صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 1

ائتلاف لاریجانی، قالیباف و رضایی برای انتخابات مجلس دهم؟

تاسیس و راه‌اندازی گروه‌های سیاسی از سوی باقر قالیباف، محسن رضایی و علی لاریجانی نشان از آن دارد که این چهره‌های میانه‌روی اصولگرا هرگز راضی از سبک مدیریتی این جناح توسط نسل اولی‌ها نیستند و نمی‌خواهند سرنوشت سیاسی‌شان را به تصمیمات این کادر رهبری پیوند بزنند.

کد خبر: 20576

آیا لاریجانی، قالیباف و رضایی برای انتخابات مجلس دهم ائتلاف می‌کنند؟
عصر میانه‌روهای اصولگرا
 

 اعتماد/ مجتبی حسینی  : هفتم اسفندماه انتخابات مجلس دهم برگزار خواهد شد. انتخاباتی که می‌تواند برای یک جناح سیاسی «حسن مطلع» باشد و برای جناح دیگر «فصل ختام». همین است که اصلاح‌طلبان و اصولگرایان از فردای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ٩٢ تلاش جدی خود برای کسب اکثریت صندلی‌های سبز بهارستان را کلید زده‌اند. در این میان اما اصولگرایان با بحران شرایط و موقعیت ویژه مواجهند تا جایی که با وجود همه مانورهای متکثری که برای هم نوا نشان دادن گروه‌های سیاسی خود با عنوان «وحدت اصولگرایی» می‌کنند هنوز نتوانسته‌اند اختلافات راهبردی- تاکتیکی میان اضلاع سازنده جناح خود را حل و فصل کنند.

 

هرچند واهمه و اضطراب از شکست در انتخابات مجلس به انضمام بازگشت اصلاح‌طلبان به رقابت سیاسی در چند ماه گذشته باعث شده تا گروه‌های اصولگرا دست از «مطالبات حداکثری» خود بردارند، اما تفاوت‌های رفتاری –راهبردی راست‌نشین‌های سیاسی آنچنان اظهرمن‌الشمس است که هیچ یک از بازیگران سیاسی این جناح قابلیت لاپوشانی و مخفی کردن تضاد منافع و واگرایی‌های تاکتیکی را ندارند. هر چند گروه‌های سیاسی‌ای مانند حزب موتلفه، حزب پایداری، وابستگان به دولت احمدی‌نژاد و جامعه روحانیت مبارز تا به امروز همایش‌های «همگرایی اصولگرایان»را برگزار کرده‌اند اما هنوز هم که هنوز است گره‌های افتاده بر کلاف در هم تنیده این دسته از اصولگرایان باز نشده است.

 

این در حالی است که دیگر گروه‌ها و چهره‌های موثر و دارای موقعیت اصولگرا همنشینی و در زیر یک سقف جمع شدن با این دسته از اصولگرایان را تحریم کرده‌اند. با توجه به خاصیت رنگین کمانی اصولگرایان، نامتجانس بودن منظومه‌های فکری- مطالباتی و شکاف‌های غیرقابل استتار اصولگرایان، راستگرایان سیاسی چگونه می‌توانند از شکست در انتخابات واسقاط و انهدام گفتمانی خود جلوگیری کنند؟سران این جناح به واقع چگونه می‌توانند در حد فاصل کمتر از یک سال مانده به انتخابات مجلس دهم به آرمان و ایده‌آل ذهنی خود دست یابند؟ برای پاسخ به این سوالات جدای از سابقه، ماهیت، هویت و ساحت ائتلاف‌های اصولگرایان باید ریشه اختلافات، شکاف‌ها و تفاوت سلیقه‌های درون این جناح را مورد واکاوی و بازخوانی قرار داد تا مشخص شود که در حال حاضر زیر پوست جناح راست چه می‌گذرد. بر این اساس دسته‌بندی و طایفه‌شناسی گروه‌های اصولگرا امری ضروری و غیر قابل انکار است. با نیم‌نگاهی به اردوگاه اصولگرایان می‌توان این جناح را به سه گروه غیرمعتدل، نواصولگرا (میانه‌رویا نسل دوم) و سنتی (نسل اول) تقسیم کرد.

 

 

سه گرایش اصولگرا

 

 

سه گرایش موجود در اردوگاه اصولگرایی به شرح زیر است:

١- غیرمعتدلین: جبهه پایداری، جمعیت ایثارگران، جمعیت رهپویان، احمدی‌نژادی ها

٢- نواصولگرا: (میانه رو یا نسل دوم): گروه‌ها و تشکل‌های وابسته به علی لاریجانی (حزب یا جبهه رهروان ولایت)، محسن رضایی (جبهه ایستادگی)، محمدباقر قالیباف (جمعیت پیشرفت و عدالت ایران اسلامی، جمعیت حامیان ولایت، شهرداری تهران)

٣- سنتی: جامعتین (جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، جامعه روحانیت مبارز، حزب موتلفه، جبهه پیروان، جامعه اسلامی مهندسین).

 

 

 هر چند پرده‌برداری از اختلافات راهبردی، تاکتیکی و تکنیکی میان این گروه‌های اصولگرا در این مقال میسر نیست اما با واکاوی و بازخوانی استراتژی‌های انتخاباتی پیشین این جناح می‌توان گفت که چانه‌زنی‌های درون‌گروهی برای اجماع وائتلاف کوتاه‌مدت برای پیروزی (و یا: جدایی پس از پیروزی) همواره در صدر نسخه‌های راهبردی سران راست نشین‌های سیاسی ایران بوده است. اصولگرایان سال ٩٠ و در انتخابات مجلس نهم با برگزیدن همین روش توانستند خلأ کادر رهبری تاثیرگذار و فقدان رقیب سیاسی (اصلاح‌طلبان و میانه روها) را پر کنند و در انتخاباتی یکسویه، اکثریت صندلی‌های سبز پارلمان را از آن خود کنند اما آنان در انتخابات مجلس دهم با موانعی بلند مواجهند که شانس آنها را برای رسیدن به پیروزی در این انتخابات کمتر از همیشه می‌کند.

 

 

موانع پیش روی اصولگرایان برای پیروزی در انتخابات مجلس

١- انشقاق و واگرایی درون جناحی٢- کاهش جذابیت گفتمان اصولگرایی برای افکار عمومی٣- موفقیت حسن روحانی و افزایش امید رای‌دهندگان به او ٤- بازگشت اصلاح‌طلبان به رقابت سیاسی. شاید در این میان تنها مساله احراز صلاحیت‌ها بتواند موقعیت اصولگرایان را در ٢٠٧ حوزه انتخابیه برای انتخابات مجلس دهم نسبت به اصلاح‌طلبان بهتر کند که البته با توجه به فرمایش رهبری انقلاب مبنی بر حق الناس دانستن رای مردم این برتری سازمانی برای اصولگرایان هم در هاله‌ای از ابهام باقی مانده است.

 

 

ائتلاف میانه‌روها در برابر ائتلاف سنتی‌ها با غیرمعتدلین

 اگرچه اصولگرایان در انتخابات قبلی مجلس توانستند تدابیر احمدی‌نژاد برای مجلس را خنثی کنند اما خود آنها بهتر از هر کسی می‌دانند که با پیروزی حسن روحانی و بهبود فضای بازیگری سیاسی برای اصلاح‌طلبان، روزها و شرایط سخت‌تری را پیش روی خود دارند چرا که نه حسن روحانی، محمود احمدی‌نژاد است و نه اصلاح‌طلبان امروز، اصلاح‌طلبان آن انتخابات هستند که تصمیم به تحریم انتخابات گرفته باشند. آنها با درک این مسائل یقینا روند چانه‌زنی با یکدیگر را ادامه خواهند داد. چانه‌زنی‌ای که بی‌تردید فضای درونی اردوگاه اصولگرایان را به رقابت درون جناحی و دوگانه «سنتی ها-غیرمعتدلین (منهای احمدی‌نژادی‌ها)» با ائتلاف میانه روها (لاریجانی، قالیباف، رضایی) خواهد بود.

 

 

چرایی ائتلاف میانه‌روها

نسل دوم اصولگرایان با ظهور محمود احمدی‌نژاد در قدرت و نادیده گرفته شدن‌شان از سوی کادر رهبری این جناح، نه‌تنها نتوانستند گلایه‌های خود را پنهان کنند که پس از آن آغاز به فعالیت مستقل در بزنگاه‌های سیاسی- انتخاباتی کردند. تاسیس و راه‌اندازی گروه‌های سیاسی از سوی باقر قالیباف، محسن رضایی و علی لاریجانی نشان از آن دارد که این چهره‌های میانه‌روی اصولگرا هرگز راضی از سبک مدیریتی این جناح توسط نسل اولی‌ها نیستند و نمی‌خواهند سرنوشت سیاسی‌شان را به تصمیمات این کادر رهبری پیوند بزنند.

 

با رحلت آیت‌الله مهدوی‌کنی و حبیب‌الله عسگراولادی و آشفتگی و برهم‌ریختگی اردوگاه اصولگرایان به نظر می‌آید که این «میانه‌رو»های اصولگرا با درک شرایط پیچیده اصولگرایان در انتخابات مجلس دهم تغییر راهبرد داده و به نوعی تلاش خواهند داشت با عقد اخوتی موقت میان خود، «ائتلاف میانه‌روها» را نه‌تنها برای افزایش شانس پیروزی در انتخابات مجلس دهم که کادر رهبری اصولگرایان را از آن خود کنند. ائتلاف محسن رضایی و باقر قالیباف که در دوره جدید شهرداری قالیباف کلید خورد تا نیروهای محسن رضایی در شهرداری تهران مشغول به کار شوند. بهره‌گیری از نیروهای محسن رضایی در شهرداری تهران به انضمام تغییر برخی از مدیران نزدیک به وی در شهرداری می‌تواند نشانه‌ای از آغاز به‌کار ائتلاف رضایی-قالیباف برای انتخابات مجلس دهم باشد. از دیگر سو علی لاریجانی با راه‌اندازی حزب رهروان ولایت تلاش دارد تا سازماندهی تشکیلاتی جدیدی برای نیروهای وابسته به خود در مجلس داشته باشد.

 

علی لاریجانی با آگاهی از موقعیت خود در اردوگاه اصولگرایان می‌داند که به تنهایی شانس رهبری اصولگرایان را در شلوغ بازار موجود در این جناح ندارد. از سوی دیگر این چهره‌های میانه‌روی اصولگرا می‌دانند که هر کدام به تنهایی نمی‌توانند رقیب جدی‌ای برای ائتلاف احتمالی اصولگرایان سنتی با غیرمعتدلین و اصلاح‌طلبان باشند. بر همین اساس به نظر می‌آید باقر قالیباف و محسن رضایی علاقه‌مند به ائتلاف با علی لاریجانی و حزب رهروان ولایت باشند تا با تجمیع لجستیک سیاسی در اختیار خود بتوانند هم کادر رهبری اصولگرایی را به صورت کنسرسیومی در اختیار بگیرند و مدیریت این جناح را از نسل اول به نسل دوم منتقل کنند و هم آنکه رقابتی جدی را با اصلاح‌طلبان در ٢٠٧ حوزه انتخابیه مجلس دهم داشته باشند.

 

 

این چهره‌های موثر اصولگرا می‌دانند که بسیج پایگاه اجتماعی، تامین هزینه‌های انتخاباتی و تبلیغات سیاسی در ٢٠٧ حوزه انتخابیه به شبکه‌ای قدرتمند و تشکیلاتی نیاز دارد که با نیم نگاهی به داشته‌های هر کدام از این چهره‌ها کاملا مشخص است که هیچ یک از این سه اصولگرای میانه‌رو به تنهایی این لجستیک و سازمان سیاسی را در اختیار ندارند. از همین رو احتمال ائتلاف اصولگرایان میانه محتمل است. ائتلافی که شاید کادر رهبری اصولگرایان را از نسل اول این جناح بگیرد و از انهدام و اسقاط گفتمان اصولگرایی جلوگیری کند. باید به انتظار نشست و دید آیا علی لاریجانی یا حتی علی‌اکبر ولایتی تن به همکاری و ائتلاف با باقر قالیباف- محسن رضایی می‌دهند؟

نظرات بینندگان

  • داوود

    | |

    انشالله که هیچ اعتلافی بینشان نشود و اصلاحات برنده شود

ارسال نظر