صفحه نخست >> سبک زندگی تعداد نظرات: 0

افرادي که نمي ميرند تا به آرزويشان برسند!

کد خبر: 5950

قدس آنلاين/ بنابر آموزه هاي قرآني روايي آرزو از عوامل انگيزشيِ قوي براي انسان در مسير ادامه زندگي است.
پيامبر اکرم (ص) مي فرمايند: «آرزو، براى امت من رحمت است. و اگر آرزو نبود، هيچ مادرى فرزند خود را شير نمى داد و هيچ باغبانى درختى بر نمى نشاند.»

همان حضرت (ع) فرموده اند: «کسي که تمناي چيزي کند که موجب رضاي خداست از دنيا بيرون نمي رود مگر به آن برسد.»
اميرمومنان علي (ع) نيز مي فرمايند: «آرزو، رفيقى همدم است.»

البته آموزه هاي روايي در کنار برشمردن وجود مثبت آرزو بر توجه به مرزهاي آن و دوري از آرزوهاي آسيب رسان و مخرب تاکيد دارند.

اميرمومنان علي (ع) در اين باره مي فرمايند: «از آرزوى پوچ و باطل بپرهيزيد؛ زيرا چه بسا کسى که به اميد فردا بود ولى آن را پشت سر نگذاشت و چه بسا کسى که در آغاز شب به او غبطه مى خورند ولى در پايان آن به حال او مى گريند.»

پيامبر اکرم (ص) مي فرمايند: «بالاترين نگرانى من براى امتم، افتادن به دام هواى نفس و آرزوىِ دراز است؛ زيرا هواى نفس، از حق باز مى‏ دارد و آرزوى دراز آخرت را از ياد مى‏ برد.»

امام کاظم (ع) نيز فرموده اند: « هرکس سه چيز را بر سه چيز چيره گرداند، گويا به ويران کردن خرد خويش کمک کرده است: کسى که روشنايى انديشه ‏اش را با آرزوى درازش تاريک کند و کسى که تازه ‏هاى حکمت (خِرد يا دانش) خويش را با زياده‏گويى‏ هايش نابود نمايدو کسى که نور عبرت‏آموزى ‏اش را با خواهش ‏هاى نفسانى ‏اش خاموش‏کند، گويا هوسِخود را در ويران‏کردن‏خردش کمک رسانده است و کسى که خردش را ويران کند، دين و دنياى خود را تباه ساخته است.»
همچنين، اميرمومنان علي (ع) مي فرمايند: «آرزو عقل را مى برد، وعده پوچ مى دهد، به غفلت ترغيب مى کند و حسرت به بار مى آورد. پس، آرزو را دروغ شماريد، که آرزو فريبنده است و آرزومند گناهکار است.»

منابع:
بحارالانوار
غررالحکم
الکافي

نظرات بینندگان

ارسال نظر