صفحه نخست >> دسته بندی نشده تعداد نظرات: 0

ياتاقان/ چرا بايد روغن ترمز تعويض شود؟

روغن ترمز از موارد مهم مورد بحث در محافل فني خودرويي است، زيرا بسياري از مردم نمي‌دانند که چرا بايد روغن ترمز را عوض کرد؟ آيا مي‌دانستيد که به طور ميانگين راننده اي که 10,000 تا 15,000 مايل را در سال طي مي‌کند حدود 75,000 دفعه از پدال ترمز استفاده مي‌کند؟ ي

کد خبر: 430

1 خودرو/ روغن ترمز از موارد مهم مورد بحث در محافل فني خودرويي است، زيرا بسياري از مردم نمي‌دانند که چرا بايد روغن ترمز را عوض کرد؟ آيا مي‌دانستيد که به طور ميانگين راننده اي که 10,000 تا 15,000 مايل را در سال طي مي‌کند حدود 75,000 دفعه از پدال ترمز استفاده مي‌کند؟ يکي از نظر سنجي هايي که در مرکز مراقبت هاي خودرويي در آمريکا انجام شد، نشان داد که نيمي از رانندگان ايرادات احتمالي ناشي از سيستم ترمز را به عنوان خطرناکترين تهديد براي خودشان مي‌دانند، به طور متوسط نيمي از خودروها و کاميون هاي سبک در آمريکا براي 10 سال يا بيشتر هرگز روغن ترمز خود را عوض نکرده اند. در بسياري از کشورهاي اروپايي بازرسي دوره اي روغن ترمز از ضروريات است و نيمي از خودروها تست هايي را به طور مرتب انجام مي‌دهند. اينها مي‌تواند دلايل خوبي باشد براي تعويض به موقع روغن ترمز.

چرا بايد روغن ترمز تعويض شود؟

روغن ترمز يکي از مهمترين مايعاتي است که امروزه مورد بي توجهي قرار مي‌گيرد، در حالي که به طور غير قابل انکاري از نيازمندي هاي يک رانندگي ايمن است؛ در نتيجه تکنسين هاي حرفه اي و مکانيک هاي با تجربه بايد بازرسي و تعويض کلي روغن ترمز را به دارندگان خودرو سفارش کنند. نکته مهم ديگر اين است که روغن را بايد هم از نظر سطح و مقدار بازديد کنند و هم ميزان کارکرد و لزوماً سطح کافي نشان دهنده سلامت و بازدهي روغن نمي‌تواند باشد.

تعويض روغن ترمز مي‌تواند از تعميرات احتمالي بعدي جلوگيري کند!
بسياري از متخصصان توصيه مؤکدي بر تعويض هر ساله و يا هر 2 سال يک بار روغن دارند تا بتوان از تعميرات سنگين ديگر جلوگيري نمود. دليل آنها هم بر اين اساس است که روغن ترمز با پايه گليکول در طي کارکردش، آلودگي ها و رطوبت سيستم را در خود جذب مي‌کند. مايع، رطوبت را از بين درزهاي ميان لوله هاي پلاستيکي جذب مي‌کند، به خصوص نشتي هاي گذشته و جاهايي که ممکن است از قبل در معرض هوا قرار گرفته باشند نيز، بسيار مهم است؛ از طرفي مشکل نشتي به طور واضحي در آب و هواي مرطوب تشديد خواهد شد. پس از گذشت يک سال از سرويس، روغن ترمز به طور متوسط داراي 2 درصد آب مي‌شود و پس از گذشت 18 ماه سطح نشان دهنده مي‌تواند تا سه درصد افزايش پيدا کند و پس از چند سال از آخرين سرويس، بعيد نسيت که 7 تا 8 درصد از مايع شما آب باشد! يک نظر سنجي سازمان ترافيک آمريکا نشان داد که روغن ترمز در 20 درصد از 1,720 وسيله نقليه به طور نمونه داراي 5 درصد يا بيشتر آب بوده است!
زماني‌که ميزان رطوبت و آلودگي ها افزايش پيدا کند، تاثير بسزايي بر روي نقطه جوش مايع مي‌گذارد. يک روغن ترمز نو با استاندار DOT3 خشک (بدون هيچ رطوبتي) نقطه جوشش حداقل 401 درجه فارنهايت است و در مقابل، يک مايع مرطوب (اشباع شده از رطوبت) داراي نقطه جوشي حداقل کمتر از 284 درجه است. بيشتر روغن هاي آکبند و نو DOT3 براي تامين اطمينان داراي نقطه جوشي در بازه 460 تا بالاي 500 درجه هستند. فقط يک درصد آب در روغن مي‌تواند درجه نقطه جوش مايع را تا 396 درجه بکاهد؛ به همين نسبت 2 درصد 320 درجه و 3 درصد آب تا 293 درجه که طبق استاندارد DOT و توليدکنندگان قطعات اصلي خودرو OEM مي‌تواند بسيار خطرناک عمل کند. روغن ترمز DOT4 هم که داراي نقطه جوش مينيمم بيشتري است (نقطه خشک 446 درجه و مرطوب 311 درجه فارنهايت است) و در نتيجه ديرتر در رطوبت نفوذ مي‌کند و سه درصد آب در آن مي‌تواند تا 50 درصد نقطه جوش را کم کند. با توجه به اينکه سيستم هاي ترمز جلو محرک امروزي با لنت هاي نيمه فلزي بطور چشمگيري داغ تر از خودروهايي که چرخ عقبشان محرک است، مي‌باشند (‌يعني در واقع ترمز خودروهايي که محرک جلو هستند، علاوه بر اينکه بايد چرخي با دور بيشتر را متوقف کند بايد بار انتقال وزن عقب به جلو را هم با نيروي ترمز بيشتر جبران کند). ترمزهاي داغ تر نيازمند روغن با دامنه گرمايي بيشتر هستند، زيرا گرماي بيشتري دريافت مي‌کنند. همانطور که قبلا گفته شد، روغن ترمز در خودروهاي امروزي بسيار نقش پر اهميتي را ايفا مي‌کنند. جبران سطح مايع مخزن با رطوبت هاي دريافت شده از سيستم، خطر بروز مشکل را افزايش مي‌دهد؛ زيرا مي‌تواند حجمي از بخار را در شرايط بسيار داغ بوجود آورد. بخار مي‌تواند مايع را جابه جا کرده و قابليت تراکم را در آن زياد کند. در نتيجه زماني که شما پدال را مي‌فشاريد، ممکن است خودرو همچنان به حرکت ادامه بدهد بدون اينکه فشار موثري در سيستم داشته باشيد! علاوه بر مشکلات امنيتي، روغن داراي رطوبت مي‌تواند موجب زنگ زدگي و خوردگي در کاليپر ترمز، مجاري عبوري، سيلندر چرخ، سيلندر اصلي، لوله هاي فولادي و مدولاتور ABS نيز گردد.

مشکلات ترمزي که مربوط به روغن ترمز مي‌شوند

بارها و بارها ما در مورد تصادفاتي شنيده ايم که دليل اصلي آنها مشکلات غير قابل توصيف ترمزي بوده است. هنگام بازديد ترمزها مشکل مکانيکي ظاهر نشده است، سطح مايع نرمال است، لنت ها طبق مشخصات کارخانه استاندارد هستند، سيستم هيدروليک به نظر خوب کار مي‌کند و پدال هم به خوبي و صلابت خود کار مي‌کند. تا اينکه ترمزها در يک سانحه تصادف اولين عامل بروز مشکل تشخيص داده مي‌شوند؛ چرا؟ زيرا چيزي دماي ترمزها را بالا برده و داغي بيش از حد باعث جوشيدن مايع شده است! درحاليکه يک عامل ساده دليل اصلي اين ماجرا بوده است. راننده با وجود عدم آزاد کردن ترمز دستي شروع به حرکت کرده و باعث افزايش دماي لنت ها شده، در نتيجه دماي روغن ترمز هم بيشتر شده و در پايان عدم عملکرد به موقع ترمزها را شاهد بوده ايم. اين تنها نمونه اي از اتفاقاتي ساده اما سرنوشت ساز است که موجب تصادف مي‌شوند. انواع ديگري از عيب هاي پيش آمده مانند اين، ناشي از به جوش آمدن روغن ترمز بوده است که در هر شرايط رانندگي کل سيستم ترمز را تحت تنش قرار داده است، مانند: کشيدن ترمز دستي و يا فشردن پدال بطور ناگهاني و تحت يک حالت عصبي از سوي راننده و يا ديگري، رانندگي در جاده هاي کوهستاني، يدک کشيدن يک تريلر و يا خودروي ديگر و يا رانندگي در شرايط سخت.

تست روغن ترمز


به تنهايي و از روي ظاهر نمي‌توان کيفيت روغن را تشخيص داد (حتي اگر انبوهي از آلودگي ها و ذرات را به خود جذب کرده باشد و يا رنگش قهوه اي باشد). براي همين روغن بايد تست شود و در غير اينصورت به کلي عوض شود. سه راه براي تعيين وضعيت روغن وجود دارد که البته در ايران متاسفانه اين گونه تست ها از سوي مکانيک ها و کارشناسان رايج نيست.
راه اول استفاده از يک رفرکتومتر (Refractometer) است که با تغيير و عبور جهت نور به روشني مي‌تواند مقدار آلودگي ها را در مايع نمايان کند. يک قطره از روغن در تستر ريخته مي‌شود، سپس نور را در آن انداخته و مقدار مواد زائد را مي‌خواند. دقت اين تستر بسيار بالا است و مي‌تواند ميزان آلودگي ها (رطوبت) و نقطه جوش مايع را معلوم سازد.
روش شيمايي با استفاده از نوار: اين روش تست توسط سيستم فونيکس ساخته شده و Strip Dip خوانده مي‌شود و مي‌تواند ميزان مواد خورنده مايع را نمايان سازد؛ مواد شيميايي موجود در روغن در اثر واکنش با نشان دهنده مسي، سبب تغيير رنگ نوارهاي تست و تعيين وضعيت روغن مي‌شوند. وقتي که نمايانگر مسي به 100 مي‌رسد، نشان مي‌دهد که مقدار رسوبات نزديک به پايان انقضاي عمر کاري خود است و اگر اين مقدار 200 و يا بيشتر بود، بايد حتما روغن تعويض شود.
تستر الکترونيکي: اين تستر دقيقا مقدار نقطه جوش را اندازه گيري مي‌کند و تنھا در يک دقيقه کاملا کاليبره مي‌شود. اگر نقطه جوش به مرز خطر رسيده باشد، تعويض را پيشنھاد مي‌کند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر