صفحه نخست >> سبک زندگی تعداد نظرات: 0

مهارت زندگي/ تفاوت قهرکردن در دنياي آقايان و خانم ها

کد خبر: 1817

دکتر سلام/ قهر کردن امري رايج در زندگي زناشويي و در روابط زوجين است بدون شک براي شما هم اتفاق افتاده که قهر کنيد و يا همسرتان با شما قهر کنند ،مي خواهيم تفاوت قهرکردن در دناي آقايان و خانم ها را بررسي کنيم.
همه ما در زندگي اجتماعي و زناشويي در موقعيت‌هايي قرار مي‌گيريم که شرايط مطابق ميل‌مان نيست؛ گاهي حرفي مي‌شنويم که به‌نظرمان توهين‌آميز است، گاهي فکر مي‌کنيم مورد ظلم واقع‌شده‌ايم، در حق‌مان اجحاف شده يا تحقير شده‌ايم و… در چنين شرايطي، هرکس با توجه به ويژگي‌هاي شخصيتي، تربيت خانوادگي يا نوع برداشت خود از مسائل، واکنش خاص خود را خواهد داشت؛ عده‌اي بلافاصله حرف‌شان را مي‌زنند و به قول معروف از خود دفاع مي‌کنند.
صداي بسته شدن در، مثل پتک توي سرش کوبيده مي‌شود؛ اين چندمين بار است که تا دعوايشان مي‌شود قهر مي‌کند و از خانه بيرون مي‌رود. حالا بايد چکار کند؟
بايد منتظر بماند تا برگردد، تلفن بزند يا از او بخواهدکه ديگر اين کار را نکند؟ ولي چه فايده؟ بارها و بارها از او خواسته به جاي اينکه قهر کند و چند روز خانه نيايد، بنشينند، ببينند چکار بايد کرد! اما او هر بار فرار کرده و به جاي حل مسئله، صورت مسئله را پاک کرده! حالا واقعا در مقابل افرادي که بعد از هر ناراحتي و عصبانيتي قهر مي‌کنند و از خانه بيرون مي‌روند، چکار مي‌توان کرد؟ در اين خصوص با دکتر خدابخشي، مشاور خانواده صحبت کرده‌ايم که مطالعه راهکارهاي ارائه شده مي‌تواند مفيد واقع شود.
دلخوري يا قهر؟
همه ما در زندگي اجتماعي و زناشويي در موقعيت‌هايي قرار مي‌گيريم که شرايط مطابق ميل‌مان نيست؛ گاهي حرفي مي‌شنويم که به‌نظرمان توهين‌آميز است، گاهي فکر مي‌کنيم مورد ظلم واقع‌شده‌ايم، در حق‌مان اجحاف شده يا تحقير شده‌ايم و… در چنين شرايطي، هرکس با توجه به ويژگي‌هاي شخصيتي، تربيت خانوادگي يا نوع برداشت خود از مسائل، واکنش خاص خود را خواهد داشت؛ عده‌اي بلافاصله حرف‌شان را مي‌زنند و به قول معروف از خود دفاع مي‌کنند. عده‌اي ترجيح مي‌دهند سکوت کنندتا زمان مناسبي پيدا کنند. بعضي افراد هم قهر مي‌کنند. فراموش نکنيم همه ما هر روشي را که انتخاب کنيم مي‌خواهيم به نوعي مسئله را حل کنيم و در واقع به حس بهتري برسيم. ولي واقعا با کدام روش به چنين هدفي دست پيدا مي‌کنيم؟مثلا کساني که قهر مي‌کنند، نه‌تنها نمي‌توانند مشکلي را حل کنند بلکه به نوعي ضعف و ناتواني خود را از رويارويي با مشکل موجود نشان مي‌دهند و در واقع اعتراف مي‌کنند که روش ديگري براي حل اختلافات خود پيدا نمي‌کنند. البته گاهي سکوت مي‌تواند کمک‌کننده باشد ولي نبايد آن را با قهرهاي طولاني مدت اشتباه گرفت. در واقع همه ما گاهي از همديگر دلخور مي‌شويم و به فضا و زماني براي فکر کردن و تصميم‌گيري بهتر نياز داريم ولي اين موضوع باقهر کردن فرق دارد. معمولا کسي که قهر را انتخاب مي‌کند، با احساسي ناشي از کينه و خشم ومورد ظلم واقع شدن روبه‌رو مي‌شود و قدرت تفکر و تحليل را از خود و طرف مقابلش سلب مي‌کند. بدين‌ترتيب مي‌بينيم که قهر‌هاي طولاني مدت به‌معناي تسليم و اعلام ناتواني براي حل مشکلات است و فقط زمان ما را براي رسيدن به حس بهتر و حل واقعي مشکلات به تأخير مي‌اندازد.
چرا بعضي‌ها بيشتر قهر مي‌کنند؟
اگر بخواهيم بدانيم که چه نوع شخصيت‌هايي بيشتر قهر مي‌کنند و علت اين کار آنها چيست، بايد بدانيم که قهر هم مثل بسياري از شيوه‌هاي برخورد با مشکلات، در همه افراد يکسان نيست؛ درست همانگونه که بعضي مواقع، اضطراب و استرس را تجربه مي‌کنيم ولي بعضي افراد را بيشتر به‌عنوان افراد مضطرب مي‌شناسيم، در مورد قهر کردن هم همين‌طور است؛ يعني بعضي افراد هم بيشتر قهر مي‌کنند و زودتر از ديگران مي‌رنجند و آزرده خاطر مي‌شوند و اين کم‌کم به‌صورت ويژگي شخصيتي آنها شناخته مي‌شود. شايد بتوان گفت افرادي که بيشتر قهر مي‌کنند توانايي کلامي کمتري نسبت به ديگران دارند. شايد فکر مي‌کنند دليلي براي حرف زدن وجود ندارد يا اصلا فکر مي‌کنند حرف زدن فايده‌اي ندارد. دليل ديگر اين است که معمولا اين افراد چون وقتي در کودکي قهر مي‌کرده‌اند و به چيزي که مي‌خواسته‌اند، مي‌رسيده‌اند؛ همين موضوع کم‌کم باعث شده که قهر کردن به‌عنوان بخشي از شيوه‌هاي رفتاري آنها تبديل شود. اينها افرادي هستند که تصور مي‌کنند بهترين کار براي تسلط روي افراد، اين است که آنها را تحت کنترل درآورند. البته اين شيوه برخورد، خودخواهانه به‌نظر مي‌رسد چون بدين‌ترتيب فرصت حرف زدن را از طرف مقابل هم سلب مي‌کنند.
فرزندان را در قهر دخالت ندهيد
درصورت وجود فرزند، زوجين نبايد به هيچ وجه آنها را در قهر و دعواهاي خود دخالت دهند. بعضي وقت‌ها پدر يا مادر، فرزندشان را سپر بلا کرده يا به او القا مي‌کنند که ما به‌خاطر تو در اين زندگي مانده‌ايم. به اين شيوه رفتاري «مثلث‌سازي» مي‌گويند؛ چون بدون خواست ديگري، او را وارد مشکلات خود مي‌کنيم؛«برو به بابات بگو نون نداريم، برو به مادرت بگو آماده شو مي‌خواييم بريم خونه مادر بزرگت، به بابات بگو صداي تلويزيون رو کم کنه و…». اينها نمونه‌اي از شيوه‌هاي برخوردي والديني است که فرزندانشان را وارد مشکلات خود مي‌کنند. در اين مواقع، ما از بچه‌ها به‌عنوان واسطه استفاده مي‌کنيم. اينگونه رفتارها باعث مي‌شود آنها بعد از مدتي کاملا گيج شده و از اينکه بين کشمکش‌هاي والدين قرار گرفته‌اند خسته شوند. همچنين عاملي است براي ناراحتي و کمبود اعتماد به نفس آنها و باعث مي‌شود بچه‌ها در آينده قهر کردن را به‌عنوان الگوي رفتاري خود در پيش بگيرند و نتوانند امنيت و آرامش واقعي را در محيط خانواده احساس کنند.

امان از دلخوري‌هاي کوچک
ممکن است گاهي بين زن وشوهر در زندگي مشترک دلخوري‌هايي به‌وجودبيايد که يا نتوانند درباره آن صحبت کنند يا نتوانند همديگر را قانع کنند. بنابراين ترجيح مي‌دهند ديگر چيزي نگويند، چون به‌نظرشان بي‌فايده مي‌آيد؛ بنابراين قهر مي‌کنند؛ يعني قهر هميشه به‌دنبال يک ناراحتي، سوء‌تفاهم يا دلخوري به‌وجود مي‌آيد که به‌نظر کسي که قهر کرده شيوه مناسبي بوده چون به روش ديگري نمي‌توانسته با آن مقابله کند ولي متأسفانه اين رفتار بعد از مدتي تبديل به عادت مي‌شود اما مطمئنا اين شيوه برخورد، مشکلاتي به همراه خواهد داشت؛ اولا ممکن است هيچ وقت حرف‌هاي واقعي بين زن وشوهر مطرح نشود. همچنين دلخوري‌ها را بيشتر کند و بدين‌ترتيب ريشه کدورت‌ها عميق‌تر شود و بعد از مدتي هم نه‌تنها به کسي که دائم قهر مي‌کند توجهي نمي‌شود بلکه ممکن است کم‌کم طرد هم بشود؛چون بالاخره اين رفتار دير يا زود طرف مقابل را خسته خواهد کرد؛ بنابراين نمي‌توان از اين طريق مشکلي را حل کرد.
به قبل از قهر بر‌گرديد
اما آيا راهي هم براي جلوگيري از قهر کردن طرف مقابلتان وجود دارد؟به‌نظر مي‌رسد با درنظر گرفتن بعضي مسائل مي‌توان به نوعي از آن پيشگيري کرد. بهترين کار براي پيشگيري از قهر طرف مقابل، اين است که 2 طرف به‌عنوان يک قرارداد از پيش تعيين شده به همديگر قول بدهند که در زمان مناسبي دلخوري‌ها و کدورت‌هاي خود را مطرح کنند. البته تشخيص زمان مناسب بايد حتما با توجه به خواست 2 طرف باشد زيرا گاهي براي پيدا کردن زمان مناسب هم اختلاف سليقه به‌وجود مي‌آيد؛ بنابراين بهترين زمان هنگامي است که 2 طرف هم آمادگي صحبت کردن دارند و هم آمادگي شنيدن. بايد توجه کنيم که بهتر است نگذاريم هيچ مشکل و موضوع مبهمي باقي بماند. البته بايد قبول کرد که در نهايت بعضي اختلاف سليقه‌ها يا مشکلاتي هم هستند که راه‌حل خاصي ندارند. واقعيت اين است که پاره‌اي از درگيري‌ها و دلخوري‌هاي گذشته شايد هيچ وقت حل نشوند؛ بنابراين دو طرف بايد آنها را بپذيرند و دائم به آنها برنگردند؛ يعني نبايد با به‌وجود آمدن کوچک‌ترين مشکلي، دوباره بحث آنها را پيش کشيد.
شخصيت يکديگر را زيرسؤال نبريد
يکي ديگر از مسائلي که بايد براي پيشگيري از قهر طرف مقابل درنظر داشت، اين است که دقت کنيم به همديگر و خانواده‌هايمان توهين نکنيم؛ مثلا اگر با يکديگر قرار داريد و يکي ديرتر مي‌رسد يا نتوانسته چيزي را که قول داده تهيه کند، سعي نکنيد به شخصيت او توهين کنيد و بگوييد: «اصلا شما خانوادگي مسئوليت‌پذير نيستيد. تو هميشه بدقول و دروغگويي. هيچ وقت هم درست نمي‌شي و…».
به کسي که قهر مي‌‌کند جايزه ندهيد
اين درست است که پس از قهر همسر‌تان به‌دنبال راه‌حلي براي بازگشت دوباره او به خانه باشيد. اما فراموش نکنيد که اين موضوع و چگونگي برخورد شما با آن بسيار مهم است؛ يعني نبايد به‌گونه‌اي عمل کنيد که او باز هم اين رفتار را تکرار کند؛ به‌عبارتي به قهر کردن ديگران جايزه ندهيد. همان بار اول از همسرتان بخواهيد که اين شيوه رفتاري خود را تغيير دهد. ضمن اينکه به او نشان دهيد اگر بازهم اين کار را تکرار کند، دفعه بعد برگشتي در کار نيست؛ چون اين افراد معمولا راه‌حل‌هاي موقت و ناکار آمدي مثل قهر کردن را به شيوه‌هاي صحيح حل مشکلات ترجيح مي‌دهند؛ بنابراين بهترين کار اين است که به او بگوييد راه مناسبي را انتخاب نکرده و بدين‌ترتيب نه‌تنها مشکلات‌تان حل نمي‌شود بلکه حل آنها سخت‌تر هم خواهد شد. چون قرارنيست در زندگي زناشويي کسي از ديگري رشوه بگيرد. اين شيوه هم در طولاني مدت، نه‌تنها جوابگو نخواهد بود بلکه شايد به جدايي‌هاي طولاني مدت هم منجر شود.
تفاوت قهر زنان و مردان چيست؟
معمولا وقتي مردان از موضوعي ناراحت مي‌شوند و حتي خانه را ترک مي‌کنند بايد به آنها فرصت داد تا در خلوت خود بهتر تصميم بگيرند و به نتيجه برسند. آنها معمولا بعد از چند روز بهتر مي‌شوند و دوباره برمي‌گردند و معمولا قصد جدايي ندارند بلکه مي‌خواهند فضاي بيشتري براي فکرکردن داشته باشند و مدتي از صحنه دعوا و بگو‌مگو به دور باشند؛ درحالي‌که خانم‌ها وقتي قهر مي‌کنند توقع دارند بيشتر به آنها توجه شود و در بعضي موارد نيز خواهان امتياز بيشتري هستند. ولي زن و مرد با هر هدفي که قهر کنند بايد بدانند راه مناسبي را انتخاب نکرده‌اند و اين شيوه برخورد راه به‌جايي نخواهد برد.
بعد از قهر چي؟
اما اگر با تمام اين مسائل و با توجه به عوامل پيشگيري از قهر، بازهم شرايطي به‌وجود آمد که يک طرف به‌دنبال ناراحتي و کدورت قهر کرد و ازخانه خارج شد، بهترين کار چيست و چطور مي‌توانيم کاري کنيم که اين موضوع به‌صورت عادت درنيايد و تکرار نشود؟ بهترين کار اين است که ابتدا سعي کنيد مشکل را بين خودتان حل کنيد؛ يعني اطرافيان، به‌ويژه خانواده‌هايتان را وارد مشکل خود نکنيد. اين موضوع چند ويژگي دارد؛ اولا اينکه خانواده‌ها و اطرافيان هم مشکلات خودشان را دارند. پس صحيح نيست که ما هم مشکل مضاعفي برايشان ايجاد کنيم. به علاوه امکان دارد با توجه به گله و شکايت‌هايي که ما از طرف مقابلمان مي‌کنيم، آنها بيش از حد از همسرمان ناراحت شوند، شناخت نادرستي از او پيداکنند و کلا ديد آنها نسبت به همسرمان تغيير کند؛ تا اندازه‌اي که حتي پس از حل مشکل 2 طرف هم آنها ديگر نتوانند طرف مقابل را مانند قبل بپذيرند و به نوعي حرمت‌ها از بين برود و نگرش‌ها نسبت به هم تغيير کند. بدين‌ترتيب به جاي اينکه مشکل حل شود بيشتر به آن دامن زده مي‌شود. به‌طور کلي بهتر است از کمک گرفتن و دخالت دادن افراد غيرمتخصص در مشکلات و مسائل‌مان خودداري کنيم. اگر هم در مواردي نياز به مشورت و کمک داشتيم بهتر است از افراد بي‌طرف، متخصص و مشاور کمک بگيريم. گاهي بعضي زنان فکر مي‌کنند با به‌وجود آمدن هرگونه مشکلي اگر بتوانند شوهرشان را تحت فشار قراردهند، زودتر به نتيجه مي‌رسند. براي همين مهريه‌شان را به اجرا مي‌گذارند. شايد آنها در يک مقطع زماني بتوانند همسرشان را تحت‌فشار قرار دهند اما فراموش نکنيد کشاندن پاي فرد به دادگاه، آنقدر تجربه تلخي است که حتي اگر دوباره هم بخواهيد زير يک سقف برگرديد، مسلما آن زندگي ديگر مانند قبل نخواهد شد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر