صفحه نخست >> سیاسی تعداد نظرات: 0

کارگزاران عامل اختلاف دولتي ها و اصلاح طلبان؛ رابطه در بن بست

هر چند به نظر مي رسد رابطه دولت و اصلاح طلبان ديگر دچار بن بست شده و هر چه به انتخابات نزديک تر مي شويم هر کدام از اين دو طيف راه خود را از يکديگر جدا مي کنند اما بايد منتظر ماند و ديد اصلاحات و اعتدالي ها چه سرنوشتي پيدا مي کنند.

کد خبر: 14693

متن پيش رو در افکار نيوز منتشر شده و انتشار آن به معني تاييد تمام يا بخشي از آن نيست.


رابطه دولت و اصلاح طلبان رابطه اي دو سويه است که روزي پشتيباني از يکديگر را واجب و روزي ديگر از هم انتقاد مي کنند .

اصلاح طلبان نقشي متفاوت در مقابل دولت دارند زيرا رئيس دولت را نه تنها اصلاح طلب نمي دانند بلکه بسياري از انها معتقدند روحاني يک راست سنتي با پوشش اعتدال است و به دليل اينکه قافيه بازي را در انتخابات به اصولگرايان نبازند مجبور به حمايت از وي شدند.

اما يکسال ديگر انتخابات ديگري در راه است که به لطف دولت اعتدال ، دوم خردادي ها پس از انتخابات رياست جمهوري توانسته اند خود را بازيابي کنند هر چند که نشانه هاي اختلافات درون گروهي و گفتماني اين طيف اپوزيسيون نشان مي دهد نه تنها آب آنها با دولت که شعار اعتدال دارد در يک جوي نمي رود بلکه وحدت درون گفتماني اصلاح طلبان براي انتخابات مجلس نيز بعيد به نظر مي رسد.

بزرگترين اختلاف دولت و اصلاحات را مي توان به تعريف از تکنوکرات هاي کارگزاراني دانست که هم سعي دارند در زمين اصلاح طلبي نقش ايفا کرده و هم دولت را در اختيار داشته باشند و تصميمات مهم در دولت را آنها بگيرند.

رابطه خوب روحاني با هاشمي رفسنجاني بر کسي پوشيده نيست تا جايي که بسياري معتقد بودند ثبت نام هاشمي رفسنجاني در انتخابات رياست جمهوري با فرض بر اينکه مي دانست براي رياست جمهوري تائيد صلاحيت نمي شود و همچنين حمايت تمام اين کهنه کار سياست از روحاني در انتخابات را دو فعل وي در شطرنج سياست ايران مي دانند که باعث شد روحاني راي آورد.

از سوي ديگر کارگزاران که به نوعي حزب خانوادگي و مورد اعتماد هاشمي رفسنجاني بوده در خدمت روحاني قرار گرفت و وي نيز از عناصر موثر اين حزب استفاده کرد تا دولت را اداره کند تا جايي که جهانگيري معاون اول رئيس جمهور شد، اما اتفاقي در کارگزاران باعث شد اين حزب سياسي دچار مشکلاتي شود. محمد هاشمي از موسسين اين حزب و برادر اکبر هاشمي رفسنجاني به دليل حضور برخي دوم خردادي هاي تند روي مخالف هاشمي مانند محمد قوچاني و سعيد ليلاز از اين حزب استعفا کرد تا خط و راه خود را از کارگزاران بازسازي شده توسط کرباسچي جدا کند.

اين در حالي است که به نظر مي رسد کرباسچي سعي کرده قرابت فکري کارگزاران را از تکنوکرات بودن به ليبرال تبديل کند تا در طيف اصلاحات قرار گرفته و در بزنگاه انتخابات نيز از اصلاح طلبان به عنوان ابزار براي راهيابي خود به مجلس استفاده کند.

کارگزاراني ها براي رسيدن به هدف خود در ميان اختلافاتي که اصلاح طلبان بر سر شوراي مشورتي و شوراي هماهنگي اصلاحات و حضور احزاب جديد دارند مي خواهند نقش پدر خوانده را ايفا کنند و خود را محور وحدت قرار دهند که اين موضوع به مذاق برخي اصلاح طلبان خوش نيامده است.

فايضي رئيس جبهه اصلاح طلبان مي گويد: "گفته مي‌شود که اصلاح طلبان در دولت حضور دارند، ولي بايد بگويم که اصلاح طلبان در دولت يازدهم حاکم نشده‌اند بلکه غيراصلاح طلباني که مي‌توان عنوان تکنوکرات را براي آنها گذاشت، در دولت حضور دارند؛ البته دو تا سه نفر از اصلاح طلبان در دولت حضور دارند ولي برخي از وزراي دولت يازدهم يا اصلاً اصلاح طلب نبوده‌اند و يا سابقه اصلاح طلبي ندارند با اين وجود برخي مي‌گويند که دولت يازدهم به نام اصلاح طلبي بوده است.

گله اين اصلاح طلب از روحاني و دولت وي که آ را متعلق به تکنوکرات ها مي داند نشان از اين دارد که اصلاح طلبان هيچ سنخيتي ميان خود و کارگزاران نمي بينند و دوست ندارند آنها براي اصلاحات تصميم بگيرند.

به همين دليل در روزهاي اخير شاهديم بسياري از اصلاح طلبان از گروههاي مختلف تاکيد بر عدم دخالت دولتي ها در انتخابات دارند زيرا به نظر مي رسد اصلاح طلبان رفيق نيمه راه دولت روحاني خواهند بود زيرا اعتدال را شعار مناسبي براي فعاليت هاي تند اصلاح طلبي نمي دانند.

هر چند به نظر مي رسد رابطه دولت و اصلاح طلبان ديگر دچار بن بست شده و هر چه به انتخابات نزديک تر مي شويم هر کدام از اين دو طيف راه خود را از يکديگر جدا مي کنند اما بايد منتظر ماند و ديد اصلاحات و اعتدالي ها چه سرنوشتي پيدا مي کنند.

نظرات بینندگان

ارسال نظر