صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

جناحی‌نگری از پیاده‌روی ژنو‌تا سفر‌فرانسه

حاشیه‌پردازی و جناحی نگری گویا تمامی ندارد و منتقدان بی‌محابای رویکردهای تعاملی دستگاه دیپلماسی در دولت تدبیر و امید، نه می‌خواهند متوجه شوند در بزنگاه خطیری قرار داریم و نه توصیه‌‌های دلسوزانه و انذارهای وزیر امورخارجه به عنوان یک دیپلمات کارکشته را ملحوظ می‌کنند که گفته بود نگاه جناحی و طیفی به مذاکرات به‌معنای شکست آن است.

کد خبر: 5886

به گزارش زمان؛ مطلبي که مي خوانيد در -روزنامه آرمان- منتشر شده و انتشار آن در زمان؛ الزاما به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست و صرفا جهت اطلاع رسانی است.
------------------------------------------------
 
آرمان- رضا رئیسی: حاشیه‌پردازی و جناحی نگری گویا تمامی ندارد و منتقدان بی‌محابای رویکردهای تعاملی دستگاه دیپلماسی در دولت تدبیر و امید، نه می‌خواهند متوجه شوند در بزنگاه خطیری قرار داریم و نه توصیه‌‌های دلسوزانه و انذارهای وزیر امورخارجه به عنوان یک دیپلمات کارکشته را ملحوظ می‌کنند که گفته بود نگاه جناحی و طیفی به مذاکرات به‌معنای شکست آن است. یک پیاده‌روی 15دقیقه‌ای در اثنای هشت ساعت مذاکرات فشرده و پرحرارت برای تجدیدقوا و تنفس آنچنان بر برخی گران آمده که این موضوع را با گذشت چندروز سوژه حملات و هجمه‌‌های بی‌امان به محمدرضا ظریف کرده‌اند و از طرف دیگر توهین موهن یک نشریه فرانسوی که با محکومیت شدیداللحن وزارت خارجه روبه‌رو شد، دستمایه مانورهای تبلیغاتی و سیاسی علیه وزیر خارجه و مذاکرات هسته‌ای شده است. گویی فراتر از هر گزاره و گزینه‌ای حمله به دولت و سیاست خارجی آن برای برخی و طیفی حائز اهمیت است و دیگر مسائل فرعی بر این اصل است و باید از هر فرصتی برای هجمه به دستگاه دیپلماسی توسط آنها استفاده شود.
 
 یک واکنش غیرطبیعی
به‌طور معمول در همه جای جهان و در هر موقعیتی پس از برگزاری یک جلسه ساده و بدون چالش که چند ساعتی طول بکشد، وقتی برای تنفس و تجدیدقوا درنظر گرفته می‌شود. حال وقتی یکی از مهم ترین موضوعات مورد منازعه در عرصه نظام بین‌الملل مطرح باشد و دو وزیر خارجه ایران و آمریکا به‌عنوان دو دیپلمات برجسته روی موضوعات داغ مورد اختلاف مشغول چانه‌زنی باشند، بدیهی است که انرژی و توان‌‌ها تحلیل می‌رود و نیاز به تجدید قوا و تنفس برای ادامه مطلوب روند مذاکرات یک امر طبیعی و بدیهی است. این اتفاق در مذاکرات ژنو میان دو وزیر خارجه به‌وقوع پیوسته و آنها 15دقیقه پیاده‌روی در اطراف هتل محل مذاکرات داشتند. محمدجواد ظریف، وزیر امورخارجه کشورمان دو روز پیش در سفر درون‌شهری خود با مترو به مناسبت روز هوای پاک، در پاسخ به خبرنگاران درخصوص این موضوع  و حساسیت‌‌های برخی طیف‌‌ها و رسانه‌‌های وابسته به آنان با صراحت اعلام داشت که این پیاده‌روی تنها و تنها برای استراحت و تنفس در میان جلسات فشرده و چند ساعته برگزار شده و یک موضوع طبیعی در حوزه دیپلماسی است. به‌رغم این اظهارات صریح و شفافیت موضوع، تندروها و برخی رسانه‌‌های آنان کماکان هجمه به وزارت خارجه و شخص ظریف را بسط و تعمیق داده و وزیر خارجه را به‌واسطه این اتفاق ساده مورد عتاب و خطاب و انتقادات تند قرار می‌دهند و حتی برخی سخن از استیضاح ظریف می‌زنند. 
 دلواپسان دنبال بهانه؟
وزیر امورخارجه کشورمان در چارچوب مذاکرات هسته‌ای ژنو و در تکمیل و تعمیق فرآیند دیپلماسی به پاریس سفر کرد تا با وزیر خارجه یکی از اعضای مهم عضو گروه موسوم به 1+5 در کشور متبوعش دیدار داشته باشد، همانگونه که با وزیر خارجه آلمان در برلین و فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا نیز دیدار داشت و بدیهی است که چنین دیدارهایی برای توفیق مذاکرات ضروری بوده و اگر قصد پیشرفت و رسیدن به توافق هسته‌ای مدنظر باشد باید از تمامی ظرفیت‌‌ها و فرصت‌‌ها برای نزدیکی دیدگاه‌‌ها بهره جست. ظریف نیز به همین نکات اشاره کرده و در توضیح سفر خود به پاریس تاکید کرد که این سفر برای مذاکره با یکی از اعضای1+5 ضروری و لازم بود. در همین حال انتشار کاریکاتور موهن نشریه شارلی ابدو در پاریس، قبل از دیدار ظریف با لوران فابیوس دستمایه هجمه‌‌های سنگین و بی امان علیه وزیر امورخارجه شده و آنها ایراد می‌گیرند که چرا ظریف به‌رغم درج این کاریکاتور موهن به پاریس سفر کرده است. ایرادی که هیچ توجیه دیپلماتیک ندارد. چراکه وزیر امورخارجه با صلابت هرچه تمام‌تر به محکومیت این حرکت موهن پرداخته و وزارت خارجه نیز در این خصوص بیانیه صادر کرد و بیش از این در حد و توان و عرف دستگاه دیپلماسی نیست. اما چند نشریه همسو با این جریانات سیاسی که طی چند روز گذشته با تیترها و واژگانی که علیه مقامات عربستانی و دیگر کشورهای حوزه خلیج‌فارس استفاده کرده‌اند، مورد انتقاد واقع شدند باید پاسخگو باشند که آیا رفتار آنها برای منافع ملی و سیاست خارجی دولت کارگشاتر است یا رفتارهای وزارت خارجه. یا در مواردی شاهد بوده‌ایم گروه‌‌های سیاسی مخالف ایران در دو کشور دوست و برادر لبنان و افغانستان در نشریات وابسته خود علیه ایران مطلبی نوشته‌اند آیا توجیه عقلانی برای قطع ارتباط میان ایران با این کشورها وجود دارد؟ ضمن آنکه ما در اقدامی بجا و قاطعانه به محکومیت این اقدام پرداخته و در موضع دیگری بر اساس منافع ملی خود به مذاکره درخصوص پرونده هسته‌ای پرداخته‌ایم. حال جالب آنکه برخی از طیف‌‌ها که در برخی خبرگزاری‌‌های تندرو نیز بیانیه آنان انتشار یافته، خواستار استیضاح وزیر به این بهانه شده‌اند.
 در نهایت...
در بخشی از بیانیه‌‌های منتقدان ظریف در جریان پیاده‌روی و دیدار از فرانسه به نکته‌ای اشاره شده که هدف کلی اینگونه اقدامات را مشخص می‌کند. آنان گفته‌اند که باید وزارت خارجه مذاکرات را به تعویق می‌انداخت. این اظهارات می‌تواند ناشی از دو نکته باشد یا به‌طور قطع و یقین کمترین سطح آشنایی با روندهای دیپلماتیک و مراودات و ملاحظات معطوف به آن نزد این گروه‌‌ها وجود دارد و یا آنکه آنان به هر نحوی از انحاء می‌خواهند مذاکرات روند طبیعی خود را طی نکند. البته یک شق دیگر را نیز می‌توان بر این موارد افزود و آن نگاه احساسی صرف به ماجراست که در این صورت هم انطباقی با رویکردهای منطقی در دیپلماسی وجود ندارد. هرچه هست در شرایط فعلی نباید به هیچ بهانه و توجیهی در مهم‌ترین برهه مذاکرات با حمله و هجمه مذاکره کنندگان را تضعیف کرد و منافع ملی را درخطر قرار داد، حتی اگر ضعف و کاستی دیده می‌شود نباید در برابر دشمنان بیرونی آن را بیان کرد چه رسد به آنکه از موضوعات نامرتبط برای هجمه به دستگاه دیپلماسی بهره می‌گیرند.انتقاد به هر روشی مورد استقبال است، اما زمان‌شناسی، تخصص و بی‌طرفی از مولفه‌های اصلی آن است.

نظرات بینندگان

ارسال نظر