صفحه نخست >> ورزشی تعداد نظرات: 0

بزرگ نباش اما کاپیتان پرسپولیس باش!

گزارش فارس از روند انتخاب کاپیتان در پرسپولیس یک تکه پارچه‌ای که ارزش ابریشم دارد/بزرگ نباش اما کاپیتان پرسپولیس باش! تغییرات پی در پی در پرسپولیس تنها به کادرفنی و مدیریتی این باشگاه محدود نمی شود و تغییرات زیاد در میان بازیکنان این تیم باعث شده تا عمر حضور کاپیتان‌های این تیم در پرسپولیس به ۳ سال هم نرسد!

کد خبر: 41167

به گزارش فارس،‌ در روزگاری که خیلی هم دور نیست تیم فوتبال پرسپولیس در زمین با نفراتی ظاهر می‌شد که هر فوتبال دوستی را بدون تردید ترغیب می‌کرد تا هوادار پرسپولیس باشد این مسئله اما در چند سال اخیر روند معکوسی به خود دیده به طوری که با وجود اینکه پرسپولیس را پرطرفدار ترین تیم ایران می‌دانستند با ادامه این روند به نظر می‌رسد این عنوان تا چند سال آینده به پایگاه رقیب یعنی استقلال برسد.

این مسئله باعث شده تا تیم فوتبال پرسپولیس در موضوع کاپیتانی هم به بحران عجیبی بخورد به طوری که در این تیم بازیکنانی که کاپیتان شده و می‌شوند که سابقه حضور آنها در پرسپولیس حتی به 3 سال هم نمی‌رسد این در حالی است که در دهه‌های پیشین در پرسپولیس حداقل سه کاپیتان همزمان تیم ملی بازی می‌کردند.

این مسئله البته ایرادی را متوجه بازیکنان نمی‌بیند چرا که تغییر و تحول در تیم پرسپولیس و حتی در بین بازیکنان آنقدر زیاد هست که وقتی به سرخ جامگان دو ساله قبل و به سرخپوشان فعلی نگاه می‌کنیم متوجه تغییرات زیاده بازیکنان می‌شویم که در اینصورت عجیب نیست که بازیکنانی با سابقه زیر سه سال به عنوان کاپیتان پرسپولیس جلوتر بازیکنان به زمین بیایند.

پرسپولیس سال 92

پرسپولیس مدل 94

10 تغییر در این 2 سال نشان دهنده اوضاع وخیم تیم فوتبال پرسپولیس در نگهداری بازیکنان با سابقه است!

در پرسپولیس البته بازوبند کاپیتانی روزگاری ابهت خاصی داشت و بزرگانی مثل علی پروین،‌ حمید جاسمیان، محمود خوردبین، فرشاد پیوس، حسین عبدی، مجتبی محرمی، جعفر کاشانی، احمد رضا عابدزاده ،‌ محمد پنجعلی، افشین پیروانی، محمد مایلی‌کهن،‌ علی کریمی، علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا،‌کریم باقری و ... آنرا به بازو می‌بستند اما زمانی که علیرضا نیکبخت واحدی که سابقه حضور در استقلال را داشت این بازوبند را بست خیلی‌ها نگران روزی بودند که شیث‌ رضایی کاپیتان پرسپولیس این بازوبند را بر مچ دست بست و آن را یک تکه پارچه خطاب کرد. این در حالی است که پیشکسوتی مثل حسین کاشی‌نژاد عنوان می‌کند که 7 سال در پرسپولیس بازی کرد اما به خاطر حضور بزرگان فوتبال در این تیم هیچگاه نتوانست کاپیتان پرسپولیس شود!

بازوبند کاپیتانی در پرسپولیس نه امروز بلکه چند سالی است تبدیل به یک بحران شده به طوری که اگر محمد نوری و هادی نوروزی را فاکتور بگیریم متوجه می‌شویم که بازیکنانی در پرسپولیس این بازوبند را بسته‌اند که سابقه بیشتر از 3 سال در این سه تیم نداشتند. این موضوع نه تنها برای انتخاب کاپیتان بلکه پرسپولیس را در نتیجه گیری هم دچار مشکلات عدیده کرده است به طوری که سالهاست سرخپوشان از نتیجه گیری مورد پسند هواداران شان عاجزند.

در زیر کاپیتان‌های چند سال اخیر تیم فوتبال پرسپولیس را مشاهده می‌کنید.

 

 

به نظر می‌رسد از آنجایی که حرمت امامزاده را متولی نگه می‌دارد مسئولین باشگاه پرسپولیس باید فکری برای این مسئله کنند و شاید چاره کار اینجا باشد که در تیمی مثل پرسپولیس آنقدر تغییرات بوجود نیاید تا مسئله ساده‌ای مثل بازوبند کاپیتانی تبدیل به یک بحران شود.

روزی روزگاری هر بازیکنی به این افتخار نائل می آمد که کاپیتان باشد بازوبند کاپیتان سابق را کنار نمی گذاشت و دنبال بازوبند جدید نبود بلکه همان تکه پارچه به نفر بعدی ارث می رسید اما حالا از این رسم دیرینه در پرسپولیس چه مانده است؟ کاپیتانی فقط از نامی به نام دیگر تغییر می کند. آن هم ظرف هفته ای به هفته دیگر. گذشت آن زمان که تا ۱۰ سال یک بازیکن کاپیتانی را در دست داشت. گذشت آن زمان که برای انتخاب نفر اول یک تیم قاعده و قانونی وجود داشت. حالا پرسپولیس این قدر اسیر بی مدیریتی است که دیگر کدام مدیر است که بخواهد به کاپیتانی تیمش فکر کند. اصلا چرا باید فکر کند؟ اصلا چرا باید به این فکر کرد که پرسپولیس را چه شده که دیگر آدم هایش ثابت نیستند و مسئله کاپیتانی دیگر دغدغه نیست.

به راستی این تکه پارچه باید دور بازوی هر بازیکنی بسته شود؟ شخصیت و وزن هر تیم به کاپیتان آن باز می‌گردد و دقیقا یکی از مشکلات بزرگ پرسپولیس همین بوده که یک دهه است افراد خیلی بزرگی پا به این نگذاشته اند که وارثان خوبی برای این تکه پارچه باشند. بزرگی که وقتی به عنوان اولین نفر به میدان می‌آید ابهت و بزرگی از او ببارد نه وقتی هواداران چه از قاب کوچک در منزل و چه از سکوها در ورزشگاه به نفر اول پرسپولیس نگاه می اندازند دلشان بترسد و با حسرت به روزهایی فکر کنند که نمی دانستند بین بازیکنان چه کسی باید کاپیتان باشد تا شان دیگری زیر سوال نرود. تیمی که بزرگی ندارد که هواداراش به آن افتخار کند و با غرور از آن صحبت کند جای بسی تعمق و تفکر دارد. آری این پرسپولیس سالهاست که اسیر تفکرات خام است. تفکراتی غلط که این تیم را به سمت بی هواداری سوق می دهد.آقایان مسئول پرسپولیس خالی است. خالی از بزررگی و کاریزما. این تیم را دریابید نه اینکه ببلعید.

پرسپولیس باید از روزهایی می ترسید که به بهانه اسم داشتن و یا ملی پوش بودن هر بازیکنی را کاپیتان خود خواند بدون اینکه کسی به عواقب چنین تصمیمات احساسی فکر کند.

عکس های گذاشته شده خود گواه همه چیز است. تشخیص و نظر با شما. آیا همه افرادی که در طی این سالها بازوبند کاپیتانی را به دست بسته اند همگی در یک سطح هستند و همگی شایستگی این تکه پارچه را داشته اند؟

انتهای پیام/

نظرات بینندگان

ارسال نظر