صفحه نخست >> ورزشی تعداد نظرات: 0

محمدحسین جعفریان

به آه مردم باختیم،نه به ویلیامز و عراق!

نه تنها از خدمت مقدس زیر پرچم گریختند که در این راه مرتکب جرم شدند. جعل کردند و درحالی که همسالان آنها با تحصیلاتی بیشتر و در مدارج نخبگی و بالاتر، خدمت به میهن را برگزیدند، آنها با قراردادهای آنچنانی، هر روز صفرهای حسابهای بانکی خود را افزایش دادند. حیرتا که از همه سو هم برایشان فرش قرمز پهن می‌شد، قدر می‌دیدند و بر صدر می‌نشستند دریغا که بسیار گفتیم و گفتند، اما به گوش کسی نرفت که نرفت.

کد خبر: 8181

از مدتها پیش، بارها در روزنامه‌ها و بویژه در همین ستون از نورچشمی‌هایی نوشتیم که به ریش جوانان دلسوز و غیور این آب و خاک خندیدند.

نه تنها از خدمت مقدس زیر پرچم گریختند که در این راه مرتکب جرم شدند. جعل کردند و درحالی که همسالان آنها با تحصیلاتی بیشتر و در مدارج نخبگی و بالاتر، خدمت به میهن را برگزیدند، آنها با قراردادهای آنچنانی، هر روز صفرهای حسابهای بانکی خود را افزایش دادند. حیرتا که از همه سو هم برایشان فرش قرمز پهن می‌شد، قدر می‌دیدند و بر صدر می‌نشستند دریغا که بسیار گفتیم و گفتند، اما به گوش کسی نرفت که نرفت.

فساد افسار گسیخته در یک جامعه از آنجا آغاز می‌شود که کسانی گمان کنند بر قوانین آن ارجح هستند. تأسفبارتر وقتی است که عده‌ای بدون پیامدهای چنین قلدریهایی از قانون‌شکنان حمایت کنند.

به قول قدیمی‌ها؛ خداوند جای حق نشسته‌ است و بار کج هرگز به منزل نمی‌رسد. بی تردید اجرای عدالت آن قدر مهم هست که به خاطرش از خیر یکی دو بازیکن بشود در تیم ملی یک کشور گذشت. با کمال تاسف و حیرت، دیدیم که در جریان اعزام تیم ملی فوتبال چنین نشد.من تحلیلگر مسایل ورزشی نیستم، اما باور دارم که آه مظلوم، جهانی را زیر و زبر می‌کند. آه جوانهایی که می دیدند چطور یک آدمی که در حالت عادی علاوه بر دروغگویی، جعل و گریز از خدمت زیرپرچم، هنوز از مردم و مملکتش طلبکار هم هست و شوربختانه با تحریک مربی خارجی و ناآشنا با فرهنگ این دیار، به جای مجازات، پاداش هم می‌گیرد و پیراهن مقدسی را می‌پوشد که لیاقتش را ندارد.

در این واقعه تاسفبار درسهای زیادی نهفته بود. همه ما می‌دانیم مربی خارجی تیم ملی فوتبال ما تنها به خاطر چند رفتار معمول برخی فوتبالیستهای سرشناس و توانای تیم ملی و نیز ابراز چند جمله انتقادی از سوی آنها درباره خودش، بسادگی آنها را حذف کرد. حال آنکه به اذعان بسیاری از کارشناسان مربوطه، آن چهره‌ها از بهترینها بودند و می‌توانستند بسیار در این مسابقات برای ما ثمربخش باشند. آقای کی‌روش حتی خواهش انبوهی از مردم و مقامات برای پذیرفتن این چهره‌ها را با وجود عذرخواهی ایشان برای برگرداندن این چند نفر به تیم ملی نپذیرفت و با لجبازی تمام حرف خودش را به کرسی نشاند. برعکس وقتی به او گفته شد از فوتبالیستهایی که برای فرار از خدمت به میهنشان نقشه کشیده و حتی به جعل متوسل شده و حکمشان جریمه و زندان است استفاده نکند، باز لجبازی کرد و گفت بدون فلانی و فلانی نمی تواند تیم را رهبری کند و… حیرتا که عده‌ای هم جاده صاف کن این آقا شدند و همه چیز را برای این قانون شکنی‌ها و قبول خواسته‌ها و زورگویی‌های وی فراهم کردند.

حالا آن بازیکن پس از گند زدن به تیم ما با عملکرد فنی و اخلاقی‌اش حتی به ایران بازنگشت و یکراست از استرالیا به قطر رفت و به ریش همه خندید تا مجبور باشیم پای اینترپل را به میان بکشیم. یکی بگوید اخلاق در کجای این ورزش است؟

منبع:قدس آنلاین

نظرات بینندگان

ارسال نظر