صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

احترام پاسپورت؛ وعده اي که دولت یازدهم از خيرش گذشت!؟

وعده انتخاباتي آقاي روحاني مبني بر بازگرداندن اعتبار پاسپورت ايراني اين انتظار را ايجاد کرد که او به طور همه جانبه از عزت بين المللي ايرانيان دفاع کند؛ حال پس از گذشت يک سال و نيم از دولت يازدهم، ايشان چه مقدار در اين حوزه موفق بوده اند؟ بر اين اساس ارزش پاسپورت هر کشور به نحوه عملکرد دستگاه ديپلماسي آن برمي‌گردد.

کد خبر: 15092

وعده انتخاباتي آقاي روحاني مبني بر بازگرداندن اعتبار پاسپورت ايراني اين انتظار را ايجاد کرد که او به طور همه جانبه از عزت بين المللي ايرانيان دفاع کند؛ حال پس از گذشت يک سال و نيم از دولت يازدهم، ايشان چه مقدار در اين حوزه موفق بوده اند؟
در مورد معيار اعتبار پاسپورت يک کشور در صحنه مناسبات بين المللي دو نظر عمده وجود دارد. نظر اول به اين که ارزش پاسپورت يک کشور بيش از آن که مساله‌اي سياسي باشد، مساله‌اي است که به حوزه اقتصاد بين‌الملل برمي‌گردد، ‌بدين معنا که کشوري که در اقتصاد جهاني ادغام شده باشد و سهم زيادي از مناسبات اقتصادي جهاني داشته باشد، پاسپورت آن از اعتبار بيشتري برخوردار است و برعکس کشوري که ادغام نشده باشد و نقش حاشيه‌اي در اقتصاد جهاني داشته باشد، پاسپورت آن اعتبار کمتري دارد. اين نظر به معناي نفي نقش ديپلماسي نيست. ادغام ايران به سازمان تجارت جهاني و رابطه آن با ارزش پاسپورت بحثي مناقشه برانگيز است که مجال ديگري را مي‌طلبد تا به طور مستوفي به آن پرداخت و ما بناي بررسي آن را نداريم، اما به گونه‌اي ديگر هم مي‌توان به اين مساله نگاه کرد که اعتبار پاسپورت هر کشور به تصويري که جامعه بين الملل و کشورهاي عضو، از آن کشور دارند، بستگي دارد. بر اين اساس ارزش پاسپورت هر کشور به نحوه عملکرد دستگاه ديپلماسي آن برمي‌گردد. مطلب پيش رو کوششي براي روشن شدن اين مساله است که آيا دولت تدبير و اميد که به دولتي ديپلماتيک و اهل مذاکره شناخته مي‌شود، چه ميزان در عمل توانسته است احترام پاسپورت ايراني را محقق کند؟

وعده انتخاباتي شيخ ديپلمات

يکي از وعده‌هاي «روحاني» در ايام انتخابات «بازگشت احترام به پاسپورت ايراني» بود. سال گذشته روحاني در شبکه تلويزيوني «جام جم» و در پاسخ به سوالات ايرانيان خارج از کشور عنوان کرد: «به همه هموطنان قول خواهم داد که بزرگان و افتخارات ايران را و ميراث فرهنگي ايران و بزرگاني که برخي همسايگان در حال تصاحب آنها هستند را که جزو تاريخ و فرهنگ ما است برمي‌گردانم و همچنين قول مي‌دهم که احترام را به پاسپورت ايراني برگردانم».

اما پس از روي کار آمدن دولت يازدهم، اتفاقاتي رخ داد که دقيقا در جهت عکس و مصداق بي‌احترامي به پاسپورت ايراني و عزت ملت ايران بود.يکي از اين اتفاقات، ندادن ويزا از سوي آمريکا به «حميد ابوطالبي» به عنوان نماينده ايران در سازمان ملل بود.

براي اولين بار در تاريخ 35 ساله انقلاب اسلامي، آمريکا در اقدامي غيرقانوني از ورود نماينده ايران در سازمان ملل جلوگيري کرد. حميد ابوطالبي که از طرف رئيس جمهور به عنوان نماينده جديد ايران در سازمان ملل انتخاب شده بود به بهانه حضور در تسخير لانه جاسوسي از ورود به مقر سازمان ملل منع شد. دولت ايالات متحده در روز جمعه ۲۲ فروردين ۱۳۹۳ به صورت رسمي اعلام کرد که کنگره اين کشور ورود آقاي ابوطالبي به خاک آمريکا را ممنوع کرده است.

امتناع آمريکا از صدور ويزا و عقب نشيني ايران

در پي انتخاب مسعود ابوطالبي به عنوان نماينده دائم ايران در سازمان ملل در نيويورک، کنگره آمريکا با تصويب قانوني به حميد بوطالبي به اتهام دست داشتن در ماجراي تسخير سفارت آمريکا در ايران توسط دانشجويان پيرو خط امام،‌ از دادن ويزا به وي امتناع کرد؛‌ دولت آمريکا هم اين اقدام کنگره را تاييد کرد. در حالي که ابوطالبي حضور در اين ماجرا را نفي مي کند و مي گويد فقط دو سه باري براي ترجمه با دانشجويان تسخير کننده همکاري داشته است. وزير خارجه ايران در واکنش به اين اقدام آمريکا گفت: آقاي ابوطالبي قبلا به عنوان ديپلمات جمهوري اسلامي مسئوليت و مدير کل در وزارت امور خارجه مسئوليت داشته اند و ‫به نيويورک سفر کرده و در جلسات سازمان ملل شرکت کردند. نبايد اجازه داد گروهي تندرو دستور کار حضور ايران در سازمان ملل را تعيين کنند. سيدعباس عراقچي هم در اين زمينه گفت: وزارت امور خارجه از طريق مکانيزم هاي حقوقي پيش بيني شده در سازمان ملل در حال پيگيري اين موضوع است. گزينه جايگزين براي آقاي ابوطالبي در نظر نداريم و اين مسئله را از طريق مکانيزم هاي حقوقي پيگيري مي کنيم(1).

اما پس از گذشت مدتي وزارت خارجه در اقدامي عجيب و منفعلانه آقاي غلامعلي خوشرو را به عنوان جايگزين ابوطالبي معرفي کرد. که پيام هاي خاصي براي آمريکايي ها داشت از جمله اينکه دولت آقاي روحاني تحت فشار تصميم خود را عوض خواهد کرد. اين اقدام آمريکا در طول تاريخ سي و چند ساله انقلاب اسلامي سابقه نداشته است. شايسته است رئيس جمهور محترم پاسخ دهند که آيا امتناع از صدور ويزا براي مقام رسمي جمهوري اسلامي آن هم در اين سطح چه معنايي جز تحقير پاسپورت ايراني دارد؟ و دردآورتر اين که چرا وزارت خارجه هيچ اقدامي انجام نداد بلکه در برابر زورگويي آمريکا عقب نشيني کرد و آقاي خوشرو را به جاي آقاي ابوطالبي معرفي کرد؟!!

توهين سفارت فرانسه به زنان ايراني در خاک کشورمان

چندي پيش خبري روي خروجي رسانه ها رفت مبني بر اين که سفارت فرانسه در تهران براي ويزا دادن به متقاضيان ايراني سفر به اين کشور از آن ها خواسته است که عکسي بدون پوشش سر بگيرند تا به آن ها اجازه ورود به فرانسه داده شود. اين اقدام کاملا غيرقانوني است و علاوه بر مغايرت با مفاد معاهدات بين‌المللي، با آزادي بيان و احترام به حقوق شخصي افراد نيز در تناقض است. در واقع هر خانم ايراني که تقاضاي دريافت ويزا براي سفر تفريحي و يا تحصيلي به فرانسه را داشته باشد، بايد دست به کشف حجاب اجباري بزند تا بتواند رواديد لازم را دريافت کند.

اين موضوع عجيب و کاملا غيرقانوني در حالي براي خانم‌هاي ايراني اعمال مي‌شود که در هيچکدام از قوانين بين المللي اجازه چنين اقدامي را که صراحتا تفتيش عقايد و ورود به حريم خصوصي افراد محسوب مي‌شود، به سفارتخانه‌ها نداده‌اند. وزارت خارجه ايران باز هيچ اقدامي در برابر توهين سفارت فرانسه به زنان ايراني انجام نداد.

به اين دو مورد بايد اقدام دولت نروژ به اخراج دانشجوياني ايراني از اين کشور به اتهام تلاش براي دستيابي به اطلاعات در ارتباط با توسعه و بهينه‌سازي سلاح‌هاي کشتار جمعي و در راستاي پيشبرد برنامه هسته‌اي ايران را افزود.

جمع بندي

يکي از اهداف و خط قرمزهاي جمهوري اسلامي ايران، حفظ عزت و اقتدار مردم در صحنه بين المللي است که رهبر معظم انقلاب نيز بارها بدان اشاره کرده اند. اگر حفظ احترام پاسپورت را يکي از مصاديق حفظ عزت ايراني بدانيم که لااقل دولت محترم تدبير و اميد همان گونه که از شعارهاي انتخاباتي خودش نمايان بود اين گونه اعتقاد دارد؛ بايد اذعان کرد که دولت جناب آقاي روحاني علي رغم ژست ديپلماتيکش نتوانست احترام پاسپورت ايراني را حفظ کند.

شايسته است که دولت محترم اين نکته را مورد توجه قرار دهد که مذاکره و ديپلماسي هيچ گونه منافاتي با کوتاه نيامدن در برابر زورگويي‌ها و قلدر مآبي‌هاي غربي‌ها ندارد. به نظر ديدبان اگر دولت اين رويه عقب نشيني را به اميد خراب نشدن اعتماد طرف مقابل ادامه دهد،‌ او هم اين گونه پيش خود تصور خواهد کرد که با افزايش فشار دولت ايران تصميم خود را عوض خواهد کرد، ‌بنابراين نه تنها انعطافي نشان نخواهد داد بلکه فشارهايش را بيشتر خواهد کرد.

منبع: دیدبان

نظرات بینندگان

ارسال نظر