صفحه نخست >> سرگرمی تعداد نظرات: 0

بزرگراه ها در آينده چگونه مي شوند؟

برخي تکنولوژي ها همانند اينترنت با سرعت باورنکردني رشد کرده اند، اما برخي ديگر همانند تکنولوژي ساخت بزرگراه ها، چندين دهه است که همچنان بي تغيير باقي مانده اند. آن چه در اين مقاله مي‌خوانيد تصور ما از بزرگراه هاي آينده است، اما تصور شما از آينده چيست؟

کد خبر: 793

يک خودرو/ برخي تکنولوژي ها همانند اينترنت با سرعت باورنکردني رشد کرده اند، اما برخي ديگر همانند تکنولوژي ساخت بزرگراه ها، چندين دهه است که همچنان بي تغيير باقي مانده اند. آن چه در اين مقاله مي‌خوانيد تصور ما از بزرگراه هاي آينده است، اما تصور شما از آينده چيست؟ سال 1912 فردي به نام کارل فيشر (Carl Fisher) يک روياي بزرگ داشت و آن ساخت جاده اي بود که شمال به جنوب و غرب به شرق کشور آمريکا را به يکديگر متصل مي‌کرد. او مي‌خواست جاده رويايي اش داراي شرايط بسيار مناسب و عاري از هرگونه ترافيک باشد. در نهايت تلاش هاي وي منجر به ساخت بزرگراه لينکولن شد. در ابتدا اين بزرگراه يک جاده شني بود، اما با گذر زمان و استفاده از سيمان، انقلابي در جاده سازي رخ داد.
از آن به بعد بشر در ساخت جاده ها و روکش هاي بادوام تر پيشرفت زيادي کرد و خط کشي ها نيز به جاده ها اضافه شد. امروزه به راحتي و با سرعت زياد مي‌توان جاده ها را آسفالت کرد که البته از کارايي بالاتري برخوردار هستند. با تمام اين ها از اوايل قرن بيستم تاکنون تکنولوژي هاي بکار رفته در جاده سازي تغيير چنداني به خود نديده اند. اين مساله به معناي داشتن بزرگراه هاي مشابه در سال 2050 نيست. کمپاني ها و سازمان هاي بيشماري در حال کار بر روي ساخت بزرگراه هاي هوشمندي هستند که مجهز به سنسور مي‌باشند تا ترافيک هاي موجود را شناسايي کنند. البته دور از ذهن نيست که سنسورهايي روي خودروها نصب بشوند تا خودورهاي در حال حرکت در بزرگراه هاي مختلف با يکديگر در تماس باشند.
اقدامات ايمني در بزرگراه ها همچون پيدا کردن موقعيت، سرعت و نحوه حرکت خودرو از بروز تصادفات جلوگيري خواهد کرد. هنگامي که شرايط در جاده به صورت ناگهاني تغيير مي‌کند، سيستم مذکور کنترل خودرو را از حالت دستي خارج خواهد کرد. وقوع چنين اتفاقي به معناي واگذاري بخشي از آزادي عمل به يک سيستم بزرگتر است، اما از ميزان تصادفات و ترافيک نيز، خواهد کاست.
شايد روزي به نقطه اي برسيم که خودروها با بزرگراه ها تعامل کامل داشته و در صورت نياز قادر باشيم تا کنترل خودرو را کاملا از حالت دستي خارج کنيم. البته ميليون ها نفر عاشق رانندگي هستند و اين ترديد وجود دارد که روزي بشر به نقطه اي برسد که به اجبار کنترل خودروها را به خود آنها بسپارد؛ از طرفي ديگر، براي رسيدن آن روزي که تنها مقصد را به خودرو بگوييم و مابقي کار را به آن بسپاريم ، لحظه شماري مي‌کنيم.
به نظر مي‌رسد بزرگراه هاي آينده نسبت به بزرگراه هاي کنوني اقتصادي تر باشند. احتمالا تحقيقات صورت گرفته در مورد مواد مختلف با قابليت ترميم خودکار به کاهش هزينه هاي نگهداري منجر خواهد شد. از طرفي ديگر دانشمندان در حال کار و تحقيق بر روي پنل هاي فتوالکتريک هستند که در ترافيک بزرگراه از کارايي زيادي برخوردار هستند. بزرگراه هاي آينده به مولدهاي برق عظيمي تبديل خواهند شد که انرژي مورد نياز را از خورشيد دريافت کرده و در نهايت آن را به الکتريسيته تبديل مي‌کنند. چنين سيستمي در کنار خودروهاي برقي به سيستم حمل و نقلي تبديل خواهد شد که در حقيقت انرژي مورد نياز خود را به خودي خود تامين مي‌کند.
پنل هاي خورشيدي در جاده مي‌توانند از عناصر ديگري نيز، بهره مند باشند. تصور کنيد که چراغ هاي LED به کار رفته در پنل ها، تمامي نشانه ها و ديگر اطلاعات مورد نياز را بر روي خود جاده نمايش مي‌دهند و يا مجهز به پنل هاي گرمايشي هستند که دماي بزرگراه را افزايش مي‌دهند تا جايي که هيچگونه يخ و برفي بر روي مسير باقي نماند و شرايط ايمن تري را براي سفر ايجاد شود.
با وجود تمامي موارد مذکور، کاهش سرمايه گذاري محسوسي را در قسمت زير ساخت هاي حمل و نقل شاهد هستيم که در نهايت منجر به روانه شدن سرمايه ها به سمت ساخت فيلم هايي همچون Mad Max مي‌شود. اکنون و پس از خواندن اين مقاله ديدگاه شما در مورد بزرگراه هاي آينده چيست؟ نظرات خود را با ما درميان بگذاريد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر