صفحه نخست >> اجتماعی تعداد نظرات: 0

زمان شمارش جوجه‌ها فرا رسيد

سونامي‌سازان سکوت کرده‌اند؛ سکوتي که مثل سرطان براي جامعه زيان‌آور است. آسمان پايتخت گاهي سياه و گاهي قرمز و بنفش مي‌شود اما صدا و هشداري از مديران سبز ساختمان واقع در پارک طبيعت پرديسان به گوش نمي‌رسد. با اين حال بنزين وارداتي اين روزها آب پاکي را روي دست مردم و دولتمردان مي‌ريزد و در هواي خفه و آلوده شهر، چاره‌اي جز اعتراف ندارد.

کد خبر: 1950

وطن امروز/ «زمان شمارش جوجه‌ها فرا رسيد» عنوان يادداشت روز روزنامه وطن امروز به قلم مهدي جابري است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

سونامي‌سازان سکوت کرده‌اند؛ سکوتي که مثل سرطان براي جامعه زيان‌آور است. آسمان پايتخت گاهي سياه و گاهي قرمز و بنفش مي‌شود اما صدا و هشداري از مديران سبز ساختمان واقع در پارک طبيعت پرديسان به گوش نمي‌رسد. با اين حال بنزين وارداتي اين روزها آب پاکي را روي دست مردم و دولتمردان مي‌ريزد و در هواي خفه و آلوده شهر، چاره‌اي جز اعتراف ندارد.
بهار امسال بود که در اوج مانور حاميان دولت درباره آسمان آبي تهران، به آنها گفتيم «جوجه‌ها را آخر پاييز مي‌شمارند!» اما برخي‌ که آن زمان مشغول منافع حاصل از بنزين وارداتي بودند و در لانه‌اي گرم و نرم روي اشکالات خود خوابيده بودند گمان نمي‌کردند نه آخر پاييز بلکه از همان ابتداي فصل برگ‌ريزان اشکالات کار آنها بيش از قبل سر باز مي‌کند و زمان شمارش جوجه‌ها فرا مي‌رسد!
هواي تهران براي چندمين بار به مرز هشدار رسيده است و وزارت بهداشت بر عادي نبودن شرايط هواي پايتخت تاکيد دارد و به گروه‌هاي حساس جامعه از جمله کودکان، سالمندان و بيماران هشدار مي‌دهد از خانه خارج نشوند و افراد ديگر نيز از فعاليت سنگين يا طولاني خارج از منزل پرهيز کنند. با توجه به اين هشدار انتظار مي‌رفت براي حفظ سلامت کودکان و نوجوانان، دست‌کم مدارس ابتدايي تهران و کلانشهرها که با آلودگي هوا درگير هستند تعطيل شود اما اصرار برخي نهادها و مقامات بر عادي و آرام بودن شرايط، عجيب و قابل تامل است و اين شائبه را در افکار عمومي طرح کرده که عده‌اي بناي لجبازي با مردم را دارند! شهروندان تهراني از اينکه فرزندانشان در شرايط هشدار و ناسالم هوا بايد راهي مدرسه شوند نگران‌ هستند و عده‌اي از آنها تصور مي‌کنند اين دولت به هر قيمتي قصد دارد اقداماتي انجام دهد که در تضاد و تقابل با اقدامات و تصميمات دولت قبل باشد!
البته نمي‌توان به شهروندان خرده گرفت که چرا چنين تصور و برداشتي دارند. واقعيت اين است که موضوع آلودگي هوا به خاطر نگاه سياسي برخي مقامات دولت و اصرار آنها بر واردات بنزين، شائبه‌هايي را ميان مردم ايجاد کرده؛ شائبه‌هايي که با انتشار برخي مستندات درباره واردات بنزين غيراستاندارد در يک سال گذشته تبديل به باور شده است.
اکنون اينگونه به نظر مي‌رسد که برخي مديران و مقامات دولتي از اعلام عنوان «تعطيل» براي مدارس و ادارات بيم و هراس دارند و نگران تفسير و برداشت مردم از اين تعطيلي هستند.
در وجود اين مديران «بيم» جاي «اميد» را گرفته است و در اين شرايط خبري از تدبير نيست، حتي تدبير شعاري! چرا که خط قرمز آنها «بنزين» است؛ آن‌هم بنزين خارجي. بنابراين کسي نبايد به ديده «ناپاک» به بنزين وارداتي بنگرد! يا فکر کند آن همه مثنوي که درباره بنزين پتروشيمي سرودند، دروغ بود. تبديل شدن بنزين به خط قرمز برخي تا جايي پيش رفته است که سلامت دانش‌آموزان نيز خط قرمز آنها نيست و جلسه کميته اضطرار آلودگي هواي تهران بدون تدبير قابل توجهي به پايان مي‌رسد؛ اين در حالي است که مردم به ياد دارند پيش از اين، نظر کارشناسي وزارت بهداشت در جلسات کميته اضطرار آلودگي هوا، حرف حساب بود و کسي نظرات شخصي و ارگاني خود را تحميل نمي‌کرد. همان زمان با آقاي رسول‌علي اشرفي‌پور که مديرکل حفاظت محيط زيست استان تهران و نيز دبير کارگروه کاهش آلودگي هواي تهران بود درباره چرايي تعطيلي مدارس و ادارات تهران گفت‌وگو مي‌کردم که وي تاکيد داشت: «ما روي حرف و نظر وزارت بهداشت حرفي نمي‌زنيم. وقتي وزارت بهداشت مي‌گويد شرايط عادي نيست و مدارس يا ادارات بايد تعطيل شود، ما صلاحيت مخالفت نداريم چون مسؤول مستقيم سلامت مردم، وزارت بهداشت است و مديران آموزش و پرورش هرگز مخالفتي با نظر کارشناسي وزارت بهداشت ندارند».
ابهامي که اين روزها ايجاد شده، مربوط به کارآيي کارگروه کاهش آلودگي هوا و تصميمات کميته مواقع اضطراري آلودگي هوا است و اينکه شهروندان تهراني تا چه اندازه مي‌توانند به تصميمات اين کارگروه در شرايط هواي ناسالم تهران اميدوار باشند؟ چگونه مي‌توان به مردم اطمينان داد «سياست سکوت» برخي مقامات درباره آلودگي هوا ارتباطي به بازي بنزين ندارد؟ ابهام ديگر به مغايرت نظر کارشناسي وزارت بهداشت و تصميم آموزش و پرورش برمي‌گردد. سلامت گروه‌هاي حساس از جمله کودکان و نوجوانان خط قرمزي است که نبايد با هيچ انگيزه اقتصادي و سياسي از آن عبور کرد. چه کسي مي‌تواند جوابگوي نگراني خانواده‌ها باشد؛ خانواده‌هايي که نگاهي به آسمان ناپاک شهر مي‌اندازند و نگاهي به چهره پاک و ظريف کودکانشان؛ اما چاره‌اي جز راهي کردن فرزندان خود به مدرسه ندارند. آيا آموزش و پرورش پاسخگوي تبعات احتمالي تصميم خود خواهد بود؟ انتظار مردم از دولت اين است که دست‌کم در مسائل حوزه سلامت شفاف باشد و در اتخاذ سياست‌هاي اطلاع‌رساني اين حوزه، نگاهي متفاوت از مذاکرات هسته‌اي داشته باشد.
 

نظرات بینندگان

ارسال نظر