صفحه نخست >> سلامت تعداد نظرات: 0

قرص هاي خواب آور و آرام بخش فقط با تجويز پزشک

بيتوته/ قرصهاي آرام بخش (TRANQUILIZERS / SEDATIVES) داروهايي ميباشند که با سرکوب سيستم اعصاب مرکزي (CNS) باعث ايجاد آرامش، تمدد اعصاب، کاهش اضطراب و استرس، خواب آلودگي، سرخوشي، کندي تنفس، کاهش حس تعادل، شل شدن عضلات، قضاوت مختل و واکنشهاي کند و مردد مي شوند. مصرف دوز بالاي اين دسته از داروها ميتواند به از دست رفتن هوشياري و حتي مرگ بيانجامد. اثرات اصلي آرام بخش ها: 1-ضد اضطراب (ANXIOLYTIC) 2-خواب آور (HYPNOTIC) 3-ضد اسپاسم (گرفتگي)(ANTISPASMODIC) 4-ضد تشنج (ANTICONVULSANT) 5-فراموشي آور (AMNESIC) تقسيم بندي آرام بخش ها: 1- بنزوديازپين ها (BENZODIAZEPINES): آرام بخش، خواب آور، ضد اضطراب، ضد تشنج، فراموشي آور و شل کننده عضلات ميباشند. Diazepam ديازپام Oxazepam اکسازپام Lorazepam لورازپام Chlordiazepoxide کلرديازپوکسايد Alprazolam آلپرازولام Bromazepam برومازپام Clobazam کلوبازام Clonazepam کلونازپام Clorazepate کلرازپام Estazolam استازولام Flunitrazepam فلونيترازپام Flurazepam فلورازپام Halazepam هالازپام Ketazolam کتازولام Loprazolam لوپرازولام Lormetazepam لورمتازپام Medazepam مدازپام Midazolam ميدازولام Nitrazepam نيترازپام Nordazepam نوردازپام Prazepam پرازپام Quazepam کوآزپام Temazepam تمازپام Tetrazepam تترازپام Triazolam تريازولام 2-باربيتورات ها(BARBITURATES): آرام بخش، خواب آور، ضد تشنج و بي هوش کننده ميباشند. باربيتوراتها قوي تر از بنزوديازپين ها ميباشند و امروزه عمدتا به عنوان داروي ضد تشنج و القاء کننده بي هوشي مصرف ميگردند. Sodium Amytal) Amobarbital) آموباربيتال Aprobarbital آپروباربيتال Butabarbital بوتاباربيتال Butalbital بوتالبيتال Hexobarbital هگزوباربيتال Methylphenobarbital متيل فنو باربيتال Pentobarbital پنتوباربيتال Phenobarbital فنوباربيتال Secobarbital سکوباربيتال Sodium thiopental سديم تيوپنتال Talbutal تالبوتال Thiobarbital تيوباربيتال 3-داروهاي ضد افسردگي(ANTIDEPRESSANT): ضد افسردگي و ضد اضطراب بوده و برخي از آنها (سه حلقه اي ها) براي تسکين دردهاي مزمن تجويز ميگردند. Fluoxetine فلوکستين Sertraline سرترالين Venlafaxine ونلافاکسن Citalopram سيتالوپرام Paroxetine پاروکستين Escitalopram اسيتالوپرام Fluvoxamine فلووکسامين Duloxetine دولوکستين Bupropion بوپروپيون Amitriptyline آميتريپتيلين Dothiepin دوتيپين 4-آنتي هيستامين ها(ANTIHISTAMINES): کاهنده واکنشهاي حساسيتي و آرام بخش ميباشند. برخي آنتي هيستامين هاي خواب آور و آرام بخش عبارتند از: diphenhydramine ديفن هيدرامين dimenhydrinate ديمن هيدرينات doxylamine دوکسيلامين 5- ضد روان پريشي ها(ANTIPSYCHOTICS): در درمان اسکيزوفرني، اختلال دوقطبي، اختلالات هذياني، جنون ها و ديگر اختلالات روان پريشي تجويز ميگردند. (از ذکر آنها خودداري ميکنيم) 6- ساير قرصهاي آرام بخش و خواب آور: zolpidem زولپيدم alpidem آلپيدم Zaleplon زالپلون eszopiclone اسزوپيکلون ramelteon راملتيون methaqualone متاکوآلون ethchlorvynol اتکلروينول chloral hydrate کلرال هيدارت meprobamate مپروبامات glutethimide گلوتي تيميد methyprylon متيپريلون gamma-hydroxybutyrate گاما هيدروکسي بوتيرات ethyl alcohol اتيل الکل diethyl ether دي اتيل اتر methyl trichloride متيل تري کلرايد Zopiclone زوپيکلون موارد مصرف: 1-کاهش استرس و اضطراب. 2-درمان بي خوابي. 3- تسکين و کاهش گرفتگي و تنش عضلات. 4-کاهش علايم محروميت از الکل و مواد مخدر. 5-درمان حملات وحشت زدگي. 6-تسهيل تستهاي تشخيص پزشکي نظيرآندوسکوپي. 7-افزايش اثر بي حس کننده هاي موضعي و بيهوشي عمومي. 8-درمان پسيکوز (روان پريشي) 9-فراموشي پيش گستر قبل از اعمال جراحي. موارد منع مصرف: 1-همراه با الکل و ساير مواد مخدر و روانگردان. 2-ناهماهنگي حرکتي و ضعف عضلاني. 3-کاهش اکشيژن خون. 4-آب سياه (گلوکوم) 5-وقفه تنفسي حين خواب (آپنه) 6-حساسيت به آرام بخش ها. 7-نارسايي شديد کليوي (دياليز) 8-افسردگي شديد (تمايلات خودکشي) 9-بيماريهاي مزمن تنفسي. 10-نارسايي شديد کبدي نظير سيروز کبدي. 11-حاملگي و شيردهي.(تحت نظر پزشک) 12-افراد بالاي 65 سال(تحت نظر پزشک) عوارض جانبي: 1-خواب آلودگي و خستگي صبح روز بعد از مصرف.در صورت بروز اين علايم از رانندگي و کار کردن با ماشين آلات خودداري کنيد. 2-عدم هماهنگي عضلات، ضعف، سرگيجه، گيجي، آلرژي، تاري ديد، توهم، بي حالي، تعريق، خشکي دهان، بثورات جلدي و سر درد. 3-اشکال در گفتار، حافظه و قضاوت. 4-حالت تهوع، استفراغ و سوزش سردل. 5-ايجاد فراموشي پيش گستر(خاطرات اخير به ياد نمي مانند). 6-خشونت طلبي و پرخاشگري،بي خوابي، تحريک پذيري، افسردگي و اختلال در حفظ تعادل. عوارض دراز مدت: 1-ايجاد تحمل(TOLERANCE): به نياز مصرف بيشتر دارو براي تاثير و احساس مشابهي که پيشتر با مصرف مقادير کمتر همان دارو حاصل مي شد، اطلاق ميگردد. مصرف کننده به مرحله اي ميرسد که ديگر افزايش دوز مصرفي آرام بخش ها بي تاثير خواهد بود. علايم ايجاد تحمل: دل درد، بي قراري، سرگيجه، رعشه، افسردگي، ترسهاي غير منطقي، پارانوئيد و دمدمي مزاجي. 2-وابستگي(DEPENDANCY): پس از ايجاد تحمل و افزايش دوز مصرفي و مصرف مداوم داروهاي آرام بخش در فرد وابستگي رواني و جسماني نيز ايجاد ميگردد. هنگامي هم که مصرف کننده بطور ناگهاني مصرف دارو را قطع ميکند دچار علايم محروميت(WITHDRAWL) ميگردد. اين علايم شامل بي قراري، بي خوابي، اضطراب، تهوع، کرامپ شکمي، تپش قلب، لرز، رعشه، درد عمومي، اسهال، توهم، افسردگي، پارانويا، هذيان، کاهش اشتها، حملات وحشت زدگي، پرفشاري خون، بي خوابي ، اسپاسم عضلات، حساسيت به نور و صدا، تشنج و مرگ ميباشد. باربيتوراتها اعتياد آور تر از بنزوديازپين ها ميباشند. 3-سوء مصرف و اور دوز(OVER DOSE): خطر مصرف اين دسته از داروها به عنوان داروهاي تفنني به ويژه باربيتوراتها زياد است. مصرف بيش از مقادير تجويز شده نيز ميتواند سبب مسموميت و حتي مرگ فرد گرد. 4- خودکشي با مصرف دوز بالاي آرام بخش ها. نکته مهم: مصرف الکل به همراه آرام بخشها به علت اثرات مشابه (کاهش فعاليت مغز و سيستم اعصاب مرکزي) مرگ بار بوده و ميتواند فرد را به کما و يا به کام مرگ بکشاند. تداخلات دارويي: 1- الکل، داروهاي ضد افسردگي، ضد تشنج ها و آنتي هيستامينها اثرات آرام بخش ها را مضاعف ميکنند. 2-قرصهاي ضد بارداري سرعت دفع داروهاي خواب آور را کاهش ميدهند. 3-سيگار سرعت دفع داروهاي آرام بخش را افزايش داده و اثرات آنها را نيز کاهش ميدهد. راهنماي مصرف: 1-قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنيد تا دوز مناسب وضعيت جسمي شما برايتان تجويز گردد. همچنين از لحاظ تداخل با ديگر داروها و بيماريها مورد بررسي قرار گيريد. 2-در صورتي که دچار تحريکات گوارشي مي شويد آنها را همراه با غذا ميل کنيد. 3-هيچگاه بطور ناگهاني اقدام به قطع مصرف آنها نکنيد. و براي قطع آنها ابتدا با پزشکتان مشورت کنيد. 4-هيچگاه اين داروها را به همراه الکل و ديگر مواد مخدر و روانگردان مصرف نکنيد. 5-به خاطر داشته باشيد قرصهاي خواب آور درمان موقتي بي خوابي ميباشد. چنانچه براي مدت طولاني از آنها استفاده کنيد و سپس مصرف آنها را قطع کنيد، بي خوابي شما تشديد ميگردد. تا آنجا که ممکن است دوز پايين دارو را مورد مصرف قرار دهيد. 6-حداکثر مدت زمان مجاز مصرف آرام بخش ها 2-4 هفته پياپي و هفته اي 2-3 مرتبه ميباشد. 7-قرصهاي خواب آور را نيم ساعت قبل از خواب مصرف کرده و پس از مصرف از کشيدن سيگار اجتناب ورزيد. 8-داروهاي مسکن و خواب آور را دور از دسترس کودکان قرار دهيد. 9-مصرف مداوم قرصهاي خواب آور خواب عميق و همراه با رويا را سرکوب کرده و خواب را سبک ميکنند. 10-معمولا صبح روز بعد شما احساس خستگي و گيجي اندکي خواهيد داشت. بنابراين تا بي اثر شدن کامل اثرات آنها از انجام فعاليتهايي که نياز به هوشياري کامل دارند خودداري کنيد. 11-جاي استفاده از قرصهاي خواب آور اصول بهداشت خواب را رعايت کنيد.

کد خبر: 1738

بيتوته/ قرصهاي آرام بخش (TRANQUILIZERS / SEDATIVES) داروهايي ميباشند که با سرکوب سيستم اعصاب مرکزي (CNS) باعث ايجاد آرامش، تمدد اعصاب، کاهش اضطراب و استرس، خواب آلودگي، سرخوشي، کندي تنفس، کاهش حس تعادل، شل شدن عضلات، قضاوت مختل و واکنشهاي کند و مردد مي شوند. مصرف دوز بالاي اين دسته از داروها ميتواند به از دست رفتن هوشياري و حتي مرگ بيانجامد.
اثرات اصلي آرام بخش ها:
1-ضد اضطراب (ANXIOLYTIC)
2-خواب آور (HYPNOTIC)
3-ضد اسپاسم (گرفتگي)(ANTISPASMODIC)
4-ضد تشنج (ANTICONVULSANT)
5-فراموشي آور (AMNESIC)
تقسيم بندي آرام بخش ها:
1- بنزوديازپين ها (BENZODIAZEPINES): آرام بخش، خواب آور، ضد اضطراب، ضد تشنج، فراموشي آور و شل کننده عضلات ميباشند.
Diazepam ديازپام
Oxazepam اکسازپام
Lorazepam لورازپام
Chlordiazepoxide کلرديازپوکسايد
Alprazolam آلپرازولام
Bromazepam برومازپام
Clobazam کلوبازام
Clonazepam کلونازپام
Clorazepate کلرازپام
Estazolam استازولام
Flunitrazepam فلونيترازپام
Flurazepam فلورازپام
Halazepam هالازپام
Ketazolam کتازولام
Loprazolam لوپرازولام
Lormetazepam لورمتازپام
Medazepam مدازپام
Midazolam ميدازولام
Nitrazepam نيترازپام
Nordazepam نوردازپام
Prazepam پرازپام
Quazepam کوآزپام
Temazepam تمازپام
Tetrazepam تترازپام
Triazolam تريازولام
2-باربيتورات ها(BARBITURATES): آرام بخش، خواب آور، ضد تشنج و بي هوش کننده ميباشند. باربيتوراتها قوي تر از بنزوديازپين ها ميباشند و امروزه عمدتا به عنوان داروي ضد تشنج و القاء کننده بي هوشي مصرف ميگردند.
Sodium Amytal) Amobarbital) آموباربيتال
Aprobarbital آپروباربيتال
Butabarbital بوتاباربيتال
Butalbital بوتالبيتال
Hexobarbital هگزوباربيتال
Methylphenobarbital متيل فنو باربيتال
Pentobarbital پنتوباربيتال
Phenobarbital فنوباربيتال
Secobarbital سکوباربيتال
Sodium thiopental سديم تيوپنتال
Talbutal تالبوتال
Thiobarbital تيوباربيتال
3-داروهاي ضد افسردگي(ANTIDEPRESSANT): ضد افسردگي و ضد اضطراب بوده و برخي از آنها (سه حلقه اي ها) براي تسکين دردهاي مزمن تجويز ميگردند.
Fluoxetine فلوکستين
Sertraline سرترالين
Venlafaxine ونلافاکسن
Citalopram سيتالوپرام
Paroxetine پاروکستين
Escitalopram اسيتالوپرام
Fluvoxamine فلووکسامين
Duloxetine دولوکستين
Bupropion بوپروپيون
Amitriptyline آميتريپتيلين
Dothiepin دوتيپين
4-آنتي هيستامين ها(ANTIHISTAMINES): کاهنده واکنشهاي حساسيتي و آرام بخش ميباشند. برخي آنتي هيستامين هاي خواب آور و آرام بخش عبارتند از:
diphenhydramine ديفن هيدرامين
dimenhydrinate ديمن هيدرينات
doxylamine دوکسيلامين
5- ضد روان پريشي ها(ANTIPSYCHOTICS): در درمان اسکيزوفرني، اختلال دوقطبي، اختلالات هذياني، جنون ها و ديگر اختلالات روان پريشي تجويز ميگردند. (از ذکر آنها خودداري ميکنيم)
6- ساير قرصهاي آرام بخش و خواب آور:
zolpidem زولپيدم
alpidem آلپيدم
Zaleplon زالپلون
eszopiclone اسزوپيکلون
ramelteon راملتيون
methaqualone متاکوآلون
ethchlorvynol اتکلروينول
chloral hydrate کلرال هيدارت
meprobamate مپروبامات
glutethimide گلوتي تيميد
methyprylon متيپريلون
gamma-hydroxybutyrate گاما هيدروکسي بوتيرات
ethyl alcohol اتيل الکل
diethyl ether دي اتيل اتر
methyl trichloride متيل تري کلرايد
Zopiclone زوپيکلون
موارد مصرف:
1-کاهش استرس و اضطراب.
2-درمان بي خوابي.
3- تسکين و کاهش گرفتگي و تنش عضلات.
4-کاهش علايم محروميت از الکل و مواد مخدر.
5-درمان حملات وحشت زدگي.
6-تسهيل تستهاي تشخيص پزشکي نظيرآندوسکوپي.
7-افزايش اثر بي حس کننده هاي موضعي و بيهوشي عمومي.
8-درمان پسيکوز (روان پريشي)
9-فراموشي پيش گستر قبل از اعمال جراحي.
موارد منع مصرف:
1-همراه با الکل و ساير مواد مخدر و روانگردان.
2-ناهماهنگي حرکتي و ضعف عضلاني.
3-کاهش اکشيژن خون.
4-آب سياه (گلوکوم)
5-وقفه تنفسي حين خواب (آپنه)
6-حساسيت به آرام بخش ها.
7-نارسايي شديد کليوي (دياليز)
8-افسردگي شديد (تمايلات خودکشي)
9-بيماريهاي مزمن تنفسي.
10-نارسايي شديد کبدي نظير سيروز کبدي.
11-حاملگي و شيردهي.(تحت نظر پزشک)
12-افراد بالاي 65 سال(تحت نظر پزشک)
عوارض جانبي:
1-خواب آلودگي و خستگي صبح روز بعد از مصرف.در صورت بروز اين علايم از رانندگي و کار کردن با ماشين آلات خودداري کنيد.
2-عدم هماهنگي عضلات، ضعف، سرگيجه، گيجي، آلرژي، تاري ديد، توهم، بي حالي، تعريق، خشکي دهان، بثورات جلدي و سر درد.
3-اشکال در گفتار، حافظه و قضاوت.
4-حالت تهوع، استفراغ و سوزش سردل.
5-ايجاد فراموشي پيش گستر(خاطرات اخير به ياد نمي مانند).
6-خشونت طلبي و پرخاشگري،بي خوابي، تحريک پذيري، افسردگي و اختلال در حفظ تعادل.
عوارض دراز مدت:
1-ايجاد تحمل(TOLERANCE): به نياز مصرف بيشتر دارو براي تاثير و احساس مشابهي که پيشتر با مصرف مقادير کمتر همان دارو حاصل مي شد، اطلاق ميگردد. مصرف کننده به مرحله اي ميرسد که ديگر افزايش دوز مصرفي آرام بخش ها بي تاثير خواهد بود. علايم ايجاد تحمل: دل درد، بي قراري، سرگيجه، رعشه، افسردگي، ترسهاي غير منطقي، پارانوئيد و دمدمي مزاجي.
2-وابستگي(DEPENDANCY): پس از ايجاد تحمل و افزايش دوز مصرفي و مصرف مداوم داروهاي آرام بخش در فرد وابستگي رواني و جسماني نيز ايجاد ميگردد. هنگامي هم که مصرف کننده بطور ناگهاني مصرف دارو را قطع ميکند دچار علايم محروميت(WITHDRAWL) ميگردد. اين علايم شامل بي قراري، بي خوابي، اضطراب، تهوع، کرامپ شکمي، تپش قلب، لرز، رعشه، درد عمومي، اسهال، توهم، افسردگي، پارانويا، هذيان، کاهش اشتها، حملات وحشت زدگي، پرفشاري خون، بي خوابي ، اسپاسم عضلات، حساسيت به نور و صدا، تشنج و مرگ ميباشد. باربيتوراتها اعتياد آور تر از بنزوديازپين ها ميباشند.
3-سوء مصرف و اور دوز(OVER DOSE): خطر مصرف اين دسته از داروها به عنوان داروهاي تفنني به ويژه باربيتوراتها زياد است. مصرف بيش از مقادير تجويز شده نيز ميتواند سبب مسموميت و حتي مرگ فرد گرد.
4- خودکشي با مصرف دوز بالاي آرام بخش ها.
نکته مهم: مصرف الکل به همراه آرام بخشها به علت اثرات مشابه (کاهش فعاليت مغز و سيستم اعصاب مرکزي) مرگ بار بوده و ميتواند فرد را به کما و يا به کام مرگ بکشاند.
تداخلات دارويي:
1- الکل، داروهاي ضد افسردگي، ضد تشنج ها و آنتي هيستامينها اثرات آرام بخش ها را مضاعف ميکنند.
2-قرصهاي ضد بارداري سرعت دفع داروهاي خواب آور را کاهش ميدهند.
3-سيگار سرعت دفع داروهاي آرام بخش را افزايش داده و اثرات آنها را نيز کاهش ميدهد.
راهنماي مصرف:
1-قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنيد تا دوز مناسب وضعيت جسمي شما برايتان تجويز گردد. همچنين از لحاظ تداخل با ديگر داروها و بيماريها مورد بررسي قرار گيريد.
2-در صورتي که دچار تحريکات گوارشي مي شويد آنها را همراه با غذا ميل کنيد.
3-هيچگاه بطور ناگهاني اقدام به قطع مصرف آنها نکنيد. و براي قطع آنها ابتدا با پزشکتان مشورت کنيد.
4-هيچگاه اين داروها را به همراه الکل و ديگر مواد مخدر و روانگردان مصرف نکنيد.
5-به خاطر داشته باشيد قرصهاي خواب آور درمان موقتي بي خوابي ميباشد. چنانچه براي مدت طولاني از آنها استفاده کنيد و سپس مصرف آنها را قطع کنيد، بي خوابي شما تشديد ميگردد. تا آنجا که ممکن است دوز پايين دارو را مورد مصرف قرار دهيد.
6-حداکثر مدت زمان مجاز مصرف آرام بخش ها 2-4 هفته پياپي و هفته اي 2-3 مرتبه ميباشد.
7-قرصهاي خواب آور را نيم ساعت قبل از خواب مصرف کرده و پس از مصرف از کشيدن سيگار اجتناب ورزيد.
8-داروهاي مسکن و خواب آور را دور از دسترس کودکان قرار دهيد.
9-مصرف مداوم قرصهاي خواب آور خواب عميق و همراه با رويا را سرکوب کرده و خواب را سبک ميکنند.
10-معمولا صبح روز بعد شما احساس خستگي و گيجي اندکي خواهيد داشت. بنابراين تا بي اثر شدن کامل اثرات آنها از انجام فعاليتهايي که نياز به هوشياري کامل دارند خودداري کنيد.
11-جاي استفاده از قرصهاي خواب آور اصول بهداشت خواب را رعايت کنيد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر