صفحه نخست >> اقتصادی تعداد نظرات: 0

اعداد و ارقام نجومي درباره «علاءالدين»

او در يکي از گفت‌وگوهايش توضيح مي‌دهد از ابتداي دهه 50 در تقاطع خيابان جمهوري و حافظ کاسب بوده و کارگاه و فروشگاه پلاستيک‌فروشي داشته که آرام آرام بر وسعت آن افزوده، به طوري که در سال 53 حدود هزار متر از فضاي کنوني پاساژ را خريداري کرده است. اين وضعيت تا پايان جنگ ادامه داشته و سال‌هاي 68 تا 70 که بخش ديگري از زمين‌هاي اطراف توسط وي خريداري شده است. به گفته وي، پس از تهيه نقشه و طي مراحل قانوني از ابتداي سال 74 تخريب و ساخت مجموعه شروع شده است. اين ساخت و ساز چهار سال به طول انجاميده و از سال 78 تا 79 آرام آرام و فاز به فاز واگذاري‌ها آغاز شده و در نهايت 11 طبقه با حدود هزار و 100 مغازه در سه فاز به خريداران واگذار شده است.

کد خبر: 2863

مطلب پيش رو در ايسنا منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.
برآوردهاي تقريبي نشان مي‌دهد ارزش اقتصادي بازار علاءالدين بيش از 1800 ميليارد تومان است و گردش مالي برخي مغازه‌هاي پاساژ نيز به دو ميليارد تومان در روز مي‌رسد.

روزنامه اعتماد در شماره امروز خود نوشت: حاج رضا بالاخره آفتابي شد و به اهالي پاساژ وعده داد که تا دو ماه آينده خسارت آنها را با پول يا مغازه جبران مي‌کند. بيش از 110 مغازه‌دار طبقه هفتم اين روزها شرايطي غيرعادي را پشت سر مي‌گذارند و ديروز مي‌توانستيد ازدحام آنها را مقابل اتاق مديريت پاساژ ببينيد. اما ظاهراً قلب بازار موبايل آرام است. مشترياني که مي‌آيند و مي‌روند و درباره گوشي و لوازم جانبي و نيازهايشان سوال مي‌کنند لابه‌لاي جواب‌هايشان مي‌شنوند که تخريب طبقه هفتم محور بحث‌هاي دو نفره و چند نفره مغازه‌داران است. چيزي که همه روي آن متفق‌القول بودند اين بود که چرا حاج رضا علاءالدين روي حرفش نايستاد و چگونه قرار است خسارات وارده را جبران کند!؟

ارزش ذاتي و گردش مالي پاساژ علاءالدين

همين خط سير سبب شده است پاساژ علاءالدين به يکي از بزرگ‌ترين مراکز عمده‌فروشي موبايل، تبلت، لپ تاپ و لوازم جانبي ايران تبديل شود. عرضه لوازم جانبي، سيستم صوتي، قاب، کاور و... در کنار موارد پيش گفته سبب شده است اين بازار قلب تپنده موبايل کشور باشد. شايد ويژگي‌اي که اين بازار را منحصر به فرد و متمايز از ديگر بازارهاي موبايل تهران کرده، قدمت و عمده‌فروشي محصولات است. اغلب موبايل‌ها، تبلت‌ها و لپ‌تاپ‌ها و لوازم جانبي مرتبط با آنها، از مغازه‌هاي پاساژ علاءالدين نبش جمهوري زير پل حافظ به همه پاساژها، مغازه‌ها و بازارهاي موبايل ايران توزيع مي‌شود. اين در حالي است که بر اساس زمزمه‌هايي که شنيده مي‌شود، اکثر قريب به اتفاق اين لوازم از طريق قاچاق به کشور وارد مي‌شوند.

ارزش اقتصادي، بيش از 1800 ميليارد تومان است

برآوردهاي تقريبي نشان مي‌دهد ارزش اقتصادي بازار علاءالدين بيش از 1800 ميليارد تومان است. اين رقم حداقل ارزش اقتصادي 1100 واحد تجاري اين پاساژ است. پاساژ علاءالدين 10 طبقه بود. با تخريب طبقه‌اي که به طبقه هفتم معروف بود، 9 طبقه شد. دو طبقه ديگر اين پاساژ يعني طبقات منفي يک و منفي دو نيز غيرقانوني احداث شده است. اين طبقات قرار بود پارکينگ باشد.

هر طبقه پاساژ حدود 110 واحد تجاري را در خود جاي داده است. يکي از فروشندگان و فعالان بازار موبايل در اين پاساژ به خبرنگار ما گفت: جز طبقه تخريب شده هفتم، اين پاساژ 110 واحد تجاري فعال را در خود جاي داده است.

قيمت سر قفلي هر واحد تجاري (حداقل 12 متر مربع) بين يک تا 1.5 ميليارد تومان است. به اين ترتيب قيمت سرقفلي هر طبقه بين 110 تا 165 ميليارد تومان برآورد مي‌شود. با احتساب طبقه تخريب شده هفتم - وجود 1210 واحد تجاري - قيمت سرقفلي کل پاساژ چيزي حدود 1800 ميليارد تومان مي‌شود.

لازم به توضيح است که هيچ‌کدام از صاحبان مغازه‌هاي اين پاساژ ملکيت آنها را در اختيار ندارند و فقط سرقفلي واحدها به آنها فروخته شده است.

بيش از 89 هزار نفر در روز به پاساژ علاءالدين مراجعه مي‌کنند

بررسي ميداني خبرنگار «اعتماد» بر اساس اعلام کسبه فعال نشان مي‌دهد روزانه بيش از 10 هزار نفر به پاساژ علاءالدين مراجعه مي‌کنند. اين در حالي است که به گفته شهرام گيل‌آبادي رئيس مرکز ارتباطات شهرداري تهران، تردد مراجعه‌کنندگان در پاساژ علاءالدين حداقل ساعتي 6400 نفر است که اين آمار نشان مي‌دهد که اطلاعات واقعي با اطلاعات کسبه تفاوت فاحشي دارد. بر اين اساس در 14 ساعت کاري پاساژ علاءالدين با احتساب ساعتي 6400 نفر، تعداد مراجعه‌کنندگان به اين پاساژ در يک روز بيش از 89 هزار و 600 نفر است که اگر حتي تعداد مراجعه‌کنندگان از ساعت 12 تا 14 را در نظر نگيريم به عدد 72000 بازديد‌کننده در روز مي‌رسيم بيشتر خريداران از اين پاساژ خريداران عمده هستند که معمولاً با مراجعه حضوري کالاهاي مورد نياز خود را تأمين نمي‌کنند، چراکه يا خودشان مغازه دارند يا در پاساژ موبايل‌هاي ديگر فعاليت مي‌کنند يا از شهرستان براي تأمين کالاها اقدام مي‌کنند. اما اگر هرکس حتي يک بار هم از جلوي اين پاساژ رد شده باشد، خيل عظيمي از جمعيت و هياهو را به راحتي در ورودي‌ها و داخل راهروها مشاهده مي‌کند. فروشندگان درباره تعداد مشتريانشان مي‌گويند: روزانه بين 200 تا 330 نفر به هر مغازه مراجعه مي‌کنند. بديهي است کسي که وارد پاساژ مي‌شود به يک مغازه نمي‌رود و چرخي در پاساژ مي‌زند، از اين رو مغازه‌ها با مشتريان تکراري روبه‌رو مي‌شوند.

گردش مالي برخي مغازه‌هاي پاساژ به دو ميليارد تومان در روز مي‌رسد

بررسي ميداني «اعتماد» نشان مي‌دهد که فروش مغازه‌هاي اين پاساژ روزانه بين هفت ميليون تومان تا دو ميليارد تومان است! دو ميليارد تومان عدد بزرگي براي فروش روزانه يک مغازه 21.5 مترمربعي است ولي با توجه به اينکه قيمت محصولات اين فروشگاه بين 200 هزار تومان تا 10 ميليون تومان است، طبيعي است که فروش عمده اين کالاها به شهرستان‌ها روزانه به بيش از دو ميليارد تومان در روز هم برسد. اما در اين ميان فروشندگان لوازم جانبي ميزان فروش روزانه خود را بين هفت تا 10 ميليون تومان در روز عنوان مي‌کنند.

گردش مالي متوسط هر طبقه علاءالدين يک ميليارد و 100 ميليون تومان است

از طرفي تعداد مغازه‌هاي هر طبقه پاساژ بين 110 واحد است. بدين ترتيب اگر نخواهيم اعداد بزرگ را در محاسبه خودمان وارد کنيم و به فروش متوسط مغازه‌ها يعني روزانه 10 ميليون تومان بسنده کنيم، ميزان فروش متوسط هر طبقه در پاساژ علاءالدين ما را به يک عدد قابل تأمل ديگر مي‌رساند و آن گردش مالي متوسط يک ميليارد و 100 ميليون توماني هر طبقه در روز است. حال اگر اين گردش مالي متوسط را به شش طبقه بالاي سطح زمين، يک طبقه همکف، دو طبقه زير زمين و يک طبقه تخريب شده تعميم دهيم گردش مالي روزانه کل مغازه‌هاي پاساژ علاءالدين به طور متوسط حداقل 11 ميليارد تومان در روز است.

اگر گردش مالي مغازه‌هايي که روزانه بيش از دو ميليارد تومان فروش دارند را به گردش مالي متوسط بيفزاييم، مي‌توانيم به اعداد جالب‌تري هم برسيم: يعني اگر فقط پنج تا مغازه با گردش مالي روزانه دو ميليارد توماني را به 11 ميليارد تومان گردش مالي متوسط روزانه اضافه کنيم، اين عدد تقريباً دو برابر مي‌شود و گردش مالي روزانه به 21 ميليارد تومان در روز مي‌رسد.

حالا مالکان طبقات غيرقانوني منفي يک و منفي دو در هراس از تکرار تراژدي طبقه هفتم هستند. مي‌گويند اين روزها بيشتر مراجعان حاج رضا را مالکان اين طبقات تشکيل مي‌دهند.

پديده‌اي به نام علاءالدين

بسياري مي‌پرسند حاج رضا علاءالدين کيست؟ نام خانوادگي وي به نظر بسياري عجيب مي‌نمايد و خيلي از کساني که براي خريد راهي بازار علاءالدين مي‌شوند، نمي‌دانند اين نام از نام خانوادگي صاحب پاساژ گرفته شده است. علاءالدين تن به مصاحبه نمي‌دهد. اين روزها نيز هم تلفن همراه خودش و هم تلفن همراه وکيلش پاسخگو نيست. از او تا به حال دو گفت‌وگو در روزنامه ايران و مجله همشهري جوان منتشر شده که بيشتر جنبه تبليغاتي داشته است.

او در يکي از گفت‌وگوهايش توضيح مي‌دهد از ابتداي دهه 50 در تقاطع خيابان جمهوري و حافظ کاسب بوده و کارگاه و فروشگاه پلاستيک‌فروشي داشته که آرام آرام بر وسعت آن افزوده، به طوري که در سال 53 حدود هزار متر از فضاي کنوني پاساژ را خريداري کرده است. اين وضعيت تا پايان جنگ ادامه داشته و سال‌هاي 68 تا 70 که بخش ديگري از زمين‌هاي اطراف توسط وي خريداري شده است. به گفته وي، پس از تهيه نقشه و طي مراحل قانوني از ابتداي سال 74 تخريب و ساخت مجموعه شروع شده است. اين ساخت و ساز چهار سال به طول انجاميده و از سال 78 تا 79 آرام آرام و فاز به فاز واگذاري‌ها آغاز شده و در نهايت 11 طبقه با حدود هزار و 100 مغازه در سه فاز به خريداران واگذار شده است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر