صفحه نخست >> بین الملل تعداد نظرات: 0

مصطفی ایزدی

شرایط فعلی فرانسه و تاثیر آن بر الجزایری‌ها و مراکشی‌ها

این دولت فرانسه است که می‌تواند و باید چاره‌ای بیندیشید و نگذارد رسانه‌های صوتی و تصویری و مکتوب و مجازی، بیش از گذشته، علیه مسلمانان فعالیت کنند. اگر در اینباره اقدام جدی صورت نگیرد و به زندگی مسلمانان، بخصوص الجزایری‌ها و مراکشی‌ها سروسامان ندهد و جوانان آنان را از بیکاری و...

کد خبر: 4601

چهارشنبه هفته گذشته، دفتر یک مجله طنز در پاریس مورد حمله تروریست‌ها قرار گرفت و تعدادی از کاریکاتوریست‌های شاغل در آن کشته شدند. این اقدام از طرف قریب به اتفاق کشورها، احزاب و بسیاری از مردم جهان محکوم شد. بدون در نظر گرفتن اعتقاد و عملکرد مقتولین این حادثه، از هر بعدی که نگاه کنیم، محکوم است.

ترور بدترین شیوه انتقام‌گیری از کسانی است که تروریست‌ها فکر می‌کنند باید مجازات شوند. علی‌القاعده باید منتظر شد تا هویت مهاجمان، دقیقا و به‌طور کامل روشن شود و هدف آنان از این کشتار بی‌رحمانه منتشر شود، اما برحسب آنچه تاکنون اعلام شده، مهاجمان به دفتر مجله «شارلی ابدو» از مهاجران مسلمانی هستند که ملیت فرانسوی دارند. اکثر مسلمانان فرانسه که اقلیت مهم و قابل اعتنایی در این کشور اروپایی هستند، از اعراب کشور الجزایرند که پیشینه حضور آنان در شهرهای کوچک و بزرگ فرانسه، به دوران استعمار الجزایر توسط فرانسه برمی‌گردد.

اگرچه پنج شش دهه قبل مردم الجزایر در یک انقلاب خونین با یک میلیون شهید و بیشتر از‌ آن مجروح، که محصول خشونت ارتش فرانسه بود استقلال خود را به دست آورده‌اند، اما گویا روح دشمنی و خصومت، بین این دو، همچنان وجود دارد که ضرورت دارد دولت‌های فرانسه و الجزایر در یک برنامه‌ریزی درازمدت، به این شرایط پایان دهند. پس از حادثه خونبار «شارلی ابدو»، براساس آنچه رسانه‌ها منعکس می‌کنند، فضای فرانسه علیه مسلمانان مقیم آن کشور، مه‌آلود شده است. نگارنده چند سال قبل، در پاریس و لیون و بعضی نقاط دیگر فرانسه برای تولید فیلم مستند «مسلمانان اروپا»، با بسیاری از مسلمانان و مساجد و مراکز تجمع آنان در ارتباط بودم.

در‌آن سفر با واقعیتی برخورد کردم که نشان می‌داد الجزایری‌های مقیم فرانسه، می‌توانند برای فرانسویان دردسرساز باشند. چراکه رسانه‌های مهم آن کشور، بخصوص رادیوها و تلویزیون‌های فرانسه، همیشه و همه‌جا در تحقیر مسلمانان مهاجر، به ویژه اعراب آفریقایی می‌کوشند. جز این زندگی در محله‌های فقیرنشین و به شدت آلوده به انواع و اقسام جرایم، زمینه یک نوع گرفتاری روحی و روانی- که آرام‌شدنی نیست- را فراهم می‌کند. گروه ما به هیچ عنوان نمی‌توانست در مساجد فرانسه، از جمله در پاریس و لیون، فیلمبرداری کند واز نماز جماعت یا حتی از بیرون ساختمان مساجد تصویر بگیرد. زیرا جوانان مسلمان آن را ممنوع کرده و می‌گفتند هر آنچه از تلویزیون می‌بینیم، علیه مسلمانان است.

اصلا فیلم و دوربین را دارای شایستگی برای ثبت و ضبط صحنه‌های مذهبی نمی‌دانستند. چراکه تلویزیون و احیانا سینماهای فرانسه، هرگاه می‌خواستند از تروریست‌ها حرفی بزنند، تصویر یک مسلمان را نشان می‌دادند که ریش دارد و عرقچین درحالی که آن زمان از طالبان و داعش و بوکوحرام و القاعده و این‌گونه گروه‌های خشونت‌طلب و تروریست، هیچ خبری نبود. واقعیت این است اروپاییان، بخصوص در فرانسه، با مسلمانانی که از قدیم ساکن آن بوده‌اند و از دوران استعمار اروپا بر آسیا و آفریقا در آنجا زندگی می‌کنند، بسیار بد برخورد می‌کنند.

برای ما کاملا محسوس بود که جوانان تندرو مسلمان در فرانسه، می‌توانند مقامات آن کشور را به دردسر بیندازند. چند سال قبل دیدیم که مهاجران آفریقایی‌تبار در پاریس و بعضی از شهرهای دیگر فرانسه، تجمعات و تظاهرات خشونت‌آمیزی داشتند. بنده در لیون مشاهده ‌کردم در مناطق قدیمی این شهر که از دوران استعمار فرانسه باقی مانده، جوانان عرب الجزایری به‌رغم اینکه با زبان فرانسه صحبت می‌کردند، ضدفرانسه بودند. با پیرمردانی حرف زدم که دوران انقلاب علیه فرانسویان را به خاطر می‌آوردند و غصه می‌خوردند.

اکنون که یک حادثه خونبار در پاریس رخ داده و به گفته خبرگزاری‌ها، حوادث کوچک‌تر دیگری نیز صورت گرفته، این موضوع را سر زبان‌ها انداخته که مسلمانان چه سرنوشتی در فرانسه خواهند داشت؟ بدیهی است پنج‌میلیون مسلمان مهاجر در فرانسه، امکاناتی در اختیار ندارند که بتوانند زمینه زندگی مسالمت‌آمیز را در فرانسه فراهم کنند. متاسفانه ائمه جمعه و جماعت مسلمانان در اروپا، عموما مجری سیاست‌های دولت عربستان هستند که یکی از مراکز عمده تقویت و شاید تربیت تروریست است.

البته مسلمانان فرهیخته، دانشگاهی، ثروتمند و آزاداندیش فراوانی در اروپا زندگی می‌کنند که می‌توانند در میان مسلمانان اثر داشته باشند، به شرط اینکه دولت فرانسه آنان را مورد حمایت قرار دهد. لذا این دولت فرانسه است که می‌تواند و باید چاره‌ای بیندیشید و نگذارد رسانه‌های صوتی و تصویری و مکتوب و مجازی، بیش از گذشته، علیه مسلمانان فعالیت کنند. اگر در اینباره اقدام جدی صورت نگیرد و به زندگی مسلمانان، بخصوص الجزایری‌ها و مراکشی‌ها سروسامان ندهد و جوانان آنان را از بیکاری و ولنگاری نجات ندهد، روزهای بدتری برای فرانسه رقم خواهد خورد./آرمان

نظرات بینندگان

ارسال نظر