صفحه نخست >> سایر ویژه ها تعداد نظرات: 0

تفاوت ميان عشق و شيفتگي

در مسير خطي تا علاقه‌مندي مي‌توان آگاهانه انتخاب کرد و اگر شواهد هشدار دهد که اين رابطه بايد پايان بيابد، امکان قطع آن وجود دارد؛ هر چند با اندوه همراه باشد. اما در مرحله شيفتگي حتي اگر تمامي شواهد هم منفي باشد ديگر امکان فاصله گرفتن وجود ندارد. پس اگر قصد دو نفر از دوستي ازدواج باشد، بايد مراقب باشند که به مرحله شيفتگي نرسند. بخش عمده‌اي از طلاق ها به‌ويژه در ازدواج ‌هاي دانشجويي به اين دليل است که دو نفر در مرحله شيفتگي ازدواج مي کنند و به نادرست گمان مي کنند که عشق را تجربه کرده اند.

کد خبر: 2159

يک روانشناس گفت: آشنايي‌هاي پيش از ازدواج لازم است، اما بايد هدف‌دار باشد وافراد بسنجند که هر کدام چه ويژگي‌هايي مي توانند براي يک شراکت عمده داشته باشند.
دکتر بهمن بهمني افزود: خوب و بد بودن اينجا ملاک نيست. افراد مي‌توانند به‌تنهايي مورد پسند باشند، اما براي ازدواج ويژگي هايي اهميت پيدا مي‌کند که بايد به اشتراک گذاشته شوند. پس رابطه بايد شکلي باشد که افراد را آشنا کند ولي به سمت دلبستگي و پس از آن شيفتگي نرود.
اين روانشناس تاکيد کرد: براي سخن گفتن در مورد رابطه دو طرف پيش از ازدواج، ابتدا به بازتعريف برخي تعابير نيازمنديم. نخست بايد در نظر بگيريم که دوستي با آشنايي تفاوت دارد. ما با افراد زيادي در اطرافمان آشنا هستيم، اما آشنايي پيش از ازدواج يک ضرورت است. دو نفر بايد بدانند با هم شباهت دارند يا نه، علاوه بر آن تفاوت‌ها بيش از شباهت‌هايشان نباشد.
وي با بيان اينکه براي قضاوت در مورد دوستي به تفاسير بيشتري نيازمنديم، گفت: «دوستي» به معناي کامل يک رابطه دو طرفه است که با «دوست داشتن» فرق دارد؛ چرا که دوست داشتن مي تواند يک طرفه باشد. دوستي يک رابطه دو طرفه و يک ارتباط است. در آن مسئوليت وجود دارد و هر يک از طرفين نقش هاي ويژه و البته انتظاراتي دارند.
بهمني اضافه کرد: دو طرف انتظار دارند حالشان رعايت شود، درک شوند، احترام ببينند و حتي مورد اغماض قرار گيرند. حال اگر بخواهيم براي رابطه دوستانه يک سير خطي قايل شويم، مي توان مراحل را به اين صورت در نظر گرفت: «آشنايي- توجه- علاقه- دل بستگي- شيفتگي». اين سير خطي مي تواند در بررسي يک رابطه دوستي به ما کمک کند، اما پيش از آن بايد تفاوتي هم ميان «شيفتگي» و «عشق» قايل شويم.
وي در ادامه گفت: «شيفتگي» هيجان و نوعي وهم است. در شيفتگي فرد تمام ايده آل‌هاي خود را در طرف مقابل ترسيم مي کند. اساساً ويژگي شيفتگي، غيرعقلاني و حسي بودن آن است. اما «عشق» يک حس آني و يک شبه نيست، محصول يک فرآيند و مراوده است. بايد پرورش يابد و عشق محبت است، ولي نه به حدي که جلوي آگاهي و عقل را بگيرد. بر خلاف تصوير رايج در باور و ادبيات، داستان هاي معروفي که سراغ داريم بيشتر روايت شيفتگي است تا عشق.
اين روانشناس اضافه کرد: دوستي مناسب تا مرحله‌اي است که در سير خطي به علاقه و يا در نهايت به دلبستگي برسد. وقتي اين دلبستگي پيشرفت کند و وارد مرحله شيفتگي شود ديگر براي انتخاب دير است.
وي با بيان اينکه عشق سه محور اساسي دارد، گفت: نخست محبت و صميميت، دوم مسئوليت در مقابل اين محبت و شور و شوق. نقش هر يک از اين سه محور اصلي در يک رابطه مي تواند پررنگ تر و يا کمرنگ تر شود با اين حال تنها زماني مي توان گفت عشق وجود دارد که هر سه اين محورها در رابطه وجود داشته باشند. براي مثال، اگر«شور و شوق» به تنهايي در يک نفر ظاهر شود، نشانه شيفتگي است ولي براي عشق کافي نيست. در رابطه‌اي که شيفتگي وجود دارد، تعامل در ارتباط مي تواند شيفتگي را به سمت عاشقي بکشاند؛ اما اگر اين تعامل وجود نداشته باشد، امکان دارد شيفتگي به سمت نفرت و يا بي تفاوتي کشيده شود.
بهمني تاکيد کرد: در مرحله شيفتگي حتي اگر تمامي شواهد هم منفي باشد ديگر امکان فاصله گرفتن وجود ندارد. پس اگر قصد دو نفر از دوستي ازدواج باشد، بايد مراقب باشند که به مرحله شيفتگي نرسند. پس نفرت نقطه مقابل عشق نيست. بلکه نقطه مقابل شيفتگي است. عشق نقطه مقابل ندارد؛ يا وجود دارد، يا وجود ندارد.
وي اضافه کرد: نقطه مقابل تنفر، شيفتگي است که کور است و انسان در آن تنها به احساس خود تکيه مي کند و از شواهد چشم مي پوشد. جوانان به شدت، مستعد دل بستگي و شيفتگي هستند و خيلي زود هم سرخورده مي شوند و در مراحل بعدي از هر گونه رابطه صميمانه مي گريزند و به دنبال روابط سطحي مي گردند که از ضربه خوردن مجدد پرهيز کنند.
اين روانشناس تصريح کرد: دوستي مناسب تا مرحله‌اي است که در سير خطي به علاقه و يا در نهايت دلبستگي برسد. وقتي اين دلبستگي پيشرفت کند و وارد مرحله شيفتگي شود ديگر براي انتخاب دير است.
تفاوت ميان دوستي، آشنايي وعشق
بهمني در پايان مطلب خود در مجله «سپيده دانايي» با بيان اينکه در مرحله شيفتگي انتخاب آگاهانه وجود ندارد، گفت: در مسير خطي تا علاقه‌مندي مي‌توان آگاهانه انتخاب کرد و اگر شواهد هشدار دهد که اين رابطه بايد پايان بيابد، امکان قطع آن وجود دارد؛ هر چند با اندوه همراه باشد. اما در مرحله شيفتگي حتي اگر تمامي شواهد هم منفي باشد ديگر امکان فاصله گرفتن وجود ندارد. پس اگر قصد دو نفر از دوستي ازدواج باشد، بايد مراقب باشند که به مرحله شيفتگي نرسند. بخش عمده‌اي از طلاق ها به‌ويژه در ازدواج ‌هاي دانشجويي به اين دليل است که دو نفر در مرحله شيفتگي ازدواج مي کنند و به نادرست گمان مي کنند که عشق را تجربه کرده اند.

 

نظرات بینندگان

ارسال نظر