به «گفتار درماني» از‌سوي رييس‌جمهور تعبير خواهد شد. لذا به‌نظر مي‌رسد ضروري است به ميزان ايجاد شور و نشاط و شفافيت «گفتاري»، در حوزه عمل نيز دستگاه‌هاي مسوول در قوه مجريه امکان حضور جريان‌هاي فکري و نهادهاي مدني را در فضاي اقتصادي، اجتماعي و سياسي کشور فراهم کنند والا ممکن است جامعه‌يي بي‌تفاوت و رقيباني قدرتمندتر حاصل سخنان رييس‌جمهور باشد. امري که در تاريخ ايران و طي سال‌هاي اخير بسيار پرسابقه است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر