صفحه نخست >> سایر ویژه ها تعداد نظرات: 0

همسرداري را از پيمان قاسم خاني ياد بگيريد!

همسر بهاره رهنما درحالي براي دفاع از او قدعلم مي‌کند که خود او در يادداشتي به توهين‌ها پاسخ داده بود اما انگار براي قاسم‌خاني تلاش‌هاي همسرش کافي به نظر نمي‌رسد و پس از شکايت از فرد هتاک در يادداشتي که در اختيار رسانه‌ها قرار مي‌گيرد، از دليل شکايتش مي‌نويسد.

کد خبر: 4314

خانواده سبز/ «بالاخره رسيدم ميان خيمه‌هايي که به تبرک نام حسين (ع) بر پاشده بود؛ دعوت بودم به عنوان سفير انجمن حمايت از کودک به خوانش مقتل‌خواني حضرت رقيه (س). تمام طول راه گفتم اگر نرسم لابد لياقت نداشتم اما بالاخره شکر رسيدم.» منتشر شدن همين جمله‌ها در صفحه فيس‌بوک بهاره رهنما به شکايت همسر او از يکي از خوانندگان اين جملات منجر مي‌شود.

خواننده‌اي که در صفحه مجازي‌اش رهنما را به‌خاطر اين عقايد به سخره مي‌گيرد و جملات توهين‌آميزي را در موردش مي‌نويسد، از طرف پيمان قاسم‌خاني مورد شکايت قرار مي‌گيرد.

همسر بهاره رهنما درحالي براي دفاع از او قدعلم مي‌کند که خود او در يادداشتي به توهين‌ها پاسخ داده بود اما انگار براي قاسم‌خاني تلاش‌هاي همسرش کافي به نظر نمي‌رسد و پس از شکايت از فرد هتاک در يادداشتي که در اختيار رسانه‌ها قرار مي‌گيرد، از دليل شکايتش مي‌نويسد.

در فرهنگ ما تلاش يک مرد براي دفاع از همسرش نه‌تنها عجيب نيست بلکه اغلب نشانه عشق و «غيرت» شناخته مي‌شود. اما اينکه وارد شدن يک مرد به دعواي همسرش با ديگري مي‌تواند خدمتي به زندگي مشترک‌شان باشد يا خير را با هراير دانليان، روانشناس و مشاور خانواده در ميان گذاشتيم. تحليل او از ورود مردها به چنين موقعيت‌هايي را در ادامه خواهيد خواند.

در خيابان

يک بوق اضافه پشت چراغ قرمز کافي است تا سر کسي از پنجره ماشين بيرون بيايد و دعوايي شروع شود. اگر در يکي از اين لحظات کسي با شما درگير شود، همسرتان چه برخوردي بايد بکند؟ ساکت کنارتان بنشيند يا به ازاي دشنامي که راننده بغل‌دستي به شما داده، از ماشين پياده شود و حقش را کف دستش بگذارد؟

وقتي صحبت از زندگي مشترک به ميان مي‌آيد، نمي‌توانيم حکم صددرصدي در مورد رفتار درست يا نادرست صادر کنيم. ممکن است در رابطه با يک زوج دخالت همسر رفتاري درست و بجا باشد و در مورد زوج ديگر، چنين دخالتي يک رفتار اشتباه و بحران‌آفرين به نظر برسد. رفتار درست در اين شرايط به اين برمي‌گردد که خانم چقدر به همسرش اجازه دخالت مي‌دهد و اينکه آقا تا چه اندازه شجاعت دخالت کردن را دارد.

در بسياري از کشورها قانوني وجود دارد که در صورت توهين به يک خانم، آقا مي‌تواند براي دفاع از او به دادگاه شکايت کند. اين يعني در کشورهايي جز ايران هم پذيرفته شده است که مردي براي دفاع از يک خانم تلاش کند و حتي فيلم «متهم» (accused) که جوايزي را هم دريافت کرد، بر همين اساس ساخته شده است.

وقتي در فضاي جمعي، خانمي مورد اهانت يا تهديد قرار مي‌گيرد، بهترين و سالم‌ترين رفتار اين است که همسرش حتي در صورتي که نياز به دخالت ديد، از طريق قانون وارد عمل شود و با شکايت از فرد هتاک از همسرش دفاع کند اما اگر در همان لحظه نياز به عمل احساس کرد، در صورتي که دخالت او همسرش را آزرده نکند، بهتر است براي دفاع از او بدون افزايش تنش و ايجاد درگيري وارد عمل شود. واقعيت اين است که در کشور ما در بسياري مواقع تلاش خود خانم براي پاسخ دادن به توهين‌ها به درگيري بزرگ‌تري تبديل مي‌شود و در صورتي که همسر فرد وارد عمل شود، فرد هتاک جنجال کمتري به پا مي‌کند.

اما باز هم بايد تکرار کنيم که درست بودن يا نبودن دخالت مرد، در رابطه دو نفره‌شان تعريف مي‌شود. اگر وارد شدن او به صحنه همسرش را ناراحت نکند يا اينکه همسرش از او تقاضاي کمک کرده باشد، قطعا رفتار درست وارد شدن به ماجراست اما در صورتي که همسرش شخصيت مستقلي داشته باشد که دوست دارد همه بحران‌هايش را خودش حل کند و از کمک او آشفته مي‌شود، بهتر است کار را به خودش واگذار کند و به حمايت پنهان از او اکتفا کند.

در محيط کار

دعواي طولاني با رئيس اداره مي‌تواند همه انرژي‌تان را بگيرد و حتي بر رابطه‌هاي ديگرتان هم تاثير بگذارد. اگر رئيسي خودراي داشته باشيد که با وارد کردن استرس بيش از اندازه به شما آرامش‌تان را از بين برده، آيا همسرتان بايد براي گوشزد کردن برخي نکات به او وارد عمل شود؟ اصلا درست است که شريک زندگي شما پايش را از چارچوب خانه بيرون بگذارد و به محيط کارتان وارد شود و در مسائل شغلي‌تان دخالت کند؟

نمي‌توانيم بگوييم همه آنچه در محيط کار مي‌گذرد، تنها و تنها به خود فرد ارتباط دارد و در بحران‌هاي کاري هيچ‌کس جز او نبايد براي حل مسئله تلاش کند. حتي در يک دعواي کاري در صورتي که زن از همسرش تقاضاي کمک کند، او وظيفه دارد براي دفاع وارد عمل شود. واقعيت اين است که همه ما با هدف پوشاندن ضعف‌هاي‌مان ازدواج مي‌کنيم و شايد تصور شود مشابهت ما با ديگري اصلي‌ترين دليل انتخاب است اما در ناخودآگاه سراغ کسي مي‌رويم که ضعف‌هاي‌مان را بپوشاند.

البته هيچ‌کدام از ما اين موضوع را اعتراف نمي‌کنيم و حتي گاهي خودمان هم از آن بي‌خبريم اما در نهان کمبودهاي‌مان است که به سمت کسي جذب‌مان مي‌کند. پس در هر شرايطي، حتي در محيط شغلي ما مي‌توانيم از فرد مقابل‌مان انتظار داشته باشيم که کمبودهاي‌مان را جبران کند اما مثل مورد قبل در صورتي که خانم ميلي به گرفتن کمک از همسرش نداشته باشد، او نبايد خودسرانه وارد عمل شود و با اين رفتار بحران تازه‌اي را براي زندگي مشترکش ايجاد کند.

در خانواده

وقتي رابطه ميان شما و برادرتان شکرآب مي‌شود، همسرتان چه نقشي را بايد بازي کند؟ به خاطر هر توهين يا دلخوري که شما را آزار داده از اعضاي خانواده‌تان انتقام بگيرد يا به‌خاطر توهين‌هايي که به شما شده، رابطه‌اش را با خانواده‌تان قطع کند؟

بهترين حالت اين است که وقتي خانمي با خانواده‌اش مشکل دارد، همسرش را وارد اين بازي نکند. عکس اين موضوع هم صادق است؛ يعني اگر خانواده‌اي با فرزندشان مشکل دارند، نبايد پاي اين مشاجره را به رابطه‌اي که با دامادشان دارند بکشانند و بايد موضوع را در ميان خودشان حل و فصل کنند. البته در رابطه عروس يا داماد با خانواده همسرشان، خود فرد نقش لولاي رابطه را بازي مي‌کند. اگر وظيفه ميانجيگري را درست انجام دهد، ترکش‌هاي مشکلات خانوادگي‌اش همسر او و زندگي مشترکش را تهديد نخواهد کرد اما در صورتي که اين ميانجي درست عمل نکند، وارد شدن همسرش به موضوعات خانوادگي او مي‌تواند تبعات ناخوشايندي را همراه بياورد.

از سوي ديگر، اين وظيفه هر کسي است که احترام خودش را حفظ کند و دامادي که به‌خاطر مشکلات همسرش با خانواده‌اش به رابطه آنها ورود پيدا مي‌کند، بايد عواقب احتمالي اين کار را هم بپذيرد. با تمام اين اوصاف بايد بگوييم در چنين رابطه‌اي، بهتر است فرد وارد مشکلاتي که همسرش با خانواده‌اش دارد نشود و حل آنها را مگر در موارد خاص برعهده خودش بگذارد.

در ميان دوستان

وقتي رابطه شما و دوستان‌تان شکرآب مي‌شود و کسي در گروه دوستي به شما توهين کرده يا آرامش‌تان را بر هم مي‌زند، همسرتان چه وظيفه‌اي دارد؟ آيا بايد خارج از چارچوب روابط شخصي شما بايستد يا اينکه براي حل مشکلات ميان شما و دوستان‌تان يا دفاع از شما در برابر توهين‌هاي يک نفر وارد عمل شود؟

در رابطه فرد با دوستانش، نمي‌توانيم بايد و نبايد خاصي را مطرح کنيم. شايد ترجيح بر اين باشد که همسر فرد دخالتي در روابط شخصي و دوستانه او نداشته باشد اما باز هم درست يا غلط بودن دخالت او، بستگي به شرايط و جنس ارتباط دو نفر با هم دارد. ممکن است در يک رابطه، زن بخاطر ورود شوهرش به درگيري‌هايي که با دوستانش دارد احساس ضععف کند و از خود به‌خاطر اين ضعف خشمگين شود. پيامد اين احساس اين خواهد بود که او خشمش را به همسرش فرافکني مي‌کند و در واقع به‌طور ناخودآگاه وانمود مي‌کند که تنها از او و دخالت‌هايش دلخور است.

اما ممکن است خانمي از همسرش انتظار دخالت در اين روابط را داشته باشد و در صورتي که چنين انتظاري وجود داشته باشد، وظيفه همسر است که با وارد شدن به موضوع او را همراهي کند. شايد بپرسيد اين انتظار چطور تشخيص داده مي‌شود. منش افراد بهترين معيار تشخيص چنين موضوعي است. مرد با توجه به منش همسرش تا اندازه‌اي مي‌تواند تشخيص دهد که وارد شدنش به موضوع او را خوشحال مي‌کند يا آشفته. گذشته از اين، افراد مي‌توانند با اطلاع دادن در اين مورد به يکديگر، مشکل را حل کنند و به همسرشان بگويند اگر نياز به کمک تو بود، حتما به تو اطلاع مي‌دهم.

بهترين حالت براي دفاع کردن از همسر، اين است که با تقاضاي او دفاع انجام شود. با اين وجود تعبيري که از اين رفتارها مي‌شود، حتي مي‌تواند از خانه‌اي به خانه ديگر و از شهري به شهر ديگر متفاوت باشد. زني مستقل در تهران که هميشه خودش مشکلاتش را حل کرده، در صورتي که بعد از ازدواج چنين واکنش‌هايي از همسرش را ببيند، احتمالا آشفته مي‌شود و او را محکوم مي‌کند اما زني در شهرستان کوچکي که هميشه مورد حمايت پدر يا برادرهايش قرار گرفته، در صورتي که شاهد حمايت‌هاي همسرش نباشد از او نااميد مي‌شود.

شايد در شرايطي که زن تمايلي به دخالت مستقيم همسرش ندارد، بهترين راه نظارت غيرمستقيم باشد. در اين شرايط مرد مي‌تواند تا زماني که همسرش از پس حل مشکلات برمي‌آيد استقلال او را حفظ کند و اگر احتمال آسيب رسيدن به او را ديد، براي دفاع از او اقدام کند. گذشته از اين، در صورتي که همسرش در برابر دخالت‌هاي او مقاومت کرد اما خودش هم از پس حل مسئله برنيامد، مي‌تواند نه به صورت تهديد بلکه به صورت هشدار به او بگويد «تلاشت را بکن اما در صورتي که عکس‌العمل موثر و خوبي نداشتي، مجبور مي‌شوم براي کمک به تو در اين موضوع دخالت کنم.»
خانواده سبز/

نظرات بینندگان

ارسال نظر