صفحه نخست >> بین الملل تعداد نظرات: 0

چرا دنيا حمله تروريستي بوکوحرام در نيجريه را نديد؟

يکي از عوامل مهمي که باعث مسکوت ماندن کشتار نيجريه شد، سکوت رهبران سياسي همين کشور بود. در حالي که گولاک جاناتان رئيس‌جمهوري نيجريه هفته گذشته پيامي را براي ابراز تاسف و همدردي با فرانسه منتشر کرد، اما درباره اين کشتار در کشور خود تا کنون سکوت کرده است.

کد خبر: 4977

متن پيش رو در آفتاب نيوز منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.

2000 نيجريه‌اي به وسيله يک گروه تروريستي کشته شدند اما بازتاب رسانه‌اي آن بسيار کمتر از کشتار پاريس بود. سوال اين است که چه چيزي سبب تمايز اين دو کشتار انساني شده و ارزش خبري يکي را نسبت به ديگري بالاتر برده است؟
در حالي که رسانه‌هاي بسيار زيادي در سراسر دنيا تمامي اخبار و حواشي مربوط به حملات تروريستي در پاريس را لحظه به لحظه پوشش مي‌دادند، 2000 نيجريه‌اي به وسيله يک گروه تروريستي ديگر کشته شدند اما بازتاب رسانه‌اي آن بسيار کمتر از کشتار پاريس بود. سوال اين است که چه چيزي سبب تمايز اين دو کشتار انساني شده و ارزش خبري يکي را نسبت به ديگري بالاتر برده است؟
 پاريس طي هفته گذشته در اثر حملات تروريستي 17 نفر از شهروندان خود را از دست داد. به دنبال آن فرانسه سوگوار شد و رهبران جهاني در يک راهپيمايي ميليوني گرد مردم آمدند تا با فرانسه اعلام همبستگي و اتحاد کنند و نسبت به تروريسم اعتراض خود را نشان دهند.

در همان حال اما نيجريه داشت بحران تروريستي ديگري را از سر مي‌گذراند. طي حمله گروه بوکوحرام به شهر باگا در شمال شرقي ايالت بورنو، 2000 نيجريه‌اي قتل عام شدند. سازمان عفو بين‌الملل اين حمله را " فاجعه‌آميزترين قتل‌عام" تا امروز مي‌داند و گروه‌هاي امنيت محلي مي‌گويند که آنقدر تعداد کشته‌شدگان زياد است که از شمارش اجساد خسته شده‌اند.

در حالي که شمار کشته‌شدگان باگا بسيار بيشتر از کشته‌شدگان پاريس است، اما توجه جامعه جهاني معطوف به اتفاقات پاريس است. اما بسياري ديگر اين سوال را دارند که چرا کشتار نيجريه جدي گرفته نمي‌شود؟

مکس آبراهامز يک تحليلگر تروريسم مي‌گويد: «اين شرم‌آور است که 2000 نفر در نيجريه کشته شدند اما رسانه‌ها در پوشش‌دهي اين اتفاق تلخ کوتاهي کرده‌اند.»

قصور رسانه‌ها

سيمون آليسون يکي از برجسته‌ترين روزنامه‌نگاران آفريقايي مي‌گويد: «من هم چارلي هستم و هم بوگا! هر دوي آنها کشتار و قتل‌عام هستند. با وجود اينکه ما در قرن بيست و يکم زندگي مي‌کنيم اما همچنان مسائل مربوط به آفريقا ارزش خبري کمتري نسبت به مسائل غرب دارد.»

آليسون در ادامه مي‌گويد: «نزديکترين روزنامه‌نگارها به محل حادثه صدها کيلومتر با باگا فاصله داشتند.» او مهمترين مسئله اين حمله را در بدست گرفتن کنترل باگا مي‌داند و مي‌افزايد: «بوکوحرام در ابتداي ورودش کنترل شهر برنو را در دست گرفته است. آنها صرفا تروريست نيستند، بلکه به‌زودي به دولت دو فاکتو تبديل مي‌شوند.»

آليسون معتقد است که نمي‌توان تنها رسانه‌هاي غربي را مقصر کاستي‌ها در پوشش کشتار نيجريه دانست. او رسانه‌هاي غربي را هم در اين کاستي سهيم مي‌داند. او مي‌گويد: «نه هيچ رهبر سياسي اين حملات را محکوم کرد و نه هيچ حرکتي مبني بر همبستگي و همدردي با مردم نيجريه صورت گرفت. عصبانيت ما از جنبش حمايت از پاريس به اين دليل است که زندگي و مشکلات ما در مقابل زندگي غربي‌ها ناديده گرفته مي‌شود.»

سکوت رهبران سياسي نيجريه

يکي از عوامل مهمي که باعث مسکوت ماندن کشتار نيجريه شد، سکوت رهبران سياسي همين کشور بود. در حالي که گولاک جاناتان رئيس‌جمهوري نيجريه هفته گذشته پيامي را براي ابراز تاسف و همدردي با فرانسه منتشر کرد، اما درباره اين کشتار در کشور خود تا کنون سکوت کرده است.

ايتان زاکرمن يک تحليلگر رسانه در اين باره مي‌گويد: «رئيس‌جمهور نيجريه در مقابل گروه بوکوحرام بسيار محتاط عمل مي‌کند. در حالي که اين در خاطر مردم مي‌ماند که اين اتفاق در زمان رياست او اتفاق افتاد و دولت او قادر به کنترل کردن اين گروه تروريستي نبوده است.» از طرف ديگر جاناتان به دليل برگزاري مراسم ازدواج دخترش در اين هفته، مورد انتقاد شديد مردم قرار گرفته است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر