صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

کنگره و اوباما دعوا کنند، ابلهان باورکنند!

کد خبر: 5151

سياست روز/ «کنگره و دولت آمريکا دعوا کنند، ابلهان باور کنند!» عنوان يادداشت روز روزنامه سياست روز به قلم محمد صفري است که مي‌توانيد آن را در ادامه بخوانيد:

«زن و شوهر دعوا کنند، ابلهان باور کنند» حکايت دعواي دولت آمريکا و کنگره اين کشور بر سر موضوع هسته‌اي ايران است.
کنگره که اکنون در دست جمهوري‌خواهان قرار گرفته است، به ظاهر فشارهايي را به دولت اوباما وارد مي‌سازد. نمايندگان شاخص کنگره مدام تهديد مي‌کنند که تحريم‌هاي بيشتري عليه ايران اعمال خواهند کرد، دولت آمريکا هم در مقابل تأکيد مي‌کند که تشديد تحريم‌ها روند مذاکرات هسته‌اي را مختل مي‌کند و احتمال مي‌رود با بن‌بست مواجه شود.
کنگره هم اعتقاد دارد که بايد تحريم‌هاي بيشتري عليه ايران وضع شود تا اين فشارها باعث شود، تهران تن به خواسته واشنگتن بدهد.
مسئولان کاخ سفيد هم بارها گفته‌اند که اوباما اقدام کنگره براي اعمال تحريم‌هاي بيشتر عليه ايران را وتو خواهد کرد، در مقابل نمايندگان جمهوري‌خواه هم در‌پي طرحي هستند تا دولت آمريکا حق وتو درباره تحريم‌هاي کنگره عليه ايران نداشته باشد.
اين جنگ و دعوا را به چه چيزي مي‌توان تشبيه کرد؟!
حاکميت آمريکا به خاطر ساختار قدرتي که در آن چيده شده است، شايد در ظاهر و آشکارا در برخي مواقع و مواضع، اختلافاتي بروز کند که روي صحنه نمايش داده شود، اما در باطن و نهان، حاکميت آمريکا يک هدف را در موضوع هسته‌اي ايران دنبال مي‌کند و آن برچيده شدن برنامه هسته‌اي جمهوري اسلامي ايران براساس خواسته آمريکا.
هنگامي که محمدجواد ظريف وزير امور خارجه کشورمان و جان‌کري وزير امور خارجه آمريکا در خيابان‌هاي شهر ژنو پس از انجام گفت‌وگوهاي دوجانبه، به قدم زدن مي‌پردازند تا نشان دهند شرايط گفت‌وگوها عادي و رو به جلو است، اوباما و کنگره براي هم خط ونشان مي‌کشند.
حتي در جلسه‌اي که برگزار شد، اوباما و «رابرت منندز» سناتور جمهوري‌خواه به مشاجره لفظي پرداختند. موضوع جلسه هم بر سر گفت‌وگوهاي هسته‌اي با ايران و اعمال تحريم‌هاي تازه عليه تهران بود. منندز که سناتور تندرو کنگره است همواره مواضع ضد ايراني داشته، به همين خاطر خواهان اعمال تحريم‌هاي بيشتر عليه کشورمان است.
اما آيا مي‌توان باور کرد که کنگره و دولت آمريکا به خاطر ايران به جان هم بيفتند وحتي مشاجره لفظي هم داشته باشند؟!
باور آن سخت است چرا که حاکميت آمريکا و عوامل پشت‌پرده آن اگر هم اختلافي داشته باشند، نمي‌تواند بر سر موضوعي باشد که يکطرف آن ايران است.
مصداق اين نمايش که با تهديد يکديگر و درگيري همراه است، همان مثالي است که در آغازين اين نوشتار بيان شد. «کنگره و دولت آمريکا دعوا کنند، ابلهان باور کنند!»
بارها گفته‌ايم و نوشته‌ايم که اگر هم چنين دعوايي ميان کنگره و دولت آمريکا واقعي باشد، تضميني براي توافق نهايي وجود نخواهد داشت چرا که از زمان دولت اوباما ۲ سال باقي است و کنگره هم در دست جمهوري‌خواهان تندرو است نتيجه اين مي‌شود که با پايان دوران رياست جمهوري اوباما، رئيس‌جمهور جمهوري‌خواه بر سرکار خواهد آمد که با کنگره هم همخواني و هم‌آوايي خواهد داشت. آنگاه آينده توافق هسته‌اي احتمالي چه خواهد شد؟
کنگره تندروي آمريکا از هم‌اکنون دست به کار شده است و در حال تهيه پيش‌نويسي است که به کنگره اين قدرت را بدهد که براساس آن هرگونه توافق با ايران در کنگره به رأي گذاشته شود.
اما يک نکته بسيار مهم در جريان مذاکرات و توافق احتمالي وجود دارد، و آن، حاکميت يافتن جمهوري‌خواهان تندرو در دوره رياست جمهوري آينده آمريکا است که معادلات آينده توافق هسته‌اي را برهم خواهد زد. مگر آن که توافق انجام شده بر سر موضوع هسته‌اي ايران، باب ميل آمريکايي‌ها باشد، که البته با توجه به تأکيد ايران بر حقوق هسته‌اي خود، توافق هسته‌اي يکطرفه که تنها خواسته‌هاي آمريکايي‌ها را برآورده سازد، بعيد به نظر مي‌رسد.
براي چنين توافقي نيازمند تضميني محکم هستيم تا بتوانيم در آينده مقابل تغيير رويکرد و سياست‌هاي آمريکا بايستيم و حق و حقوق خود را حفظ کنيم.
از همين رو است که تفاوت‌هاي بسياري ميان مخالفان در ايران و مخالفان در آمريکا ديده مي‌شود. قابل اعتماد و اطمينان نبودن آمريکايي‌ها از نظر مخالفان در ايران، مهمترين نکته‌اي است که بايد مورد توجه قرار گيرد. مخالفاني که در آمريکا عليه گفت‌وگوهاي هسته‌اي فرياد مي‌زنند، از جنس همان‌هايي هستند که پاي ميز مذاکره هم حضور دارند، آنها نهايت خواسته‌هاي غيرقانوني و بدون منطق خود را پيگيري مي‌کنند. به همين خاطر است که تاکنون هم پس از سال‌ها گفت‌وگو هنوز توافقي به دست نيامده است و اين توافق به دست هم نخواهد آمد جز آن که آمريکايي‌ها زياده‌خواهي‌هاي خود را کم کنند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر