صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

سازمان سیا و حکایت شکنجه‌هایی که پایان ناپذیر است

راست گرایان افراطی تغییر رویه نمی‌دهند!

انتشار سند ۵۰۰ صفحه‌ای سنای ‌آمریکا از یک سو نشانگر این است که بازجویی توام با شکنجه در زمان جورج بوش، برای ایالات متحده حاشیه امنیت به ارمغان نیاورده و از سوی دیگر روش‌های به کار گرفته شده موجب کسب اطلاعات چندانی نشده‌است .

کد خبر: 179

مسعود فتحی پور/ در خصوص شکنجه در آمریکا و زندان‌های گوانتانامو بحث‌های زیادی مطرح شده است. موضوع«زندان گوانتانامو» حکایت از دخالت گسترده  نهادهای امنیتی و نظامی در سیسات خارجی آمریکا دارد. اما نکته اینجاست که اوباما که با شعار برچیدن زندان گوانتانامو بر سر کار آمده و وعده محاکمه عادلانه خاطیان را سر داده بود، در اقدام اخیر خود از ارائه گزارش جامع درباره روش‌های شکنجه سازمان مخفی سیا ممانعت کرده و علت آن را احتمال افزایش خشونت در خاورمیانه عنوان کرده است. سئوال این است که آیا ارائه نکردن این گزارش می‌تواند به بهبود چهره‌ی خشونت‌زده آمریکا در مناطق جنگ‌زده و آشوب ناکی مانند خاورمیانه کمک کند؟ آیا مردم خاورمیانه از ماهیت سیاست خارجی دستگاه دیپلماسی این کشور و سیاست‌های شرکت‌های نفتی و کارتل‌های اقتصادی و پایگاه‌های نظامی و در انتها سازمان‌های جاسوسی خارجی بی‌اطلاع‌اند؟

گستره سازمان‌های جاسوسی آمریکا و ارتباط آن با رئیس جمهور

باید توجه داشت که سازمان «سیا» تنها سازمان جاسوسی در آمریکا نیست. بلکه در کنار سازمان سیا، سازمان‌های دیگری مانند آژانس امنیت ملی آمریکا، آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا و… در مجموع ۱۶ سازمان اطلاعاتی-امنیتی نه تنها آمریکا بلکه کشورهای مختلف در سطح جهان را رصد و جاسوسی می‌کنند. در واقع، گستره‌ی سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا بسیار وسیع است. شنود، ربودن اشخاص مظنون در نقاط  مختلف جهان و زندانی و شکنجه  آنها مراحل بعدی فعالیت این سازمان‌ها و در صدر آنها سازمان سیا است. نکته جالب‌تر اینکه ادعای عدم اطلاع رئیس جمهور از مناسبات و چند و چون فعالیت این سازمان‌ها نیز افسانه‌ای بیش نیست، زیرا هریک از ۱۶ سازمان، در حوزه وظایف سازمانی خود به جمع آوری اطلاعات و ارزیابی آن می پردازد و نتایج بررسی‌های خود را در اختیار رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، سیاستمداران و یا نظامیان کشور قرار می‌دهد. رئیس جامعه اطلاعاتی وظیفه جمع‌آوری اطلاعات از آژانس‌های مختلف و ارائه آنان به رئیس جمهوری ایالات متحده آمریکا را بر عهده دارد. تا پیش از وقوع حادثه ۱۱ سپتامبر، مدیر کل سیا  ریاست «جامعه اطلاعاتی آمریکا» را به عهده داشت.

گزارش گلچین شده هم حیرت آور است

انتشار ۵۰۰ صفحه از مجموع ۶۳۰۰ صفحه «گزارش شکنجه» با بهت عجیب مردم وکارشناسان  مواجه شده است علت این امر قساوت کارکنان سازمان سیا در بسط تکنیک‌های شکنجه است. این گزارش به روش‌های شکنجه در دوران ریاست جمهوری جرج دبلیو بوش، رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا می پردازد که از طرف ماموران سی‌آی‌ای، در سراسر دنیا اعمال می‌شد و اعتراض‌های وسیعی را در سراسر جهان برانگیخت. به نقل از روزنامه نیویورک تایمز علی رغم اینکه دولت و سنای آمریکا ماه‌ها بر سر مواردی که در خلاصه‌ی گزارش مذکور بحث کرده‌اند، اختلافات در هنگام ارائه این گزارش مشهود بود. آنچه  مسلم است، این گزارش، تنها آن بخش از واقعیات را در برمی‌گیرد که برای افکار عمومی قابل هضم باشد و مندرجات دیگر این اسناد، محرمانه خواهند ماند.

رسانه‌های آمریکایی نوشته‌اند که بخش‌هایی از این سند، برای افکار عمومی تکان‌دهنده بوده است. از جمله روش «واتر بوردینگ» یا «غرق مصنوعی» که به کرات در شکنجه زندانیان مورد استفاده قرار گرفته است. در این شیوه چشم‌های زندانی را می‌بندند و آنقدر آب رویش می‌ریزند تا احساس خفگی در آب به او دست دهد. جلوگیری از خوابیدن زندانیان برای روزهای متمادی، کوبیدن سر آنها به دیوار، ریختن آب یخ به رویشان یا سوءاستفاده‌های جنسی، از نمونه‌هایی هستند که در سند مربوطه آمده‌اند.

راست گرایان افراطی تغییر رویه نمی‌دهند!

انتشار سند ۵۰۰ صفحه‌ای سنای ‌آمریکا از یک سو نشانگر این است که بازجویی توام با شکنجه در زمان جورج بوش، برای ایالات متحده حاشیه امنیت به ارمغان نیاورده و از سوی دیگر  روش‌های به کار گرفته شده موجب کسب اطلاعات چندانی نشده‌است . این حقیقت در کنار بهت رسانه‌ها و مردم از اعمال سازمان سیا در حالی اعلام می‌شود که  ژان ماری لوپن، رهبر راستگرایان افراطی جبهه ملی فرانسه بعد از انتشار این گزارش اعلام کرد که «شکنجه در برخی موارد ضروری است». او که با تلاشی مذبوحانه می‌خواست به واسطه‌ی نظرگاه‌های انساندوستانه شکنجه را توجیه کند، گفت: «من این اقدامات را محکوم نمی‌کنم».

مارین لوپن که در این باره با خبرنگاران شبکه رادیویی مونت‌کارلو (RMC) و شبکه تلویزیونی فرانسه (BFMTV) گفت‌وگو می‌کرد در ادامه گفت: «در برخی شرایط باید از هر روشی که امکان‌پذیر باشد، استفاده کرد». آنچه از این مواضع مشهود است نخست این است که، تا زمانی که این تصور در میان زمامداران رایج باشد، باید شاهد چنین جنایت‌هایی بود. دوم اینکه گویا راستگرایان افراطی هیچ‌گاه تغییر رویه نمی‌دهند و تنها با پنهان‌کاری و توسل به ترس مردم اهداف خود را به پیش می‌برند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر