صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

عقب‌نشيني کاخ سفيد در مذاکرات؛ چرا؟

با گسترش تکنولوژي و سرعت يافتن کارها‌، عالم ديپلماسي از اين رويه پيروي نکرده و در اکثر موارد در پشت توافقات بين‌المللي، روند مذاکرات طولاني‌اي را شاهد هستيم، پس طبيعي خواهد بود که مذاکرات پيچيده‌اي چون برنامه هسته‌اي ايران نيز بازه زماني زيادي را به خود اختصاص دهد

کد خبر: 2845

متن پيش رو در مردم سالاري منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.

با گسترش تکنولوژي و سرعت يافتن کارها‌، عالم ديپلماسي از اين رويه پيروي نکرده و در اکثر موارد در پشت توافقات بين‌المللي، روند مذاکرات طولاني‌اي را شاهد هستيم، پس طبيعي خواهد بود که مذاکرات پيچيده‌اي چون برنامه هسته‌اي ايران نيز بازه زماني زيادي را به خود اختصاص دهد.اما در حوزه عمومي طولاني شدن مذاکرات براي مردم جهان خوشايند نيست حتي در اين کارزار ديپلماتيک اين را نيز مي‌توان ادعا کرد که تعدادي از اعضاي 1+5 از طولاني شدن روند مذاکرات با ايران به نوعي خسته شده‌اند. از ديد اعضاي اروپايي 1+5، موضوع اساسي مورد اختلاف در برنامه هسته‌اي ايران از اختلافات نظر بين تهران و واشنگتن ناشي مي‌گردد. از آنجايي که مذاکرات باز و مستقيم بين تهران و واشنگتن از سوي گروه مذاکره‌کنندگان بيشتر مورد تاکيد قرار مي‌گيرد، لذا ادامه مذاکرات دوجانبه بين ايران و آمريکا در روند آتي گفت‌وگوها مورد انتظار است. همچنين مي‌توان انتظار داشت که در کنار موضوع هسته‌اي ايران به عنوان اصل مسئله، ساير موضوعات بحث‌بر‌انگيز و منطقه‌اي نيز در قالب اين مذاکرات بين دو طرف ايراني و آمريکايي مورد بحث قرار گيرد.بنظر مي‌رسد با تحليل شرايط روز دنيا آمريکا اين بار بايد از مواضع خود عقب‌نشيني و حقوق ملت ايران را به رسميت بشناسد.گفتني است از گذشته‌هاي دور‌، کشورهاي قدرتمند اقتصادي جهان، از ابزار تحريم بخصوص تحريم اقتصادي به عنوان اهرم فشار عليه ‌جمهوري اسلامي ايران استفاده کرده‌اند و پرواضح است هياهوي برخي اعضاي جمهوريخواه کنگره آمريکا براي اعمال تحريم‌هايي عليه ايران درحالي درفضاي رسانه‌اي انتشار يافته که سابقه بکارگيري اين ابزارها‌،اين واقعيت را به اثبات رسانده است،«تحريم‌ها» که تنها براي فشار بر مردم طراحي شده، عملا کارايي خود را از دست داده است. کاخ سفيد بعد از وقوع انقلاب اسلامي و از سال 1358 به اعمال تحريم‌هاي ضد ايراني پرداخت. همه روساي جمهور ايالات متحده‌، در زمينه گسترش تحريم‌هاي ضد ايراني پيگيري فراواني از خود نشان دادند بطوري که به گفته «رجب صفر اف» ايران‌شناس مقيم روسيه، تاريخچه تحريم‌ها و دسيسه‌هاي ديپلماتيک عليه تهران به حدي زياد و شگفت‌انگيز است که مي‌توان از آن يک رمان جذاب پر‌فروش نوشت. در سال‌هاي 1387 تا 1388 تحليلگران آمريکايي به اين نتيجه رسيدند که تحريم‌ها تنها موجب فرصت‌هاي رشد و توسعه توليد در جمهوري اسلامي شده است. به گزارش ايرنا بر‌اساس نتايج تحليلگران آمريکايي، تحريم‌ها باعث توانمندي اقتصاد ايران در برابر رکود اقتصاد جهاني شد، از اين رو دولت باراک اوباما روي تحريم‌هايي نظير صادرات نفت و بخش بانکي جمهوري اسلامي دست گذاشت.

اتحاديه اروپا هم به رژيم تحريم‌هاي ضد ايراني ملحق شد بطوري که از سال 2007 بسته‌هاي تحريم ضد‌ايراني را اعمال کرد. همزمان واشنگتن و بروکسل نهايت تلاش‌هاي خود را به عمل آوردند تا ايران را از نظام بانکي بين‌المللي منزوي کرده و پرداخت صادرات نفت ايران و خريد کالاهاي وارداتي ايران به دلار را غير ممکن سازند.

اما اين فشارهاي بي سابقه نه تنها ايرانيان را به عقب‌نشيني در برابر غرب وادار نکرد بلکه حاضر نشدند از حقوق مسلم هسته‌اي خود کوتاه بيايند. «جاش ارنست» سخنگوي کاخ سفيد اواخر ماه نوامبر (آذر) و بعد از تمديد توافق موقت ژنو گفت: دولت اعمال تحريم‌هاي جديد عليه ايران را در زماني که مذاکرات هنوز ادامه دارد‌، مخرب مي‌داند. افزون بر اين «رابرت آينهورن» مشاور کاخ سفيد و يکي از اعضاي انجمن کنترل سلاح نيز اخيرا در مصاحبه‌اي تاکيد کرد که دولت «باراک اوباما» رييس‌جمهوري آمريکا خواستار اعمال تحريم‌هاي جديد عليه ايران به ويژه همزمان با برگزاري مذاکرات نيست. اين همه صداقت و شفاف‌سازي جمهوري اسلامي ايران در جريان مذاکرات 1+5 در حالي است که جمهوريخواهان آمريکا تهديد کرده اند که تحريم‌هاي جديدي را عليه جمهوري اسلامي ايران طراحي و اجرا خواهند کرد اما به گفته تحليلگران؛ اين مانع تراشي‌هاي غرب تنها هزينه‌هاي دو طرف را بالا خواهد برد و در اصل مذاکرات هيچ منفعتي نخواهد داشت.

مذاکرات هسته‌اي ايران به مرحله حساسي رسيده است

همچنين خبرگزاري دولتي چين ( شينهوا ) در گزارشي از روند پرونده هسته‌اي ايران، به تلاش‌هاي 12 ساله براي حل اين موضوع اشاره کرد و نوشت با تمديد شش ماهه گفت وگوها بين ايران و گروه 1‌+5، اين مذاکرات هم اکنون به مرحله حساسي رسيده است. خبرگزاري شينهواي چين همچنين تاکيد کرد که پس از رسيدن به اين مرحله، طرف‌هاي مذاکره کننده بايد هزينه رسيدن به توافق نهايي را در نظر بگيرند. اين رسانه به نقل از «محمد جواد ظريف» وزير امور خارجه ايران نوشت: «ايران مطمئن است که توافق جامع هسته‌اي در آينده نزديک قابل دسترس است.» به گزارش ايرنا اين خبرگزاري با اشاره به مفاد توافق موقت ژنو افزود: «علي اکبر صالحي» رئيس سازمان انرژي اتمي ايران، پيش از پايان مهلت اين توافق اعلام کرد که تهران حاضر است براي کاهش نگراني‌هاي غرب، خروجي پلوتونيوم آب سنگين اراک را کاهش دهد. شينهوا در ادامه، بخش‌هايي از سخنان مقام معظم رهبري را بيان کرد در که آن بر لزوم ظرفيت غني‌سازي 190 هزار سو در خاک ايران تاکيد شده بود. اين خبرگزاري چيني در ادامه به اقدامات مثبت ايران در جهت اعتماد سازي طرف غربي از جمله محدود کردن فعاليت تاسيسات آب سنگين اراک اشاره کرد و نوشت: در گزارش اخير آژانس بين‌المللي انرژي اتمي (IAEA) آمده که ايران طبق توافق ژنو، به تعهدات خود عمل کرده است. شينهوا خاطر نشان کرد: «ايران طبق توافق موقت ژنو اقدام به غني‌سازي بالاي پنج درصد نکرده و فعاليت تاسيسات غني‌سازي و آب سنگين اراک را توسعه نداده است.» اين خبرگزاري در ادامه به نقل از «يوکيو آمانو» مدير کل آژانس بين‌المللي انرژي هسته‌اي نوشت: «ايران به بيشتر تعهدات عملي خود تحت توافق ژنو عمل کرده است.» اين رسانه چيني ادامه داد: اگرچه هنوز نگراني‌هايي در موضوع هسته‌اي ايران وجود دارد اما مقامات ايراني درباره رسيدن به يک توافق جامع خوشبين هستند. اين خبرگزاري به اين بخش‌هايي از سخنان «حسن روحاني» رئيس‌جمهوري ايران اشاره کرد که «گام‌هاي خوبي به سوي رسيدن به توافق نهايي برداشته شده است و آنچه که مهم است اين است که دو طرف به فهم مشترک از مذاکرات دست يافته‌اند». شينهوا به نقل از رييس‌جمهور ايران نوشت: «قدرت‌هاي جهاني فهميده‌اند اعمال تحريم‌ها تصميم درستي نيست و قبول کردند تا ايران از فناوري هسته‌اي از جمله غني‌سازي در خاک خود بهره‌مند باشد.» به گفته تحليلگران ديگر نمي‌توان به وسيله تحريم‌ها به اقتصاد کشوري که در جهان اعتبار پايداري دارد و دولت و رهبران آن از حمايت وسيع مردم برخوردار هستند لطمه‌‌اي جدي وارد کرد بنابراين غرب بايد از زياده‌خواهي‌هاي خود دست بردارد و به حقوق ملت‌ها احترام بگذارد. تحريم آمريکا و غرب عليه کشورها کارساز نبوده و کشورهاي مدعي حقوق بشر بايد متوجه شوند که ابزار تحريم نيز مانند اقدامات نظامي‌،کارايي خود را از دست داده و بيشتر موارد نتيجه معکوسي براي طراحان و مجريان اين گونه سياست‌ها به همراه داشته است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر