صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

روزنامه ماينيچي: چرا ژاپن از مذاکرات محرمانه هسته‌اي با ايران خارج شد؟

روزنامه ماينيچي چاپ ژاپن نوشت: هر بار که پاي صحبت ديپلمات هاي مسوول مذاکره هسته اي با ايران مي نشينيم،‌ شکايت هايي شنيده مي شود. « مذاکره با ايران شبيه به اين است که احساس کنيد براي قيمت فرشي که يک بار پرداخت شد، چند بار صورت حساب صادر شود. دقيقا" همانند قانون تجارت بازار است. بدين ترتيب مذاکره با ايران کار بسيار دشواري است.»

کد خبر: 1608

مطلبي که مي خوانيد در نامه نيوز منتشر شده و انتشار آن الزاما به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.

روزنامه ماينيچي چاپ ژاپن نوشت: هر بار که پاي صحبت ديپلمات هاي مسوول مذاکره هسته اي با ايران مي نشينيم،‌ شکايت هايي شنيده مي شود. « مذاکره با ايران شبيه به اين است که احساس کنيد براي قيمت فرشي که يک بار پرداخت شد، چند بار صورت حساب صادر شود. دقيقا" همانند قانون تجارت بازار است. بدين ترتيب مذاکره با ايران کار بسيار دشواري است.»

با متکي، وزير سابق امور خارجه ايران که مسوول مذاکره [ هسته اي] با ژاپن هم بود، در دفترش در تهران ديدار کرديم. وزير سابق امور خارجه که در گذشته سفير ايران در ژاپن هم بود، در حالي که به شکل ناقص به زبان ژاپني صحبت مي کرد، با اشاره به اينکه:« مذاکره با برزيل و ترکيه پيشرفت هايي داشت.»به پيشرفت مذاکره محرمانه با اين دو کشور اعتراف کرد. محتواي مذاکره با برزيل و ترکيه بدين ترتيب بود که اورانيوم غني شده ايران به کشور خارجي منتقل و پس از باز فرآوري و تبديل به سوخت هسته اي، بار ديگر به کشور ايران باز گردانده شود. محتواي اين مذاکره تقريبا" شبيه پيشنهاد ژاپن بود.

دو عامل موجب شد که ايران مذاکره با اين دو کشور [ برزيل و ترکيه]‌را آغاز کند. نخست اينکه ايران در نظر داشت از آنجا که هريک از کشورهاي ترکيه و برزيل همانند ژاپن عضو غير دائم شوراي امنيت سازمان ملل بودند، از تحريم شوراي امنيت سازمان ملل جلوگيري کند. ديگر آنکه با توجه به اينکه اين دو کشور طرح غني سازي اورانيوم را در دست داشتند،ايران اميدوار و خوشبين بود که اين دو کشور ادامه روند غني سازي اورانيوم ايران را درک کنند.

رويدادي که بر اين جريان صحه مي گذارد، در روز يازدهم ماه فوريه سال 2010 ميلادي به وقوع پيوسته است. احمدي نژاد، رييس جمهور سابق ايران، اعلام کرد، غني سازي اورانيوم با غناي بيست درصد « با موفقيت انجام گرديد.» در پشت پرده اين اقدام تعهداتي ديده مي شود مبني بر اين که دو کشور برزيل و ترکيه « غني سازي اورانيوم بيست درصد را تاييد کردند.» زماني که ژاپن از اين « موضوع» خبر دار شده بود، سه ماه از اين ماجرا گذشته بود. بدين ترتيب، تيم مذاکره دو شاخه شد. تيم ديپلماسي ژاپن که درگير مذاکره بود، از اينکه « دور انگشتانشان پيچ وتاب خورده بود»[ ژاپن را دور زدند] به شدت ابراز انزجار کرد.

ژاپن با توجه به رخ دادن چنين مسائلي در پي خروج از مذاکره بر آمد. اما ايران که دريافته بود چنانچه « موافقت ژاپن را در غني سازي اورانيوم » کسب نمايد، به جلوگيري از تحريم ها بيش از پيش نزديک مي شود، بسيار اميدوار به ادامه روند مذاکره با ژاپن بود. اما سرانجام وزير امور خارجه ژاپن آخرين مذاکره تلفني را در روز بيست و سوم ماه مارس سال 2011 ميلادي انجام داد و از مذاکره محرمانه خارج شد.

روز هفدهم ماه مه سال 2011 ميلادي ، ايران توافق با ترکيه و برزيل را اعلام کرد. اما مشخص نبود جامعه بين الملل با تاييد ادامه روند غني سازي اورانيوم چه عکس العملي نشان خواهد داد. آمريکا که در دستگاه ديپلماسي هشت کشور از جمله برزيل و ژاپن دستگاه شنود کار گذاشته و اطلاعات را جمع آوري کرده بود، از مخالفت کشورهاي مختلف آگاه بود و به همين جهت بي پروا عمل کرد. شوراي امنيت سازمان ملل به رهبري آمريکا روز نهم ماه ژوئن سال 2011 ميلادي قطعنامه تحريم عليه ايران را با اکثريت آراي موافق تصويب کرد. تنها دو کشور برزيل و ترکيه با قطعنامه تحريم ها عليه ايران مخالفت کردند.

ژاپن با توجه به تصويب قطعنامه تحريم عليه ايران، از توسعه ميدان نفتي آزادگان که امتياز آن را در سال 2004 ميلادي کسب کرده بود، خارج شد. اکثر شرکتهاي خارجي هم که در توسعه انرژي ايران نقش داشتند، از ادامه فعاليت در محل سر باز زدند. بدين ترتيب، ايران اکثر کشورهاي دوست را از دست داد و در اقتصاد منزوي شد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر