صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

ظريف ديده نشود!

کد خبر: 8121

«ظريف ديده نشود!» عنوان يادداشت روز روزنامه ابتکار به قلم مهدي روزبهاني است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

ظاهرا مهم اين است که محمد جواد ظريف به عنوان سيبل دولت، مورد حمله مخالفان قرار گيرد از اين رو فرقي نمي‌کند که بهانه اين حملات پياده روي با جان کري باشد يا قدم زدن در جنگل. به نظر مي‌رسد اين روزها هر کسي که مي‌خواهد با انتقاد بجا و نابجا از دولت روحاني براي خود اسم و رسمي دست و پا کند، ديواري کوتاه تر از رئيس دستگاه ديپلماسي کشورمان نمي‌يابد. انتقاداتي که نه تنها از روي دلسوزي و کارشناسي نيست بلکه مصداق بهانه جويي و ايرادات بچگانه اي است که از سر لجبازي، هر ازچندگاهي نصيب ظريف مي‌شود.
گويا عده اي فراموش کرده اند که امروز وضعيت بحراني خاورميانه بحدي است که خيلي از کشورهاي جهان را با خود درگير کرده است و از آن جايي که ايران به عنوان قطب منطقه شناخته مي‌شود و در بسياري از مسائل منطقه حضور مستقيم دارد؛ فشار سياسي مضاعفي بر دستگاه سياست خارجي کشورمان وارد مي‌شود. کافي است دلواپسان لحظه اي به نقشه سياسي منطقه نگاه کنند و وسعت مسائل مهم و پيچيده اي را که امروز ايران با آن دست به گريبان است درک کنند و بدانند که توجه و پيگيري همه اين موارد در اقصي نقاط خاورميانه که منافع ايران نيز در آن نهفته است برعهده وزارت امور خارجه و البته شخص محمد جواد ظريف قرار دارد. جداي ازاين موارد پرونده سنگين و حساس هسته اي را وزير امور خارجه با همکاران محدود خود پيگيري مي‌کند در حالي که طرف مقابل با گروهي از خبرگان جهاني به رويارويي آمده اند. اما همچنان مهارت ظريف تحسين هاي بسياري را برانگيخته است. براي نمونه جان کري به عنوان وزير امور خارجه آمريکا که همه جهان را عرصه کاري وسياست ورزي خود مي‌داند ظريف را مذاکره کننده اي سرسخت توصيف مي‌کند. اين درحالي است که در ايران ظريف به بهانه هاي واهي زير چکش دلواپسان قرار مي‌گيرد. از طرف ديگر ظريف مسئوليت دستگاه ديپلماسي اي را بر عهده دارد که در دوره هاي مختلف شخص وزير و دولت تنها تصميم گيرنده آن نبوده اند و در بيشتر مسائل مسئولان عالي نظام در جريان مستقيم امور بوده اند و براي آن تصميم گيري کرده اند. تأييد اين مدعا هم اظهار تخت روانچي مبني بر اخذ دستورالعمل کتبي و شفاهي براي انجام مذاکرات است.
از طرفي بعد از گذشت سي و شش سال از عمر انقلاب شخصي بر کرسي وزارت خارجه ايران تکيه زده که بر خلاف اسلاف خود تحصيلات مرتبطي با اين حوزه دارد و همچنين سلسله مراتب کاري را از پست هاي پائين گذرانده است. با اين حال برخلاف توجه جهانيان به ظريف به جاي نقد حرف هايي را مي‌شنود که بيشتر دستمايه طنز است تا مسئه اي که قابليت انديشيدن داشته باشد. از طرف ديگر اينگونه اظهارات اين شبهه را به ذهن متبادر مي‌کند که دلواپسان سعي دارند تا با اظهارات واهي خود توجه عموم را از مسائل حياتي کشور منحرف و با جنجال و هياهو در مورد مسائل بي ربط،، اجازه تفکر و تعقل در مورد مسائل مهم روز را هم از مردم و هم از دولت سلب کنند.
البته اين حرف به معناي انتقاد نکردن از وزير خارجه کشورمان نيست چرا که به ظريف نيز همانند بسياري از مسئولان کشور انتقادات زيادي وارد است اما بايد انتقادي مطرح شود که کمکي به تنوير افکار عمومي و پيشبرد منافع ملي کشورمان باشد. امروز انتظار مي‌رود که کارشناسان و دانشگاهيان عرصه ديپلماسي و مطالعات بين‌المللي ظريف را زير ذره بين قرار دهند و ارزيابي دقيقي از رفتار او داشته باشند تا به اين ترتيب به حذف اشتباهات و جلوگيري از خطاها کمک کنند. چون بي شک طرف هاي خارجي به ظريف و دستگاه ديپلماسي توجه ويژه اي دارند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر