صفحه نخست >> اجتماعی تعداد نظرات: 0

چگونه می شود "فضا نورد" شد !؟

آيا ميدانيد فضا نورد شدن بدون سالها تمرين سخت در زمين ممکن نيست؟

کد خبر: 440

مجله دلگرم/ بسياري تصور مي‌کنند، فضانوردان افرادي هستند که در ايستگاه فضايي و مدار زمين به اکتشاف و آزمايش‌هاي علمي مشغول مي‌شوند و تصاوير حيرت آوري از زيبايي‌هاي فضا و جاذبه‌ي سفر براي ما ارسال مي‌کنند اما آيا مي‌دانستيد که فضانورد شدن بدون سال‌ها تجربه و تمرينات مشکل در زمين ممکن نخواهد بود؛ همراه زوميت باشيد.
فضانورد شدن يک شبه اتفاق نخواهد افتاد و احتياج به سال‌ها آموزش‌هاي سخت و تجربه براي رسيدن به شرايط عمومي اين شغل دارد. بسياري از مردم حتي شرايط شرکت در اين امتحانات را نخواهند داشت و از بين شرکت کنندگان تنها افراد کمي موفق مي‌شوند به فضا سفر کنند.
اين مقاله بر فرآيند انتخاب فضانوردان توسط ناسا از ميان شهروندان آمريکايي تمرکز دارد اما اين مقررات تقريباً براي باقي کشورها نيز مشابه است. آژانس‌هاي فضايي مختلف برنامه‌هايي براي ارسال فضانورد به فضا دارند که با توجه به محل سکونت بايد از طريق يکي از اين آژانس‌ها اقدام شود.

و البته سازمان فضايي کشورمان نيز قصد دارد تا قبل از سال ۱۴۰۰ اولين فضانورد را از ايران به فضا بفرستد:
اولين قدم براي فضانورد شدن داشتن تحصيلات آکادميک مرتبط با اين رشته است. دو دسته‌ي اصلي از متقاضيان جذب مي‌شوند، متقاضيان نظامي و غير نظامي.
متقاضيان نظامي بسته به شاخه‌ي فعال در نيروهاي مسلح به قسمت مورد نظر ناسا منتقل مي‌شوند ولي غير نظاميان مستقيماً توسط خود اين سازمان مورد بررسي قرار خواهند گرفت.
از هر طريقي که بخواهيد واجد شرايط فضانورد شدن باشيد حداقل بايد مدرک کارشناسي ارشد را داشته باشيد. فارق‌التحصيلان رشته‌هاي علوم مهندسي، زيست، فيزيک، رياضيات، جغرافيا و حمل و نقل فضايي براي فعاليت در فضا مورد نياز هستند.
بسياري از فضانوردان مدرک دکترا و يا حتي مانند استوري ماسگراو مدارکي بالاتر دارند.
تا اينجا متوجه شديد که براي فضانورد شدن احتياج به مدارک تحصيلي بالايي است اما اين‌ها فقط شرايط اوليه هستند؛ براي اينکه نامزد پذيرفته شدن توسط ناسا باشيد بايد حداقل سه سال تجربه‌ي حرفه‌اي مرتبط با رشته‌ي مورد نياز را داشته باشيد که اين ميزان براي کانديداهاي نظامي برابر با ۱۰۰۰ ساعت پرواز با هواپيماي جت خواهد بود.
با اين حال مدرک کارشناسي ارشد به عنوان يک سال و دکترا سه سال از تجربه‌ي حرفه‌اي به حساب مي‌آيد؛ تنها مورد استثناء معلم‌ها هستند که مي‌توانند با مدرک کارشناسي فني واجد شرايط شناخته شوند.
کانديداهاي فضانوردي ناسا از نظر شرايط فيزيکي بدن نيز بايد شرايط مناسبي را داشته باشند شامل:
قدرت بينايي ۲۰ از ۲۰ به طور طبيعي يا با استفاده از لنزهاي طبي
فشار خون کمتر از ۱۴۰ بر روي ۹۰ در حالت نشسته
قد بين ۱۵۷ تا ۱۹۰ سانتي‌متر

به طور کلي شرايط بدني کانديدا بايد بسيار خوب و مناسب براي فعاليت‌هاي دشوار باشد زيرا بازگرداندن اضطراري فضانورد به زمين کاري بسيار سخت و پرهزينه است.
پس از طي اين مراحل کانديدا از مصاحبه نيز بايد پيروز خارج شود. در اين مصاحبه شرايط جسمي و رواني فرد براي فضانوردي توسط متخصصين سنجيده مي‌شود. مهارت‌هاي کاري و روحيه‌ي گروهي همچنين عشق به يادگيري از جمله صفات شخصيتي است که ناسا از فضانوردان خود انتظار دارد

پيش به سوي پرواز
پس از سربلند بيرون آمدن از اين مراحل ناسا شما را به عنوان يک فضانورد نمي‌شناسد بلکه شما واجد شرايط گذراندن آموزش‌هاي پايه‌ي فضانوردي شده‌ايد.
در اين مرحله دو سال از آموزش‌هاي پايه براي فضانوردان در نظر گرفته شده است، نامزدهاي فضانوردي به کلاس‌هاي عمومي در باره‌ي ايستگاه فضايي بين‌المللي و پرواز‌هاي فضايي خواهند رفت، همچنين آموزش‌هاي ويژه‌اي که آن‌ها را تبديل به غواصان حرفه‌اي مي‌کند، آموزش نظامي زنده‌ماندن در آب، قرار گيري تحت فشار هوا با نوسان بالا، پرواز در مدار، راهپيمايي فضايي و يادگيري زبان روسي از جمله چيزهايي است که در اين دانشکده‌ي فضانوردي به کانديداها آموزش داده مي‌شود.
پس از فارغ التحصيلي براي يک سال به اکثر فضانوردان پروازي اختصاص داده نخواهد شد، آن‌ها به عنوان پشتيبان فضانوردان در مدار، ماموريت‌هاي فضايي شبيه سازي شده را در آزمايشگاه شناور خنثي ناسا براي به دست آوردن مهارت بالاتر مي‌گذرانند.
پس از آن احتمالاً بنابر نوع فعاليت مهارت‌هايي توسط شرکاي بين‌المللي ناسا مانند سازمان فضايي کانادا براي کار با بازوي رباتيک ايستگاه فضايي به آن‌ها داده شود، همه‌ي فضانوردان نيز بايد در پرواز با هواپيماي T-38 ناسا به مهارت برسند و تعداد معيني از پرواز با آن در هر ماه را گذرانده باشند.
همانطور که متوجه شديد انتخاب شدن به عنوان فضانورد تنها شروع کار است و بعد از اين مرحله ساعت‌ها درس و شبيه سازي و فعاليت‌هاي فيزيکي و ذهني لازم است تا فرد به شرايط مناسب براي رفتن به فضا دست پيدا کند.
چندين شبيه سازي از زندگي در فضا در اندازه‌ي واقعي وجود دارد که در آن‌ها به فضانوردان درس زندگي در فضا آموزش داده مي‌شود.
چگونگي ارتباط با سيستم‌هاي ارتباطي، آماده سازي غذا، قرار دادن تجهيزات در فضاي محدود و مديريت زباله‌ها، استفاده از دوربين‌ها و عمليات‌هاي آزمايشي از جمله‌ي اين آزمايش‌ها است.
اين روزها به طور معمول مدت استقرار فضانوردان در ايستگاه فضايي به مدت ۶ ماه به طول مي‌انجامد که تا يک سال نيز براي بررسي تأثيرات بي‌وزني بر بدن انسان تمديد خواهد شد.
آيا حاضريد تمام اين سختي‌ها را براي حضور در فضا تحمل کنيد؟

نظرات بینندگان

ارسال نظر