صفحه نخست >> فرهنگی تعداد نظرات: 0

هر موسيقي راک يا پاپي مبتذل نيست

در يک مقاله نوشته شده بود «160 هزار ساعت موسيقي غيرمجاز در ايران است و ما مي‌شنويم يا به عبارت ديگر اين‌قدر که ما موسيقي‌هاي عجيب و غريب مي‌شنويم، موسيقي خوب نمي‌شنويم!»

کد خبر: 5689

ايسنا/ در يک مقاله نوشته شده بود «160 هزار ساعت موسيقي غيرمجاز در ايران است و ما مي‌شنويم يا به عبارت ديگر اين‌قدر که ما موسيقي‌هاي عجيب و غريب مي‌شنويم، موسيقي خوب نمي‌شنويم!»

ميثم ميريان - پژوهشگر موسيقي - با اشاره به اين مقاله اظهار کرد: اين‌که هنر مي‌تواند مبتذل يا نازل باشد، از گذشته وجود داشته و درباره‌ي اين موضوع بسيار بحث شده است، اما باز هم به جامعه‌شناسي نياز دارد. بيش از آن‌که بخواهيم انگشت اتهام را بر چيزي بگذاريم، بايد آن را جامعه‌شناسي کنيم که چطور يک گونه‌ي موسيقي به اين شدت تأثيرگذار است؟ يا اثرات مخرب آن چيست؟ بنابراين تا جامعه‌شناسي و پژوهش نشود و مقالاتي نوشته نشوند، نمي‌توان به راحتي درباره‌ي آن صحبت کرد.

او در گفت‌وگو با خبرنگار ايسنا منطقه‌ي اصفهان، درباره‌ي واکنش به سبک‌هاي جديد موسيقي در آن زمان، بيان کرد: حتي در اروپاي آن زمان هم با اين سبک‌ها مخالفت خيلي شديدي مي‌شد. وقتي بسياري از آهنگسازان براي اولين‌بار اثرشان را اجرا مي‌کردند با انبوه انتقادات روبه‌رو مي‌شدند و اين‌گونه نبود که گوش مردم اروپا که تا آن زمان علاقه‌مند به شنيدن نوعي از آثار بود، اثري بشنود که خيلي از فضاي ذهني‌شان فاصله دارد.

اين پژوهشگر حوزه‌ي موسيقي گفت: آهنگسازان به‌نوعي در هارموني خودشان دست بردند و هارموني بسيار متفاوتي از موسيقي کلاسيک ساختند و اين باعث شد شنوندگان هم نسبت به اين تغييرات حساسيت نشان دهند و در آنجا هم اين پذيرش آني و لحظه‌اي وجود نداشت و در ساير هنرها هم اين‌گونه بود.

وي ادامه داد: آن چيزي که ما در فلسفه تحت عنوان عالم هنر يا جهان هنر درباره‌اش صحبت مي‌کنيم، براساس پارامترهايي که وجود دارد، اين وظيفه را برعهده ‌گرفته که مشخص کند چه اثري هنري است و چه اثري هنري نيست.

ميريان با ييان اين‌که موسيقي‌هايي مانند پاپ و راک در زمين و آسمان کشور ما وجود دارد، اظهار کرد: نياز به نظرات کارشناسي زياد وجود دارد که چه نوع موسيقي براي مخاطب عام مناسب است، زيرا مخاطب خاص انواع موسيقي را کم‌وبيش مي‌شناسد؛ اما مخاطب عام است که تحت تأثير هجمه‌هاي رسانه‌اي قرار مي‌گيرد.

او با بيان اين‌که هر موسيقي راک يا پاپي مبتذل نيست، گفت: ما با برچسب زدن به يک سبک موسيقي نمي‌توانيم آن را از بين ببريم، موسيقي پاپ و راک، پارامترها و ويژگي‌هاي خود را دارند، همچنين به‌عنوان يک سبک پذيرفته شده‌اند و آثار خوبي هم در اين سبک‌ها توليد شده است.

ميريان ادامه داد: گاهي به‌دليل اين‌که سياست‌گذاري‌هاي درستي در اين زمينه نداريم، همه نوع موسيقي شنيده مي‌شود و اين هم مي‌تواند مخرب باشد. مانند برخي موسيقي‌هاي وارداتي که هيچ محتوايي ندارد و مخرب است. بنابراين بايد درباره‌ي آن‌ها بسيار با دقت رفتار کنيم تا موسيقي خود را دچار آسيب نکنيم.

وي درباره‌ي تلفيق سبک‌هاي موسيقي، اظهار کرد: تلفيق سبک‌هاي موسيقي چيز جديدي نيست و در اروپا، آمريکا و بسياري از کشورها اتفاق افتاده است و حتي هنرمندان برجسته‌ي دنيا هم به اين کار دست زده‌اند.

اين پژوهشگر حوزه‌ي موسيقي افزود: برخي نوازندگان و آهنگسازان به سمت موسيقي شرقي رو آوردند. اين چيزي بود که در يک دوره با نام «شرق‌گرايي» مطرح شد. اين نگاه به شرق الزاما ايران نبود و تمام کشورهاي شرقي و آفريقايي را دربرمي‌گرفت و اين هنرمندان با کنار هم قرار دادن، تلفيق کردن، گرفتن عناصر و برجسته کردن محتوا سعي کردند، آثاري را به‌صورت «اکسپريمنتال» يا «تجربي» خلق کنند.

ميريان ادامه داد: در همه جاي دنيا کم‌وبيش موسيقي تلفيقي بوده است، به‌عنوان نمونه‌ي موسيقي کلاسيک با موسيقي پاپ درهم آميخته شدند و شکل‌هاي مختلفي از اين تلفيق‌ها صورت گرفت و اين ترکيب‌ها نه‌تنها در حوزه‌ي سبک، بلکه در حوزه‌ي محتواي موسيقي هم اتفاق افتاد.

وي گفت: نه‌تنها شکل ظاهري سازها، بلکه فرهنگ‌ها هم در کنار هم قرار گرفتند و اين باعث نزديک‌تر شدن افراد و جوامع شد. اين اتفاق اصلا چيز بدي نيست، اما در اين کنار هم قرار گرفتن يا چيدمان، مهم است که تلفيق به چه صورت شکل گيرد و در همين رابطه هم نظريات مختلفي داده شده است که با عنوان موسيقي «دو رگه» يا «دو رگه‌سازي» در موسيقي در مقالات از آن نام برده مي‌شود.

اين پژوهشگر موسيقي اضافه کرد: برخي فرهنگ‌ها در موسيقي به‌شدت تحت تأثير فرهنگ ديگر قرار گرفتند و برخي ديگر خيلي کم تأثير پذيرفتند. بنابراين تأثيرپذيري يک امر نسبي است. همچنين اين تأثيرات الزاما نه بد است و نه خوب و هر دو پيامد را با هم دارد. اکنون آثاري که بيشتر آهنگسازان جديد دوست دارند به‌وجود آورند، تأثير جدي ندارد و بيشتر يک نوع همنشيني سازها، صداها و محتواهاي موسيقي است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر