صفحه نخست >> سبک زندگی تعداد نظرات: 0

آيا "گناه کبيره" بخشيده مي شود؟

در اين که ملاک گناهان کبيره چيست و چه گناهي کبيره است چند نظر وجود دارد :

کد خبر: 5806

باشگاه خبرنگاران/ در اين که ملاک گناهان کبيره چيست و چه گناهي کبيره است چند نظر وجود دارد :
1. هر گناهي که در قرآن و حديث به کبيره بودن آن تصريح شده باشد.
2. هر معصيتي که در قرآن مجيد يا سنت معتبره، وعده آتش جهنم بر ارتکاب آن رسيده باشد.
3. هر گناهي که در قرآن و سنت، از گناهاني که کبيره بودن آن مسلم است، بزرگ تر شمرده شده باشد.
4. هر گناهي که نزد متدينين و متشرعين بزرگ شمرده شود به طوري که يقين حاصل شود که بزرگي آن منتهي به زمان معصوم(ع) مي شود.[1]
5. تمام گناهان کبيره اند، زيرا همان طور که در روايات آمده است هيچگاه نبايد به کوچکي گناه نگاه کرد بلکه نگاه به بزرگي کسي کنيد که نسبت به او گناه واقع مي شود.[2] 

امام صادق (ع) مي فرمايد: به خوردي(نا چيزي) گناه نگاه نکنيد بلکه بنگريد به چه کسي گستاخي کرده ايد[3].
البته آن کساني که گناه را به صغيره و کبيره تقسيم کرده اند نيز در شرايط زير صغيره را کبيره مي دانند[4]
1. اصرار بر صغيره (تکرار صغيره) پيامبر مي فرمايد: با استغفار (از انجام گناه کبيره) گناه کبيره معنا ندارد (گناه کبيره آمرزيده مي شود) و با اصرار (انجام گناه صغيره و تکرار آن ) صغيره معنا ندارد .(به گناه کبيره تبديل مي شود. )[5]
2. کوچک شمردن گناه حضرت علي (ع) فرمودند: بزرگترين گناه گناهي است که صاحبش آن را کوچک بشمارد[6].
3. خوشحالي بر گناه: پيامبر مي فرمايد: کسي که گناه مي کند در حالي که (بر انجام) خندان باشد داخل در آتش مي گردد در حالي که گريان است[7].
اما در مورد بخشيده شدن گناه کبيره خداوند در قرآن مي فرمايد: اي بندگان من که درباره ي خودتان اسراف کرده ايد (گناه کرده ايد) نا اميد از رحمت خدا نشويد خداوند همه گناهان را مي بخشد[8].
علامه طباطبائي از قول امام باقر عليه السلام اين آيه را اميدوار کننده ترين آيات معرفي کرده است[9]
از طرفي اين آيه همه گناهان اعم از شرک و غير آنرا شامل مي شود. اما با توجه به آيه 48 سوره نساء که مي فرمايد: " خداوند مشرکان را نمي آمرزد و پايين تر از شرک را براي هر کس که بخواهد مي آمرزد." اين نتيجه قابل استفاده است که شرک جز با توبه آمرزيده نمي شود. آمرزش گناهان هر کسى سبب مى‏خواهد و به طور گزاف نمى‏باشد و آنچه که قرآن سبب مغفرت معرفى فرموده دو چيز است: يکى شفاعت و ديگري توبه است.
چگونگي توبه کردن در گناهان مختلف با هم فرق دارد چون گناهان کبيره دو نوع هستند حق الله و حق الناس.
نحوه توبه از گناهاني که حق الله هستند ندامت و پشيماني واقعي و عزم بر ترک دائمي و عدم بازگشت به آن است و در مواردي که امکان تدارک آن باشد (مثل قضاء نماز هايي که نخوانده و روزه هايي که نگرفته و...) آن عمل واجب ترک شده را قضاء نمايد. اما در مورد گناهاني که حق الناس هستند علاوه بر ندامت و پشيماني بايد حق مردم را ادا کند مگر اينکه صاحب حق از حق خود بگذرد و او را حلال کند.
امام باقر عليه السلام مي فرمايد: کسي که در راه خدا شهيد شد از هر گناهي پاک مي شود مگر بدهکاري (حق الناس) که کفاره ندارد يا بايد دينش پرداخت شود يا طلبکار ببخشد[10].
شهيد دستغيب ره با استفاده از آيات و احاديث در اين زمينه فرموده است: لوازم حسرت و ندامت بر گناه سعي در تدارک آن است يعني اگر حق الله بود مانند ترک نماز و روزه، زکوة وحج قضاي آن را بجاي آود و اگر حق الناس بود اگر حق مالي است به صاحبش و اگر مرده به ورثه اش بدهد و اگر حق عرضي) آبروئي) است حلاليت بطلبد و اگر حق قصاص يا ديه بود خود را تسليم او کند تا قصاص کند يا ديه بگيرد يا ببخشد[11].
پس انشاءالله همه گناهان چه حق الله و چه حق الناس بخشيده مي شود به شرطي که توبه واقعي انجام شود و هر گناه متناسب با خودش تدارک و جبران شود.
منبع:
[1] شهيد دستغيب، گناهان کبيره ج 1، ص 26.
[2] صاحبقراني، ج 2، ص 368.
[3] ميزان الحکمه، 6602:" لا تنظرو الي صغر الذنب و لکن انظروا الي من اجتر أثم. "
[4] گناهان کبيره، ج 2، صفحه 273 و 279.
[5] ميزان الحکمه، 6617:" لا کبير مع الاستغفار و لا صغير مع الاصرار."
[6] ميزان الحکمه :" 6562اشدا لذنوب عندالله سبحانه ما استهان به راکبه."
[7] گناهان کبيره، ص 280، بحار ج 6، ص 36 :" من اذنب ذنباً و هو ضاحک دخل النار."
[8] زمرف، 53 «يا عبادي الذيناسرفوا علي انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله ان الله يغفر الذنوب جميعاً».
[9] ترجمه الميزان، ج 1، ص 260.
[10] گناهان کبيره، ج 2، ص 6:" کل ذنب يکفره القتل في سبيل الله الا الدين لاکفاره له الا ادائه او يقضي صاحبه او يعفوا الذي له الحق" کافي 5، ص 94، باب الدين ، ص 93.
[11] گناهان کبيره، ج 2،ص 434.

نظرات بینندگان

ارسال نظر