صفحه نخست >> اجتماعی تعداد نظرات: 0

مدارس امروز، تجارتخانه‌های فردا / در «آموزش و پرورش» چه خبر است؟

«مدارس امروز، تجارتخانه‌های فردا» این تعریفی است که سال گذشته بسیاری از صاحبنظران از خصوصی‌سازی مدارس داشتند؛ طرحی که با آن مخالفت‌های شدید شد و حتی در دوره کمتر از یک سال اجرایش حسابی با فشار از طرف مخالفان روبه‌رو شد. حالا اما گویا ورق برگشته و قرار است با چراغ قرمزی که مجلس به وزارتخانه نشان داد، دیگر خبری از اجرای این طرح نباشد. اما اواخر دی ماه سال گذشته وزیر آموزش و پرورش درباره ادامه این واگذاری‌ها میخ آخر را کوبید و گفت سال آینده تعداد مدارس تحت پوشش بسته حمایتی افزایش می‌یابد، البته بدون اینکه توضیحی در این باره بدهد.

کد خبر: 21853

گزارش «اعتماد» از خصوصی‌سازی مدارس و همه اما و اگرهایش
بازی تاج و تخت بر سر
خصوصی‌سازی مدارس
 

    محبوبه شعاعی/  «مدارس امروز، تجارتخانه‌های فردا» این تعریفی است که سال گذشته بسیاری از صاحبنظران از خصوصی‌سازی مدارس داشتند؛ طرحی که با آن مخالفت‌های شدید شد و حتی در دوره کمتر از یک سال اجرایش حسابی با فشار از طرف مخالفان روبه‌رو شد. حالا اما گویا ورق برگشته و قرار است با چراغ قرمزی که مجلس به وزارتخانه نشان داد، دیگر خبری از اجرای این طرح نباشد. اما اواخر دی ماه سال گذشته وزیر آموزش و پرورش درباره ادامه این واگذاری‌ها میخ آخر را کوبید و گفت سال آینده تعداد مدارس تحت پوشش بسته حمایتی افزایش می‌یابد، البته بدون اینکه توضیحی در این باره بدهد.
بسته حمایت از مدارس غیردولتی ابتدا قرار بود طور دیگری اجرا شود، ولی کم‌کم به شکل امروزی درآمد. وزیر آموزش و پرورش از همان روزهای ابتدای تصدی این پست بابت صندلی‌های خالی‌مانده برخی مدارس غیردولتی که تعدادشان به ٥٠٠ هزار می‌رسید، نگران بود و تاکید داشت این صندلی‌ها باید پر شود تا از ورشکستگی موسسان این مدارس جلوگیری شود. این حرف منطقی به نظر می‌رسید چون مدارس غیردولتی با اینکه همواره در مظان برخی انتقادات بوده و هستند، اما همیشه بخشی از بار سیستم آموزشی را نیز به دوش کشیده‌اند و محو شدن‌شان از این سیستم آن هم به علت مشکلات مالی و نداشتن مشتری به صلاح نیست. اما وقتی خبر از خصوصی‌سازی مدارس شد، قرار بود دانش‌آموزان به مدارس غیردولتی فرستاده شوند اما بعد از مدتی ورق برگشت و قرار شد بعضی مدارس دولتی به موسسان بخش خصوصی واگذار شوند و دانش‌آموزان در آن مدارس تحصیل کنند.

مجلس ممنوع کرد
«سال تحصیلی ٩٤-٩٣ با واگذاری برخی مدارس به بخش غیر دولتی آغاز شد اما در پایان سال ۹۳، این طرح توسط مجلس شورای اسلامی ممنوع شد و شورای نگهبان نیز تصمیم مجلس را تایید کرد» این خبری بود که چند روز بعد از شروع تعطیلات نوروزی منتشر شد. انتقادات مجلس از طرح واگذاری مدارس آنقدر زیاد بود تا اینکه در جلسه علنی روز شنبه دوم اسفند ۹۳، مجلس شورای اسلامی در بررسی لایحه بودجه سال ۹۴ با تصویب پیشنهاد مهرداد بذرپاش، نماینده تهران، مقرر شد واگذاری مدارس دولتی به بخش‌خصوصی تا پایان برنامه پنجم توسعه ممنوع شود. این موضوع در تاریخ ۲۵ اسفند توسط شورای نگهبان تایید شد و پرونده واگذاری مدارس به بخش غیر دولتی بسته شد. یعنی در سال تحصیلی جدید دیگر خبری از واگذاری مدارس نیست.
واگذاری به بخش خصوصی چه شد؟
اما اصل داستان سال گذشته روایتش شروع شد. وقتی در سال ۹۲، لایحه‌ای از دولت به مجلس رسید که براساس آن، بخشی از مدارس دولتی به بخش خصوصی واگذار می‌شد. اما دی‌ماه همان سال، سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، عبدالوحید فیاضی از رد این طرح در کمیسیون خبر داد. اما انگار این طرح، چون آتشی زیرخاکستر ماند که ۹ ماه بعد یعنی در اواخر مهرماه امسال یکدفعه شعله بکشد. گرچه زمزمه‌های واگذاری از شهریورماه شنیده می‌شد، اما با مخالفت مجلسی‌ها، کسی تصور نمی‌کرد واقعا این اتفاق بیفتد. تا اینکه در یک اقدام انتحاری، مرضیه گرد، رییس سازمان مدارس غیردولتی وزارت آموزش و پرورش از واگذاری ۹۰۰ مدرسه به بخش خصوصی پرده برداشت؛ مدارسی که با شرایط زیر واگذار شده بودند:
- نیروهای جذب‌شده در مدارس واگذارشده به بخش خصوصی رابطه استخدامی با آموزش و پرورش ندارند.
- آموزش‌وپرورش شرایط موسسان را بررسی کرده و مدارس را به افراد موفق واگذار می‌کند.
- به استان‌ها اختیار داده‌ شده تا از موسسان موفق برای واگذاری مدارس دولتی دعوت کنند.
- آن دسته از مدارس دولتی به بخش خصوصی واگذار می‌شوند که در بحث تامین معلم مشکل داشته و در مناطق محروم و حاشیه‌ای قرار دارند.
- ستادی متشکل از مدیرکل آموزش و پرورش استان‌ها، معاونان آموزشی و مدیران مشارکت‌های مردمی استان‌ها شرایط موسسان را بررسی می‌کنند.
- در برخی مدارس نیروهای بازنشسته که حداکثر سه سال از بازنشستگی آنها گذشته باشد دعوت به همکاری می‌شوند.
- فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها در شرایطی به عنوان معلم در این مدارس جذب خواهند شد که رشته تحصیلی آنها مرتبط باشد.
- دوره‌های آموزشی ضمن خدمت برای این معلمان برگزار می‌شود.
- تیم‌های بازرسی، عملکرد مدارس واگذار شده به بخش خصوصی را رصد می‌کنند.
- با موسسان شرط کرده‌ایم تا حقوق معلمان جذب‌شده طبق قانون کار باشد و باید آنها را بیمه کنند.
طرحی که به بیراهه رفت
به گفته بسیاری از نمایندگان یکی از توجیه‌های بزرگ اجرایی شدن این طرح، صرفه اقتصادی‌ای بود که در اجرایی شدن این طرح عاید آموزش و پرورش می‌شد. این حرف خیلی قابل قبول است چون وزیر آموزش و پرورش بارها اعلام کرده که ٩٩ درصد بودجه این وزارتخانه صرف حقوق کارکنانش می‌شود. پس شاید کمتر هزینه کردن برای دانش‌آموزان اتفاق خوب و بکری باشد. برای همین اینقدر با استقبال آموزش و پرورش روبه‌رو شده بود. حتی وزیر آموزش و پرورش هم در گیرو‌دار شروع این واگذاری‌ها به تسنیم گفته بود اگر واگذاری به بخش خصوصی صورت گیرد، انقلابی در آموزش و پرورش به وجود خواهد آمد: «در قانون اساسی ذکرشده دولت موظف است تا پایان دوره متوسطه زمینه تحصیل رایگان دانش‌آموزان کشور را تامین کند که ما هم‌اکنون در حال انجام این کار هستیم. امسال اعلام کرده‌ایم در مدارسی که تراکم دانش‌آموزان در کلاس درس بالاست به عنوان مثال ۴۰ دانش‌آموز در یک کلاس حضور دارند ۱۰ نفر از این دانش‌آموزان را به مدرسه غیردولتی نزدیک مدرسه می‌فرستیم که هزینه را نیز دولت می‌دهد. بر این اساس کلاس ۴۰ نفره مدرسه دولتی ۳۰ نفره می‌شود و مدرسه غیردولتی که ۱۵ دانش‌آموز در کلاس درس داشته، تعداد دانش‌آموزانش افزایش می‌یابد یعنی کلاس‌های درس مدرسه دولتی و غیردولتی در وضعیت تعادل قرار می‌گیرند و دانش‌آموزی که از مدرسه دولتی به غیردولتی می‌رود نیز پولی پرداخت نمی‌کند.» اسفندیار چهاربند، مدیرکل آموزش و پرورش تهران، در اقدامی حساب شده و بعد از واگذاری‌ها، پرده دیگری از نمایش واگذاری مدارس به بخش خصوصی را اجرا کرد: «هم‌اکنون به موسسان بخش خصوصی اعلام کرده‌ایم که فضا، تجهیزات، مدیر و سرایدار را به همراه ۴۵۰ هزار تومان به ازای هر دانش‌آموز به آنها پرداخت کنند و موسس باید حقوق پرسنل و سایر موارد را خود پرداخت کند. ضمن اینکه به هیچ عنوان مدارس پولی نمی‌شود چرا که موانع جدی قانونی برای این کار وجود دارد و اصل ۳۰ قانون اساسی مانع از این اقدام می‌شود. اگر واقعا به دنبال بهره اقتصادی و تبدیل مدارس دولتی به غیرانتفاعی بودیم در مناطق محروم و حاشیه‌ای شهرها اقدام به واگذاری مدارس نمی‌کردیم. در شرایط خوشبینانه در یک برنامه پنج‌ساله ۱۰ درصد کلاس‌ها به بخش خصوصی واگذار می‌شود. در واگذاری مدارس دولتی به بخش خصوصی در شهر تهران وارد مناطق شمالی و میانی شهر نشدیم چون این شائبه را ایجاد می‌کند که به فکر منفعت اقتصادی هستیم برای این کار به مناطق جنوبی شهر تهران مراجعه کردیم.» حالا که مجلس تمام‌قد ایستاده تا بالاخره این طرح اجرایی نشود باید دید رقابت بین فانی و مجلس، چه پیروزی خواهد داشت!

 

==============================================

 

 

سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس:
مجلس با خصوصی‌سازی مخالفت ندارد
 

قاسم جعفری، سخنگوی کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس از همان ابتدای کار، یکی از مخالفان سرسخت این طرح بود. بارها در مصاحبه‌های مختلف نارضایتی‌اش را اعلام کرد و از آنجایی که سخنگوی کمیسیون بود، به نظر می‌رسد بعد از همه این مخالفت‌ها بالاخره طرح می‌خوابد که چنین هم شد. با او درباره این طرح صحبت کردیم.

 سال گذشته سال پرتنشی بین وزارت آموزش و پرورش و مجلس بود. خودتان بهتر از ما می‌دانید. چقدر از توقف طرح خصوصی‌سازی که از طرف دولت اجرایی شد، مربوط به فشارهایی است که از طرف مجلس به وزارتخانه و دولت وارد شد؟

مجلس با خصوصی‌سازی مخالفت ندارد. ما از مدارس غیرانتفاعی یا غیردولتی کاملا حمایت می‌کنیم. مثلا آخرین حمایت ما این بود که قانون مدارس غیردولتی شور اول و دوفوریتش، چهارشنبه گذشته تصویب شد. دیدید که همه به آن رای دادند با وجود اینکه درباره‌اش چندان صحبتی نشد. از طرفی مجلس با اینکه بخش خصوصی وارد عرصه آموزش و پرورش و کمک حالی برای وزارتخانه تلقی شود، مشکلی ندارد. مشکل ما چیز دیگری است. قانون گفته حمایت از مدارس غیردولتی مجاز است، به این معنا که مثلا مدرسه‌ای غیرانتفاعی ساخته شده و ١٠٠ صندلی هم ظرفیت دارد. اما فقط ٥٠ نفر ثبت‌نام کرده‌اند و ٥٠ صندلی خالی هنوز باقی مانده. آموزش و پرورش نیاز دارد که دانش‌آموزش را به کلاس بفرستد. عوض اینکه خودش ساختمانی بسازد که کلی هم باید هزینه کند و بودجه از بین برود، می‌تواند ۵۰ دانش‌آموز به مدرسه غیرانتفاعی بدهد که صاحبش با کلی خرج، آن مدرسه را راه انداخته. بعد به ازای هر دانش‌آموز سرانه‌ای به مدرسه بدهد. این می‌شود حمایت از مدارس غیر دولتی که خیلی هم بجا و خوب است و مجلس یکی از حامیان ثابت آن خواهد بود. اما کاری که دوستان در وزارت آموزش‌و‌پرورش کرده بودند این بود که مدرسه دولتی را به بخش خصوصی داده بودند به اضافه اینکه سرانه هر دانش‌آموز را هم به آنها می‌دادند تا بچه‌ها در آن مدارس به تحصیل مشغول شوند. این اتفاق، یکسری مشکلات جدی ایجاد کرده بود. از جمله اینکه خانواده مشکل داشتند. خیلی از جاهای دوردست، معلوم نبود مسوول مدرسه بتواند هزینه‌ها را تامین کند و کسی که می‌خواست سرمایه‌گذاری کند مشکل پیدا می‌کرد. اصلا ما نمی‌دانستیم این مدارس به چه کسانی واگذار می‌شود. اینها بحث‌هایی بود که مجلس اساسا با آنها مشکل داشت.

 امسال کامل متوقف شده یا باز هم ادامه پیدا می‌کند؟

طبق قانون واگذاری مدارس دولتی به بخش خصوصی نباید انجام شود اما مدارس غیردولتی توقیف شود خیلی هم خوب است. منتها ممکن است بعضی دوستان قانون را طور دیگری تفسیر و اجرا کنند که آن بحث دیگری است. ما انتظارمان این است که آموزش و پرورش از قانون تمکین کند.

 به نظر می‌رسد یکی از مشکلاتی که دراین زمینه ممکن است بروز کند، کمبود بودجه است. قبول دارید؟

بله دقیقا همین‌طور است. چطور می‌شود با این بودجه کمی که در اختیار این مدارس قرار می‌گیرد انتظار داشته باشیم که به قول خود آقایان همانقدر خوب و عالی کار جلو برود. فرض می‌کنیم که آقایان در آموزش و پرورش این مورد را هم قانونی حل کردند اما باید گفت اعتباری که دولت یک سال به شما می‌دهد که برای ساماندهی این مدارس هزینه کنید اگر سال آینده این اعتبار به آموزش و پرورش داده نشود چه مشکلاتی پیش خواهد آمد؟ آقایان که نمی‌توانند مدارس را تعطیل کنند بلکه مجبور هستند از اولیا و دانش‌آموزان پول بگیرند همین است که باعث نگرانی شدید مجلس شده بود. اینکه در آینده مدارسی خواهیم داشت که پول می‌گیرند اما نه دولتی هستند و نه غیردولتی!

 

=================================================

 

 

خصوصی‌سازی منشا تبعیض است
علیرضا سلیمی*

 

 از همان ابتدای کار، خیلی‌ها با این طرح مخالف بودند؛ هم مجلس و هم کارشناسان آموزشی و هم از طرفی معلمان و مدارس. زمانی که دولت دست به چنین کاری زده بود و در طول یک سال گذشته، مجلس حتی وزیر را هم به مجلس احضار کرد.

خب همه این مخالفت‌ها و احضار کردن‌ها دلیل دارد؛ اولا که طرح نیست و پیشنهاد دولت است. طرح زمانی نامیده می‌شود که از طرف نماینده‌ها تصویب شده باشد. خصوصی‌سازی مغایرت مستقیم دارد با اصل سی‌ام قانون اساسی. این اصل درباره آموزش عمومی و رایگان در کشور صحبت می‌کند. من از شما می‌پرسم: اگر در مجموعه آموزش و پرورش تصمیم گرفته شود کاری انجام شود که با این اصل قانون اساسی مغایر باشد، آیا قابلیت اجرا دارد یا نه؟

قاعدتا ندارد!

خب پس علت مخالفت مجلس بسیار روشن است. این تصمیم مغایر قانون اساسی است، نکته دوم اینکه ما در کشور، تبعیض اقتصادی داریم. کم کم هم داریم به سمت تبعیض آموزشی پیش می‌رویم. کسانی که پول دارند، شهریه‌های ۱۰ تا ۱۴ میلیونی پرداخت می‌کنند و از سرویس‌های ویژه برخوردار می‌شوند اما فقرا حتی توان پرداخت پول برای سرویس را هم ندارند که بتوانند با آن از گوشه روستا به مدرسه بیایند. در کشور ما ۹ میلیون و ۷۰۰ هزار بی‌سواد وجود دارد. ما نباید کاری کنیم که آمار بی‌سواد‌ها افزایش پیدا کند. با وجود موسسات فراوان برای ریشه‌کنی بی‌سوادی متاسفانه بی‌سوادی در کشور ریشه‌کن نشده و اگر همین‌طور پیش برویم تا سال‌های سال هم نخواهد شد. بعضی تصمیمات باعث می‌شود آن عزیزانی که گوشه روستاها با فقر دست و پنجه نرم می‌کنند نتوانند به امر تعلیم بپردازند. حتی در بعضی شهرستان‌ها کسانی را داشتیم که توان خرید کتاب‌های درسی را هم نداشتند. حتی نمی‌توانند یک قلم و دفتر ساده بخرند. آیا خصوصی‌سازی معنایش این نیست که ما گرد محرومیت را بیش از گذشته روی زندگی این افراد بریزیم؟ چرا ما باید جلوی تحصیل این بندگان خوب خدا را که هیچ جرمی ندارند جز اینکه به دلایلی فقیر شده‌اند، بگیریم؟ وضع این تصمیمات جز به ایجاد تبعیض و جز افزایش محرومیت، نتیجه دیگری در پی ندارد. ضمن اینکه خصوصی‌سازی منشا تبعیض‌های فراوان است. به نظرم معنایش این است که هرکه هرچقدر پول دارد آش بخورد! الان هم همین‌طور است، بعضی مدارس غیرانتفاعی، شهریه‌های چند‌ده‌میلیونی می‌گیرند. چه کسی نظارت دارد؟ چه کسی باید پاسخگو باشد؟ چرا ما باید در مقابل این اتفاق سکوت کنیم؟ انتظار ما این است که کسانی که مسوول هستند و رسانه‌ها کمک کنند تا مسیری انتخاب نشود که نه خدا راضی باشد و نه مردم. انقلاب ما، انقلاب محرومان بود اما متاسفانه بعضی افراد آن را فراموش کرده‌اند. فقرا و اقشار محروم را آرام آرام به فراموشی می‌سپارند.

من خبرهایی دارم درباره احتمال ادامه این تصمیم. اگر چنین اتفاقی بیفتد، واکنش مجلس چه خواهد بود؟

مجلس قطعا مقابله و به وظایف نظارتی خودش عمل خواهد کرد. ما شدیدا مخالفیم و اگر دولت بخواهد اصرار کند، مجلس هم به وظایف خودش عمل خواهد کرد.

یک نکته دیگر که درباره این تصمیم مطرح می‌شد، گزینش نکردن مناسب معلمان بود. چند درصد از ماجرای مخالفت به این قضیه برمی‌گردد؟

بله متاسفانه در بحث معلم هم بدون طی مراحل لازم، بدون اینکه آموزش‌های لازم را ببینند، به کار گرفته شدند. به هرحال تدریس و معلمی حرفه مقدسی است که نیاز دارد معلم با علومی خاص آشنا باشد. تدریس کردن سر کلاس فوت و فنی دارد که هرکسی که معلومات دارد لزوما معلم خوبی نیست. متاسفانه در پذیرش این معلم‌ها در پاره‌ای از موارد به‌صورت سلیقه‌ای عمل شده. همین باعث ایجاد یأس و ناامیدی در افرادی شده که چندین سال با آموزش و پرورش همکاری داشتند و در نوبت به کار‌گیری به سر می‌بردند و حس می‌کنند در حق‌شان اجحاف شده است.

٭ عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس

=========================================================

 

 

نباید به اصل ٣٠ قانونی اساسی لطمه وارد شود
 

 

فرهاد بشیری نماینده مجلس و عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس است. او در سابقه کاری‌اش معاونت مدیرکل ارزشیابی و عملکرد وزارت آموزش‌وپرورش را نیز دارد. پس شاید یکی از بهترین افراد برای اظهارنظر درباره این طرح و چرایی توقفش باشد. برای همین سراغش رفتیم...

 فکر می‌کنید مشکلاتی که باعث شد طرح خصوصی‌سازی مدارس که از طرف دولت اجرا می‌شد حالا و بعد از یک سال، در آستانه تعطیلی قرار گیرد، چیست؟

موضوع آموزش و پرورش از نظر آموزه‌های دینی و همین‌طور صحبت‌های بزرگان ما و قانون اساسی، جایگاه ممتازی دارد. در اصل سی‌ام قانون اساسی هم آمده که آموزش و پرورش برای عموم مردم رایگان کرده. اصل راه‌اندازی مدارس خصوصی و همین‌طور روند کاری‌شان باید بر همین اصل قانون اساسی استوار باشد. به نحوی باشد که بتواند همسویی با این اصل قانونی اساسی داشته باشد. بحث مدارس خصوصی بنابر اقتضائات جامعه و کمبود بودجه‌ای که وجود دارد، مطرح شده است. دولت برای اینکه بخشی از بار مالی را از دوش خودش بردارد، به بخش خصوصی روی می‌آورد تا کارش را به آن بخش واگذار کند برای همین به مدارس خصوصی هم اجازه کار داده می‌شود. اما اینها باید به نحوی مدیریت شوند که فشاری به مردم، اولیا و دانش‌آموزان وارد نشود. از طرفی ورود به این مدارس آزاد و اختیاری باشد و کسی از روی اجبار وارد اینچنین مدارس نشود. همچنین باید امکاناتی به این مدارس داده شود که مردم احساس رضایت و طراوت در آن مجموعه آموزشی داشته باشند. اما در واگذاری‌هایی که صورت گرفت، ابهاماتی وجود داشت که نشان می‌داد این طرح نتوانسته تا اینجای کار به موفقیت برسد. نحوه فعالیت‌ها به نظر خیلی نمی‌توانست همسو با مسائل جامعه باشد و مشکلاتی را ایجاد کرده بود. شروع چندان خوبی هم نداشتند برای همین با ادامه این روند موافقت نشد.

 آن زمان که وزیر آموزش و پرورش به مجلس آمد و نمایندگان هم چندین بار درباره این طرح با این وزارتخانه صحبت کردند، دفاعیاتی که فانی و تیمش از کار می‌کردند، چه چیزهایی بود؟ صرفا بحث صرفه‌جویی در بودجه مطرح بود یا مورد دیگری هم می‌گفتند؟

نفس در اختیار گذاشتن مدارس به بخش خصوصی، جذب نیروهایی به کار گرفته‌شده در این مدارس و خدماتی که می‌خواهند به دانش‌آموزان بدهند، ابهامات کلی داشت. صرفا بحث صرفه‌جویی اقتصادی نبود. اما روی پررنگ قضیه همین بود. ضمن اینکه وعده‌هایی که داده بودند، محقق نشد. از جمله اینکه ارتقای فرهنگی دانش‌آموزان در این مدارس شکل می‌گیرد و وعده‌هایی از این دست.

 نمایندگان مجلس در جاهای مختلف اعلام کرده بودند وقتی برای بازدید از این مدارس مراجعت کردند، خیلی از معلمان، افراد آموزش‌ندیده و حتی برخوردار از سطح سواد ناکافی بودند. درست است؟

بله. همین‌طور است. شرایط و ضوابط معلمی در این مدارس رعایت نشده.

 احتمالش وجود دارد که برای سال تحصیلی جدید هم‌چنین واگذاری‌ای صورت بگیرد؟

مجلس مطابق قانون با این طرح برخورد کرد و اگر قرار باشد آموزش و پرورش در مقابل مجلس بایستد و بخواهد کارش را ادامه دهد، قطعا مجلس برخورد خواهد کرد. اصلا با وجود تمام مخالفت‌های مجلس، امکان ادامه چنین کاری از طرف دولت وجود ندارد. اصلا از یک طرف قضیه هم اگر نگاه کنیم می‌بینیم این طرح در بحث بودجه هم در آینده‌ای نزدیک به مشکل بزرگی برمی‌خورد. اگر به ارقامی که داده می‌شود دقت کنیم، متوجه می‌شویم آینده این طرح با مشکلات عدیده‌ای مواجه خواهد شد. به نظر من این واگذاری‌ها یک نوع پراکندگی و جداگانه عمل کردن به وجود می‌آورد. کسانی که در مجلس مخالف این طرح هستند، می‌گویند آموزش و پرورش تنها اجازه واگذاری نیم‌درصد از منابعش را دارد، درحالی که تا به‌حال بیش از این اندازه را واگذار کرده است.

 

 

 

نظرات بینندگان

ارسال نظر