صفحه نخست >> سلامت تعداد نظرات: 0

با بيماري خطرناک "سيفليس" آشنا شويد

درمان مراحل اوليه سيفليس نسبتا آسان است. به طور معمول پزشک براي درمان تمام مراحل بيماري آنتي بيوتيک را تجويز مي-کند. قبل از تجويز دارو، بايد بيمار از نظر حساسيت در پاسخ به دوز معمولي آنتي بيوتيک مورد آزمايش قرار گيرد. حتي اگر زن باردار مبتلا به سيفليس در طول دوران بارداري خود تحت درمان قرار گرفته باشد، نوزاد تازه متولد شده وي نيز بايد آنتي بيوتيک دريافت کند. قابل توجه است که درمان بيماري سيفليس در هر مرحله به پيشگيري از آسيب هاي آينده کمک مي کند، اما نمي تواند آسيب هايي که در گذشته رخ داده است را بهبود بخشد.

کد خبر: 5261

خبرگزاري دانا/ سيفليس يکي از خطرناکترين بيماري هاي مقاربتي در سطح جهان محسوب مي شود.
در بيشتر موارد عامل اين بيماري يعني باکتري ترپونما پاليدوم از راه تماس جنسي منتقل مي شود که در اين حالت به اين بيماري سيفليس مقاربتي مي گويند.
همچنين ممکن است عامل بيماري در طول دوران بارداري و يا در حين زايمان از مادر مبتلا به نوزاد وي سرايت کند که در اين صورت به آن سيفليس مادرزادي گفته مي شود.

نحوه انتقال
1- عامل اين بيماري ممکن است از طريق تماس مستقيم پوستي با يک زخم ناشي از سيفليس نيز منتقل شود.
2- عامل همچنين ممکن است اين بيماري در دوران بارداري يا در حين زايمان از مادر به نوزاد وي منتقل شود.

علائم
علائم سيفليس در مردان و زنان يکسان است. سيفليس يک بيماري چند مرحله ايي است که مراحل اول و دوم آن بسيار مسري مي باشند. اگرچه مراحل و علائم هر مرحله با ديگري متفاوت است، اما ممکن است مراحل با هم تداخل داشته باشند و نشانه هاي بيماري در فرد مبتلا هميشه به ترتيب اتفاق نيافتند. فرد ممکن است حتي مبتلا به سيفليس باشد ولي براي چندين سال هيچ-گونه علامتي نداشته باشد.

مرحله اول
اولين نشانه سيفليس يک زخم کوچک به نام «شانکر» است. زخم در نقطهاي که از آنجا باکتري وارد بدن فرد شده است، ايجاد مي شود. شانکر معمولا در حدود سه هفته پس از آلودگي فرد ايجاد مي شود. بسياري از افراد مبتلا به سيفليس ممکن است به چند نوع مختلف شانکر مبتلا شوند.
محل هاي معمول شانکر عبارتند از: فرج (در خارج از واژن) در زنان، دهانه رحم (گردن رحم)، آلت تناسلي در مردان، راست روده، اطراف مقعد و دهان در هر دو جنس.
بسياري از افراد مبتلا ممکن متوجه شانکر سيفليس نشوند زيرا که شانکر معمولا بدون درد است و ممکن است به صورت پنهان در قسمت هاي داخلي بدن وجود داشته باشد. زخم شانکر مي تواند ظرف مدت 2 تا 6 هفته التيام يابد.

مرحله دوم
اگر عفونت در مرحله اول درمان نشود، مرحله دوم سيفليس معمولا از 3تا 6 هفته بعد از ظاهر شدن شانکر اتفاق مي افتد. علايم بيماري در اين مرحله عبارتند از: علائم شبيه به علائم بيماري آنفولانزا، احساس خستگي، درد عضلاني، از دست دادن اشتها، تب، گلودرد همراه با تورم غدد لنفاوي (ممکن است اين علائم براي هفته ها و ماه ها طول بکشند)، بثورات بدون خارش در کل بدن، زگيل در زنان، لکه هاي سفيد بر روي زبان و سقف دهان، ريزش تک هاي از موي منطقه آلوده بدن.
اين علائم و نشانه ها ممکن است در طي چند هفته ناپديد شوند و يا در مدت يک سال چندين بار آشکار و پنهان گردند. در طول اين مرحله سيفليس بسيار مسري است و به راحتي به فرد ديگر منتقل مي شود.

مرحله نهفته
اگر فرد مبتلا به مرحله دوم سيفليس درمان نشود، وارد مرحله نهفته (مخفي) خواهد شد که فرد هيچ نشانه و علامتي از بيماري ندارد. مرحله نهفته سيفليس مسري نيست و ممکن است چندين سال طول بکشد. ممکن است علائم و نشانههاي بيماري هرگز برنگردند يا اينکه ممکن است بيماري به مرحله سوم پيشرفت کند.

مرحله سوم
در اين مرحله از بيماري ممکن است عفونت به مغز، اعصاب، چشم، قلب، عروق خوني، کبد، استخوان ها و مفاصل آسيب برساند. اين مشکلات ممکن است سال ها پس از عفونت درمان نشده رخ دهد. حدود 15 تا 30 درصد از افراد مبتلا به سيفليس که درمان نشده اند، ممکن است به عوارض شناخته شده مرحله سوم (آخر) سيفليس دچار نشوند.

علائم سيفليس مادرزادي
نوزادان متولد شده از زنان مبتلا به سيفليس ممکن است دردوران بارداري و يا در هنگام زايمان مبتلا به عفونت شوند. اکثر نوزادان مبتلا به سيفليس مادرزادي هيچ نشانهاي ندارند؛ فقط در برخي موارد تجربهي خارش پوست کف دست و کف پا گزارش شده است. اما ممکن است پس از آن علائمي مثل ناشنوايي، تغيير شکل دندان و بيني که در آن پل بيني فرو ميريزد، اتفاق بيافتد.

در چه شرايطي بايد به پزشک مراجعه کنيد؟
اگر هر گونه ترشح غير معمول، زخم و راش (به خصوص در کشاله ران) را داريد بايد هرچه سريعتر به پزشک مراجعه کنيد.

عوارض
اگر سيفليس درمان نشود مي تواند به بدن فرد مبتلا آسيبهايي از جمله موارد زير را وارد کند:

ايجاد برجستگي هاي کوچک و يا تومور:
در آخرين مرحله سيفليس ممکن است برجستگي هاي کوچک و يا تومور بر روي پوست، استخوان ها، کبد و يا هر اندام ديگري گسترش يابد که معمولا پس از درمان با آنتي بيوتيک ها ناپديد مي شوند.
بروز مشکلات سيستم عصبي و قلبي و عروقي: سيفليس ميتواند موجب بروز مشکلاتي در سيستم عصبي فرد از جمله ضربه، مننژيت، ناشنوايي، مشکلات بينايي، جنون و همچنين مشکلات قلبي و عروقي شود.

بروز مشکلات بارداري و زايمان:
خانم باردار ممکن است در طول دوران بارداري و از طريق جفت يا در هنگام زايمان اين عفونت را به فرزند خود منتقل کند. سيفليس مادرزادي خطر سقط جنين، مرده زايي و مرگ نوزاد در چند روز اول تولد را تا حد زيادي افزايش مي دهد.

تشخيص
تشخيص سيفليس با انجام آزمايش روي نمونه هاي زير انجام مي شود:

خون:
آزمايش خون ميتواند حضور آنتي بادي که در بدن فرد مبتلا براي مبارزه با عامل اين بيماري توليد ميشود را تاييد کند. آنتي بادي توليد شده در بدن فرد براي چندين سال باقي ميماند به طوريکه مي توان آزمايش خون را براي تعيين عفونت فعلي و يا عفونت مربوط به سال هاي گذشته مورد استفاده قرار داد.

زخم:
اگر بيماري فرد در مرحله اول يا دوم سيفليس يعني زماني که زخم (شانکر) در بدن فرد وجود دارد، باشد ميتوان نمونهايي از سلولهاي زخم تهيه کرد و در آزمايشگاه، زيرميکروسکپ مورد بررسي قرار داد. در اين شرايط مي توان باکتري که باعث سيفليس شده است را مشاهده کرد.

مايع مغزي- نخاعي:
در صورت مشکوک بودن به عوارض عصبي سيفليس، ميتوان يک نمونه از مايع مغزي نخاعي را تهيه نمود و تحت آزمايش قرار داد.

درمان و پيگيري
درمان مراحل اوليه سيفليس نسبتا آسان است. به طور معمول پزشک براي درمان تمام مراحل بيماري آنتي بيوتيک را تجويز مي-کند. قبل از تجويز دارو، بايد بيمار از نظر حساسيت در پاسخ به دوز معمولي آنتي بيوتيک مورد آزمايش قرار گيرد. حتي اگر زن باردار مبتلا به سيفليس در طول دوران بارداري خود تحت درمان قرار گرفته باشد، نوزاد تازه متولد شده وي نيز بايد آنتي بيوتيک دريافت کند. قابل توجه است که درمان بيماري سيفليس در هر مرحله به پيشگيري از آسيب هاي آينده کمک مي کند، اما نمي تواند آسيب هايي که در گذشته رخ داده است را بهبود بخشد.

نظرات بینندگان

ارسال نظر